IV SA 4659/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Cysek Sędzia NSA Otylia Wierzbicka Asesor WSA Tomasz Wykowski (spr.) Protokolant Julia Dobrzańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2004 r. sprawy ze skarg E.Z. i B.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2002 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu uchyla zaskarżoną decyzję. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania E.Z. i B.K. od decyzji Wójta Gminy N. z dnia [...] czerwca 2002 r., odmawiającej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego na działce ewidencyjnej nr [...] położonej w M. gmina N., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając własne rozstrzygnięcie SKO wskazało, iż zamierzenie inwestycyjne jest sprzeczne z miejscowym planem ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy N., zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy nr [...] z dnia [...] października 1994 r. Z wypisu tego planu wynika bowiem, iż działka nr [...] położona w M. stanowi teren leśny bez prawa zabudowy kubaturowej, a nadto część ternu przeznaczono pod poszerzenie drogi [...] do szerokości w liniach rozgraniczających 16-20 m. W tym stanie rzeczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu należało załatwić odmownie. Poruszona przez wnioskodawczynie kwestia nieuwzględnienia w obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego faktycznego stanu działki nr [...] (na której pomimo przewidzianego planem zakazu realizacji obiektów kubaturowych obiekt taki istnieje) nie może być wzięta pod uwagę w postępowaniu w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Wnioskodawczynie mogą natomiast zwrócić się we właściwym trybie o doprowadzenie do zgodności między zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego a stanem faktycznym. W skardze na powyższe orzeczenie E. Z. i B. K. podniosły, iż Gmina dopuściła się rażącego zaniedbania, nie uwzględniając w postanowieniach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego skutków wywołanych decyzją Prezydenta Miasta W. z dnia [...] czerwca 1981 r. Decyzją tą zmieniono przeznaczenie działki nr [...] o powierzchni 39 arów w M. gm. N. pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne. Na tej podstawie decyzją Naczelnika Gminy N. z dnia [...] kwietnia 1986 r. ustalono miejsce i warunki realizacji inwestycji budowy domu jednorodzinnego na tejże działce. Z kolei decyzją z dnia [...] maja 1986 r. Naczelnik Gminy N. zatwierdził plan realizacyjny na terenie działki nr [...] i zezwolił na budowę budynku mieszkalnego. Decyzją Wójta z dnia [...] listopada 1999 r. nastąpiło przeniesienie decyzji z dnia [...] maja 1986 r. o zatwierdzeniu planu realizacyjnego na terenie działki nr [...] z dotychczasowego inwestora na skarżące - nowe właścicielki terenu i budynku. Decyzją Wójta z dnia [...] lipca 2001 r. zezwolono na użytkowanie budynku mieszkalnego zrealizowanego na działce nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, co następuje. Skarga jest zasadna aczkolwiek powody jej uwzględnienia nie są tożsame z zarzutami skarżących. Oceniając legalność zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie był jednakże związany zarzutami i wnioskami skargi, jak i powołaną w niej podstawą prawną (art.134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270). Z art.43 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity - Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz.139 z późn.zm.) wynika, iż zasadniczym elementem postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jest ocena zgodności planowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Jako punkt wyjścia do rozważań w tym zakresie organy obu instancji zgodnie przyjęły, iż działka skarżących o nr ewid. [...] położona w M. stanowi teren leśny bez prawa zabudowy kubaturowej a część terenu przeznaczona jest pod poszerzenie drogi [...] do szerokości w liniach rozgraniczających 16-20 m. Z akt sprawy wynika, iż podstawę do sformułowania tych ocen stanowiła treść "Wypisu z miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy N.", datowanego na [...] marca 2002 r. oraz załączonej do niego kserokopii fragmentu planu. W ocenie Sądu wskazane wyżej dokumenty nie tylko nie spełniają formalnych warunków do uznania ich za prawidłowy wypis i wyrys z planu zagospodarowania przestrzennego (yide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 1999 r. IV SA 527/97 LEX nr 47275) ale także, z uwagi na brak niezbędnej szczegółowości, nie pozwalają na precyzyjne ustalenie przeznaczenia terenu, na którym leży działka skarżących. W dokumencie oznaczonym jako wypis z planu (w istocie będącym jedynie informacją o jego treści) brakuje wskazania symbolu, jakim w postanowieniach planu oznaczono teren obejmujący działkę skarżących, natomiast mająca pełnić rolę wyrysu kserokopia jest całkowicie nieczytelna (nie zaznaczono na niej działki skarżących, nie załączono do niej legendy objaśniającej widniejące na planie symbole graficzne, literowe lub też literowo-cyfrowe). Powstałych w związku z powyższym wątpliwości co do prawidłowości sklasyfikowania przez organy obu instancji działki skarżących w świetle postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy N. nie wyjaśniają a wręcz potęgują dwa kolejne wypisy i wyrysy z planu zagospodarowania przestrzennego (z dnia [...] czerwca i [...] lipca 2004 r.), które przedstawiono w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Przede wszystkim należy podkreślić, iż porównanie nadesłanych wyrysów z treścią wypisu z dnia [...] lipca 2004 r. nie potwierdza zawartej w tym wypisie informacji, iż działka skarżących stanowiła teren leśny o symbolu w planie [...] (kolor zielony na załączniku). Po pierwsze wyrys załączony do tego wypisu nie zawiera żadnych kolorowych oznaczeń graficznych (oznaczenie takie jest natomiast zawarte w wyrysie nadesłanym wcześniej) a po drugie, co najistotniejsze, teren na którym znajduje się działka skarżących (oznaczony kolorem zielonym) nie jest opatrzony żadnym symbolem literowym. Wspomniane w wypisie oznaczenie [...] widnieje dopiero w pewnej odległości od działki skarżących, przy czym od terenu oznaczonego symbolem [...] oddzielają ją tereny oznaczone symbolami [...] i [...]. W tej sytuacji nie można uznać aby w postępowaniu administracyjnym w sposób wyczerpujący zbadano przeznaczenie działki skarżących w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Tym samym wszelkie oceny odnośnie zgodności lub też niezgodności planowanej inwestycji z postanowieniami tego planu należy uznać za dowolne. Wobec nie wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy doszło do naruszenia art.7 i 77§1 k.p.a., co mogło mieć wpływ na rozstrzygnięcie. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji na podstawie art.145 par.l pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) w związku z art.97 ust.l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę — Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271).