IV SA 427/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia T. Cysek, Sędzia WSA M. Małaszewska-Litwiniec (spr.), Asesor WSA T. Wykowski, Protokolant H. Bordiuk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi A. S., M. S., S. S. i T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oddala skargę IV SA 427-428/03 UZASADNIENIE Decyzją z dn. [...].12.2002 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. - rozpatrując ponownie odwołania od decyzji nr [...] z dn. [...].06.1999 r. Prezydenta W. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na wniosek Przedsiębiorstwa Rozwoju W. "H.", dla inwestycji polegającej na wzniesieniu budynku mieszkalnego, wielorodzinnego z usługami i garażem w parterze, garażem podziemnym, infrastrukturą techniczną oraz elementami zagospodarowania terenu w W. przy ul. [...], na działkach o nr ewid. [...] i [...] i części działek o nr ewid. [...] i [...] - uchyliło tę decyzję w całości i umorzyło postępowanie organu I instancji z powodu bezprzedmiotowości. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że poprzednią decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dn. [...].12.1999 r. uchylił Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dn. 10.01.2002 r., sygn. IV SA 358/00, ze względu na nieustosunkowanie się Kolegium do zarzutów odwołujących się, z powodu zaginięcia akt i braku treści odwołań. Uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, warunki nie zawierały bowiem ustaleń odnośnie wysokości budynku, która to kwestia powinna zostać uzgodniona z władzami lotniczymi, jak nakazywał wówczas obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego dla tego obszaru, a w decyzji ustalającej warunki, w ogólnej charakterystyce inwestycji zaznaczono, iż będzie to budynek wysoki. Kolegium Samorządowe wskazało, że po tym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego nastąpiła zmiana stanu faktycznego sprawy, która spowodowała bezprzedmiotowość prowadzonego postępowania. Pełnomocnik obecnego inwestora pismem z dn. 17.12.2002 r. poinformował bowiem, że inwestycja ta, dla której ustalono warunki decyzją nr [...] z dn. [...].06.1999 r. Prezydenta W. nie będzie realizowana, brak jest zatem podstaw do rozstrzygnięcia sprawy co do jej istoty. Na przedmiotowym terenie wnioskodawcy Sp. z o.o. "R." i Przedsiębiorstwo Rozwoju W. "H." SA zrealizują natomiast inną inwestycję, dla której warunki ustalono decyzją Burmistrza Gminy W. nr [...], wydaną w dn. [...].08.2001 r. Zarówno wniesione odwołania, jak i skargi odnosiły się do inwestycji, dla której ustalono warunki zabudowy decyzją Prezydenta W. nr [...] z dn. [...].06.1999 r. i z której realizacji zrezygnowano. Skargi do Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie wnieśli T. S. oraz M., S. i A. S. T. S. zaznaczył, że realizacja zamierzonej inwestycji będzie stanowiła dla niego dużą uciążliwość i całkowicie pozbawi nasłonecznienia jego budynek od strony południowo zachodniej i z tego względu wniósł o uchylenie decyzji Prezydenta W. nr [...] z dn. [...].10.2002 r., zatwierdzającej projekt budowlany i wydającej pozwolenie na budowę budynku wielorodzinnego z garażem podziemnym o 14 kondygnacjach na tym samym obszarze. Na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku sprecyzował natomiast, że jego skarga dotyczy wyłącznie przedmiotowej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dn. [...].12.2002 r. Natomiast w skardze M., S. i A. S. zarzucono zaskarżonej decyzji SKO z dn. [...].12.2002 r., iż nie uwzględniła oceny prawnej, zawartej w wyroku NSA z dn. 10.01.2002 r., sygn. IV SA 358/00 oraz rażąco naruszyła przepisy 7, 77 i 80 Kpa, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem nie wyjaśniono wszystkich okoliczności faktycznych sprawy i przyjęto błędne i niezgodne ze stanem faktycznym przesłanki dla uznania bezprzedmiotowości dalszego postępowania w tej sprawie. Skarżący S. zarzucili SKO 11 miesięczną zwłokę w rozstrzygnięciu tej sprawy i podnieśli, że decyzja Burmistrza Gminy W. nr [...], wydana w dn. [...].08.2001 r. musi być traktowana w myśl art. 156 § 1 pkt 3 Kpa jako nieważna z mocy prawa, gdyż rozstrzyga ponownie sprawę już rozstrzygniętą wcześniejszą decyzją nr [...] z dn. [...].06.1999 r. Prezydenta W. Umorzenie przez SKO postępowania w tej sprawie umożliwiło inwestorom realizację tego przedsięwzięcia na wskazanym obszarze, w oparciu o późniejszą decyzję ustalającą dla niej warunki zabudowy. W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o ich oddalenie. Jednocześnie zaznaczyło, że bezczynność organu, na którą wskazują skarżący nie była przedmiotem ich wystąpienia do NSA, a obecnie zarzut ten jest bezprzedmiotowy. Natomiast ocena legalności decyzji Burmistrza Gminy W. nr [...], wydanej w dn. [...].08.2001 r. nie mogła mieć miejsca w postępowaniu odwoławczym, dotyczącym innej decyzji administracyjnej. W sprawie zakończonej tą decyzją skarżący brali udział i decyzję tę mieli możliwość zakwestionować w sposób prawem przewidziany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Przedłożone skargi nie zasługują na uwzględnienie. Kluczowe znaczenie w rozpatrywanej sprawie ma okoliczność, iż termin ważności decyzji nr [...] z dn. [...].06.1999 r. Prezydenta W. -ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na wniosek Przedsiębiorstwa Rozwoju W. "H.", dla inwestycji polegającej na wzniesieniu budynku mieszkalnego, wielorodzinnego z usługami i garażem w parterze, garażem podziemnym, infrastrukturą techniczną oraz elementami zagospodarowania terenu w W. przy ul. [...], na działkach o nr ewid. [...] i [...] i części działek o nr ewid. [...] i [...] - upływał dnia 31.12.2000 r. i po tej dacie decyzja ta przestała obowiązywać. Z akt sprawy nie wynika także, aby inwestor wystąpił o przedłużenie terminu jej ważności, czy też by w terminie jej ważności uzyskał pozwolenie na budowę. Dodatkowo zauważyć należy, że pełnomocnik obecnego inwestora pismem z dn. 17.12.2002 r. poinformował, że inwestycja ta, dla której ustalono warunki decyzją nr [...] z dn. [...].06.1999 r. Prezydenta W. nie będzie realizowana, wbrew twierdzeniom skarżących okoliczność ta miała istotne znaczenie w sprawie. Takie oświadczenie inwestora, w razie wątpliwości czy nie występował o przedłużenie terminu ważności owej decyzji, świadczyło o tym, że inwestor w istocie nie jest zainteresowany jej realizacją i na jej podstawie nie zamierza ubiegać się o pozwolenie na budowę. Wnioskodawcy Sp. z o. o. "R." i Przedsiębiorstwo Rozwoju W. "H." SA mieli, zatem prawo planować na tym obszarze kolejne zamierzenie inwestycyjne, dla którego warunki zabudowy i zagospodarowania terenu ustalono decyzją Burmistrza Gminy W. nr [...], wydaną w dn. [...].08.2001 r. Z tych powodów wskazówki zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dn. 10.01.2002 r., sygn. IV SA 358/00, dokonującego oceny stanu sprawy, poprzez odniesienie się głównie do kwestii zaginionych odwołań stron i nie wyjaśnienia przez Samorządowe Kolegium czego dotyczyły w istocie zarzuty w nich zawarte, nie mają znaczenia w obecnie toczącym się postępowaniu, kwestią zasadniczą jest bowiem odstąpienie od realizacji inwestycji zgodnie z przedmiotowymi warunkami zabudowy oraz upływ terminu ich ważności. Ze wskazanych przyczyn w ocenie Sądu niesłuszne jest przekonanie stron o tożsamości postępowań w obu tych sprawach. Bezspornym jest, bowiem, iż decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji nr [...] wydano w dniu [...].08.2001 r., a więc po upływie terminu ważności poprzedniej decyzji ustalającej warunki zabudowy, która jest przedmiotem oceny w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy, w ocenie składu orzekającego Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo umorzyło postępowanie w niniejszej sprawie, stało się ono bowiem bezprzedmiotowe. Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 151 ustawy z dn. 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dn. 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U. Nr 153, poz. 1270) – orzekł jak w sentencji.