IV SA 461/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Gorczycka-Muszyńska (spr.), Sędzia WSA Wojciech Mazur, Asesor WSA Anna Szymańska, Protokolant Agnieszka Foks-Skopińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu skargę oddala Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. utrzymało w mocy zakwestionowaną w odwołaniu [...] Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w W. decyzję Burmistrza Gminy W. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie pawilonu handlowo-usługowego (tymczasowego obiektu budowlanego) z przyłączami do sieci miejskich na działce Nr ewid. [...]) przy ulicy [...] w W. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że zamierzona inwestycja jest zgodna z przeznaczeniem terenu ustalonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Skargę na tę decyzję wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] podtrzymując zgłoszony w odwołaniu zarzut, że jako użytkownik działki Nr [...] przy ul.[...] sprzeciwiała się - od chwili wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie - wydawaniu informacji o terenie innemu podmiotowi. Zdaniem skarżącej Spółdzielni: "wydawanie w czasie użytkowania decyzji, wprawdzie tylko o charakterze informacyjnym, ale dającym podstawę do dalszych działań ( starania się o pozwolenie na budowę) jest całkowicie sprzeczna z fundamentalną zasadą określoną w art. 8 kpa. Decyzje bowiem zarówno Burmistrza Gminy W. jak i Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie są zrozumiałe dla mieszkańców Spółdzielni, a więc budzą uzasadnione lęki i obawy, iż teren ten zostanie Spółdzielni odebrany. O tym , że obawy te nie są nieuzasadnione aż nadto przekonują stosowne decyzje i przykłady ostatnich lat. W tej sytuacji skarga jest konieczna i uzasadniona". W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do regulacji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( dz., U. Nr 153, poz. 1270). Sąd Administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonych do tego Sądu aktów (decyzji, postanowień) i czynności z zakresu administracji publicznej - pod względem legalności z prawem i uchyla zaskarżony akt tylko wówczas, jeśli stwierdzi istotne naruszenie prawa materialnego, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania oraz inne naruszenie przepisów prawa formalnego ( art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 25 listopada 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153 poz. 1269 oraz art. 145 § 1 pow. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Oceniając legalność zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził, aby decyzja ta w jakimkolwiek stopniu naruszała prawo materialne lub procesowe. Decyzja ta spełnia wszelkie wymogi określone w art. 42 obowiązującej w dacie jej wydania ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym( tekst jedn. Dz. U. Nr 15 poz. 139 z 1999 r. ze zmianami) i wydana została na podstawie ustaleń obowiązującego w tej dacie planu zagospodarowania przestrzennego, który dla terenu, obejmującego działkę Nr ewid. [...] przy ul. [...] przewiduje funkcję mieszkalno-usługową, a więc zamiar wzniesienia na tej działce pawilonu handlowo-usługowego nie jest sprzeczny z przeznaczeniem terenu określonym w planie. Organ odwoławczy w motywach zaskarżonej decyzji obszernie i wyczerpująco odniósł się do zarzutów skarżącej Spółdzielni wyjaśniając, w powołaniu na treść przepisów obowiązujących w dacie wydawania decyzji, że w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla zamierzonej inwestycji organ orzekający nie może badać ani celowości zamierzonej inwestycji, ani uprawnień wnioskodawcy do terenu i nie może odmówić wydania pozytywnej dla wnioskodawcy decyzji, jeżeli zamierzenie nie jest sprzeczne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 43 pow. ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym)"zgodnie z art. 46 pow. ustawy decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie rodzi praw do terenu ani nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Podnoszona więc w skardze okoliczność, że skarżący jest użytkownikiem omawianej działki nie może prowadzić do wzruszenia zgodnie z prawem wydanej decyzji, obawy zaś, że wydanie tej decyzji może w przyszłości doprowadzić do tego, że Spółdzielnia zostanie pozbawiona możliwości użytkowania tego terenu są przedwczesne. Uwzględnienie ich w sytuacji kiedy zamierzenie inwestycyjne planowane na tym terenie jest zgodne z przeznaczeniem terenu ustalonym w planie naruszałoby zasadę wyrażoną w art. 6 kpa stanowiącym, że organy administracji działają na podstawie przepisów prawa oraz pow. art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Biorąc powyższe pod uwagę - Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 151 pow. ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153 poz. 1269) skargę oddalił.