IV SA 4486/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędziowie NSA Bogusław Moraczewski, As. WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), Protokolant Anna Kuklińska, po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2004 r sprawy ze skargi I.P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę Postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2002r. Burmistrz Gminy [...] na podstawie art. 219 kpa odmówił wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu użytkowego (sklep) usytuowanego na parterze budynku przy ul. K. w W. W uzasadnieniu stwierdził, że stosownie do art. 54 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane – do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie wymagane jest pozwolenie na budowę, można przystąpić z zastrzeżeniem art. 55 i art. 57 tejże ustawy, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2002r. Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 144 kpa po rozpatrzeniu zażalenia I.P. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu podał, iż w myśl przepisów art. 21 ust 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych – spółdzielnia ustanawia na rzecz członka odrębną własność lokalu najpóźniej w terminie 3 miesięcy, po jego wybudowaniu, a jeżeli na podstawie odrębnych przepisów jest wymagane pozwolenie na użytkowanie najpóźniej w terminie 3 miesięcy od uzyskania takiego pozwolenia, oraz gdy ze względu na stan realizacji inwestycji, możliwe jest przestrzenne oznaczenie lokalu. Inwestor – Spółdzielnia Mieszkaniowa "C." – do chwili obecnej nie zgłosił obiektu do użytkowania, co jest przeszkodą ustanowienia odrębnej własności lokalu. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła I.P. Skarżąca podała, że na dzień [...] maja 2002r. lokal był już wybudowany, a stan zaawansowania całej inwestycji umożliwiał przestrzenne oznaczenie w/w lokalu, dlatego zgodnie z art. 21 ust 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych na żądanie członka spółdzielni winna być ustalona odrębna własność lokalu. Ponadto, skarżąca podnosi, że ustawa o własności lokali z 24 czerwca 1994r. nie uzależnia ustanowienia odrębnej własności lokalu od uzyskania zgody na użytkowanie, a mówi jedynie o przestrzennym oznaczeniu lokalu dopuszczając ustanowienie odrębnej własności jeszcze przed uzyskaniem zgody na użytkowanie. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...], podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa materialnego, ani procesowego – co wynika z analizy materiału dowodowego, zebranego w niniejszej sprawie. Na wstępie podnieść trzeba, że stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), Sąd administracyjny rozpatrując sprawę, nie jest związany granicami skargi, jednakże jest związany granicami zaskarżonego aktu. Zmiany prawne i faktyczne, dotyczące przedmiotowej inwestycji, zaistniałe po wydaniu zaskarżonego aktu nie mają wpływu na ocenę legalności kontrolowanego postanowienia. Zaskarżone postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2002r. nr [...] jest wydane zgodnie z przepisami obowiązującego prawa. Sąd przychyla się do uzasadnienia Wojewody [...] podtrzymując argumentację zawartą w obu postanowieniach. W myśl przepisu art. 21 ust 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz.U. z 2002r. nr 240, poz. 2058) – Spółdzielnia ustanawia na rzecz członka odrębną własność lokalu najpóźniej w terminie 3 miesięcy po jego wybudowaniu, a jeżeli na podstawie odrębnych przepisów jest wymagane pozwolenie na użytkowanie – najpóźniej w terminie 3 miesięcy od uzyskania takiego pozwolenia, oraz na żądanie członka spółdzielni ustanawia takie prawo w chwili, gdy ze względu na stan realizacji inwestycji, możliwe jest przestrzenne oznaczenie lokalu. Jak wynika z akt sprawy – inwestor – Spółdzielnia Mieszkaniowa "C." – do chwili wydania zaskarżonego postanowienia nie zgłosiła obiektu do użytkowania i w tej sytuacji należy wziąć pod uwagę, iż w trakcie procesu budowlanego projekt budowlany może podlegać zmianom i przekształceniom, a pomieszczenia, które według zatwierdzonego projektu spełniają przesłanki samodzielności – wcale nie muszą ich spełniać po zakończeniu tego procesu, co jest przeszkodą ustanowienia odrębnej własności lokalu. W aktualnym stanie prawnym nie można było wydać zaświadczenia o samodzielności lokalu, bowiem nie można orzekać o istnieniu samodzielnego lokalu w budynku, który w aspekcie prawnym nie istnieje, a w aspekcie faktycznym znajduje się w budowie. W wypadku zawiadomienia o zakończeniu budowy jak też udzielenia pozwolenia na użytkowanie inwestor zobowiązany jest do dołączenia szeregu dokumentów wymienionych w przepisie art. 57 ust 1 ustawy Prawo budowlanego, których ocena oddziaływuje z kolei na ocenę samodzielności lokalu. Wydanie więc zaświadczenia o spełnieniu wymagań samodzielności lokalu mieszkalnego (art. 2 ust 2 i 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokalu – Dz.U. Nr 85, poz. 388 ze zm.) może nastąpić po dopuszczeniu do użytkowania budynku, w którym lokal ten jest usytuowany (wyrok NSA z dnia 3 lipca 2001r. sygn. akt II SA/LU 393/00 ONSA 2003/3/102). Argumentacja organu zarówno I, jak i II instancji jest prawidłowa. W świetle powyższego – zaskarżonemu postanowieniu oraz poprzedzającemu je postanowieniu organu I instancji – nie można zarzucić błędnej interpretacji przepisów art. 2 ustawy o własności lokali z dnia 24 czerwca 1994r., przepisów art. 21 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych z dnia 15 grudnia 2000r. oraz przepisów art. 54 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994r. – bowiem w chwili wydawania przez organ II instancji postanowienia lokal nie był samodzielnym lokalem użytkowym. Na marginesie zaznaczyć należy, że w dniu orzekania skarżąca otrzymała żądane świadczenie gdyż przedmiotowy budynek został dopuszczony do użytkowania, co potwierdza złożone do protokołu rozprawy przez skarżącą oświadczenie ([...]). Uznając zasadność rozstrzygnięcia organu Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi. Z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), orzeczono jak w sentencji wyroku.