IV SA 4619/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Zofia Flasińska, sędzia NSA Teresa Kobylecka (spr.), sędzia NSA Tadeusz Cysek, Protokolant Grażyna Dalba, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2004 r. sprawy ze skargi M. w W. Spółka Akcyjna na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków - oddala skargę - Decyzją z dnia [...] września 2003 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. , po rozpatrzeniu odwołania M. w W. na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie na obszarze Gminy W. działalności w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na warunkach określonych w decyzji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy odnosząc się do zarzutu naruszenia praworządności poprzez zapis w decyzji w pkt III ust. 2 i 3 odpowiednio zobowiązań przedsiębiorstwa wodno-kanalizacyjnego w zakresie informowania o jakości świadczonych usług oraz częstotliwości, przyczynach i sposobie załatwiania skarg i wniosków, usuwania awarii, a także możliwość przeprowadzania kontroli działalności usługodawcy przez Wójta Gminy w zakresie zgłaszanych przez odbiorców usług nieprawidłowości i skarg uznał, iż są one niezasadne, ponieważ decyzja została wydana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. Nr 72, poz. 747 ze zm.), a w szczególności art. 18 i 19 ustawy. Warunki określone w wydanym zezwoleniu stanowią uszczegółowienie i rozwinięcie postanowień art. 18 pkt 4,5,7 ustawy. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniosło M. w W. S.A., wnosząc o uchylenie decyzji jako wydanej w pkt III ust. 2 i 3 bez podstawy prawnej. W uzasadnieniu skarżący zarzucił naruszenie art. 6 kpa poprzez orzeczenie o uprawnieniach Wójta Gminy W., a co za tym idzie wydanie decyzji w pkt III ust. 2 i 3 bez podstawy prawnej, tj. z naruszeniem zasady praworządności. Zdaniem skarżącego nie ma aktu prawnego powszechnie obowiązującego, który stanowiłby podstawę do tak ukształtowanych uprawnień organów gminy i odpowiadających im obowiązków skarżącego. Obowiązki skarżącego w zakresie informowania m.in. o jakości wody oraz sposób przeprowadzania monitoringu jakości wody są określone w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 19.XI.2002 r. w sprawie wymagań dotyczących jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz. U. Nr 203, poz. 1718). Obowiązki skarżącego oraz uprawnienia organów gminy w zakresie uzyskiwania informacji o jakości wody zostały określone w sposób wyczerpujący w tym akcie prawnym, co uzasadnia stanowisko, iż brak jest podstawy prawnej do odmiennego uregulowania praw i obowiązków w drodze decyzji. Skarżący zarzucił także brak szczegółowego określenia zakresu kontroli Wójta Gminy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w odpowiedzi na skargę wniosło ojej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa procesowego i materialnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a na ocenę tę nie mają wpływu względy celowości, słuszności, czy też poczucie krzywdy skarżącego. Przepis art. 18 ustawy z dnia 7 lipca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. Nr 72, poz. 747 ze zm.) określa wymagania, które zezwolenie powinno "w szczególności" zawierać, pozostawiając temu organowi możliwość zawarcia w nim innych wymagań, koniecznych do spełnienia w określonych warunkach. Przepis ten bowiem nie wymienia enumeratywnie tychże obowiązków. Obligatoryjne jest natomiast zawarcie w decyzji m.in. wymagań w zakresie jakości usług wodociągowo-kanalizacyjnych. Taki wymóg został zawarty w pkt III ust. 2 decyzji. Do organu wydającego decyzję należy określenie jak ten wymóg będzie realizowany, tu organ zobowiązał usługodawcę (skarżącego) do przedkładania Wójtowi Gminy wraz z rocznym sprawozdaniem finansowym informacji w zakresie m.in. jakości usług zbiorowego zaopatrzenia w wodę i jakości usług zbiorowego odprowadzania ścieków. Ponadto zezwolenie winno określać także "warunki, zakres i tryb kontroli realizacji zezwolenia i przestrzegania regulaminu", o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy. Regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków obowiązujący na obszarze gminy jest uchwałą rady gminy i jest powszechnie obowiązującym aktem prawa miejscowego. Regulamin taki został uchwalony przez Radę Gminy W. dnia [...] marca 2003 r. uchwałą Nr [...]. Zawiera on prawa i obowiązki przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego oraz odbiorców usług, w tym m.in. standardy obsługi odbiorców usług, a w szczególności sposoby załatwienia reklamacji oraz wymiany informacji dotyczących w szczególności zakłóceń w dostawie wody i odprowadzania ścieków (art. 19 ust. 2 pkt 7 ustawy). Stąd w pkt III ust. 2 i 3 decyzji organ I instancji określa warunki, zakres i tryb realizacji zezwolenia i przestrzegania regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków, w tym zobowiązanie usługodawcy (skarżącego) do informacji dotyczącej częstotliwości, przyczyn i sposobu załatwiania skarg i wniosków, usuwania awarii urządzeń służących do zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków, wniosków pokontrolnych z przeprowadzanych kontroli zewnętrznych. Określa także uprawnienie do przeprowadzenia przez Wójta Gminy kontroli działalności usługodawcy, w szczególności gdy zgłoszone zostaną nieprawidłowości w jego działalności oraz skargi odbiorców usług. Zasadnie podniósł organ odwoławczy, że obowiązki wynikające z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19.XI.2002 r. w sprawie wymagań dotyczących jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz. U. Nr 203, poz. 1718) oraz ustawy z dnia 20.VII.1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz.U. Nr 77, poz. 335) są uregulowane w odrębnych aktach prawnych, a organy gminy nie są właściwe do ich przeprowadzenia. Odróżnić bowiem należy wymagania dotyczące jakości wody od jakości usług wodociągowo-kanalizacyjnych. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie są zasadne i zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) orzekł jak w wyroku.