IV SA 4666/02
WyrokWSA w Warszawie2004-05-18
Skład orzekający: Izabela Ostrowska, Krystyna Borkowska, Bogusław Cieśla
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja nakładająca obowiązki w celu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, wydana w trybie art. 51 Prawa budowlanego, może zostać uznana za nieważną z powodu rzekomych wad decyzji o pozwoleniu na budowę?Ratio decidendi
Sąd administracyjny oddalił skargę, podzielając stanowisko organów administracji, że decyzja nakładająca obowiązki w celu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem nie jest dotknięta wadami uzasadniającymi stwierdzenie jej nieważności. Wady decyzji o pozwoleniu na budowę, nawet jeśli istnieją, nie stanowią podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w trybie art. 51 Prawa budowlanego, a ich ocena leży poza zakresem kontroli sądu w postępowaniu dotyczącym nieważności decyzji nakładającej obowiązki.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi Z. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego. Decyzja ta nakazywała inwestorowi opracowanie inwentaryzacji z oceną techniczną i likwidację kolizji budynku z linią energetyczną, ponieważ budowa została zrealizowana z odstępstwami od pozwolenia na budowę (podniesienie rzędnej posadowienia) i naruszeniem przepisów dotyczących odległości od linii energetycznej. Skarżący kwestionował zasadność zarzutów dotyczących odstępstw od projektu i wadliwość pierwotnej decyzji.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędziowie NSA Krystyna Borkowska, asesor WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Tomasz Szpojankowski, po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej skargę oddala
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2000 r., działając na podstawie art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 i art. 158 § 1 kpa – odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z dnia [...] stycznia 1998 r., nakazującej Z. S., inwestorowi budynku mieszkalno-usługowego, realizowanego na działce przy Placu [...] w D. z odstępstwami od pozwolenia na budowę, opracowanie inwentaryzacji z oceną techniczną, zlikwidowanie kolizji budynku z linią energetyczną w sposób uzgodniony z Rejonem Energetycznym w K., w terminie do [...] kwietnia 1998 r.
W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, iż w wyniku przeprowadzonego przez organ I instancji postępowania administracyjnego ustalono, iż inwestorzy prowadząc budowę bez nadzoru kierownika budowy, zrealizowali obiekt z odstępstwami od pozwolenia na budowę, przez podniesienie rzędnej posadowienia o 50cm, przez co spowodowali, że elementy dachu budynku zbliżone zostały do istniejącej linii energetycznej na odległość niezgodną z przepisami.
W tym stanie faktycznym organ wydał decyzję z dnia [...] stycznia 1998 r., której inwestor nie wykonał.
Inwestor wraz z wnioskiem o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji złożył egzemplarz inwentaryzacji przedmiotowego budynku, twierdząc, ze poziom posadowienia budynku nie został zmieniony lecz podniesiono poziom posadzki piwnic o 50cm, natomiast wysokość budynku, ze względu na obecność linii energetycznej, obniżono o 1-1,5m.
W ocenie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego inwentaryzacja może być przedmiotem oceny wyłącznie organu prowadzącego postępowanie w I instancji, a nadto nie wskazuje sposobu likwidacji kolizji z linią energetyczną, przy czym odstępstwa od projektu są bezsporne.
Odnosząc się do zarzutów dotyczących postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż ich ocena leży w kompetencji organu architektoniczno-budowlanego stopnia wojewódzkiego.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2002 r. znak [...], po ponownym rozpatrzeniu odwołania Z. S., działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2002 r. sygn. akt IV SA 1541/00 – utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] marca 2000 r.
Naczelny organ nadzoru wskazał, iż mając na uwadze określenie pojęcia "istotnych odstępstw od projektu budowlanego" zaprezentowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25.04.2002 r., aprobuje stanowisko inwestora, że odstępstwa od projektu w sprawie niniejszej nie mają charakteru istotnych. Tym niemniej doszło do naruszenia obowiązującej Polskiej Normy (PN-75/E-05/00) oraz § 4 ust. 2 obowiązującego w dniu 12.01.1998 r. zarządzenia Ministra Górnictwa i energetyki z dnia 28.01.1985 r. w sprawie szczegółowych wytycznych projektowania i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych w zakresie ochrony ludzi i środowiska przed oddziaływaniem pola elektromagnetycznego (M.P. 1985 r. nr 3, poz. 24). Z tych względów w ocenie organu odwoławczego, choć decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. zawiera błędne uzasadnienie, to należy uznać, iż dotknięte jest jedynie wadą formy z racji uchybienia art. 107 kpa.
Skargę na powyższą decyzję wniósł Z. S., podnosząc, iż decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z dnia [...].01.1998 r. jest sprzeczna z art. 51 Prawa budowlanego i powinna być skierowana przeciwko Urzędowi Miasta i Gminy w D. oraz ewentualnie projektantowi.
Zdaniem skarżącego kierowany pod jego adresem zarzut odstąpienia od projektu jest nieuzasadniony, bowiem realizacja budynku zgodnie z projektem i zezwoleniem prowadziłaby do zabudowy linii energetycznej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Na wstępie należy podkreślić, iż zakres sądowej kontroli zaskarżonej decyzji ograniczony jest do badania jej zgodności z prawem, przy czym granice tej kontroli wyznacza przedmiot zaskarżonego aktu.
Kontrolowana decyzja zapadła w postępowaniu nieważnościowym, w którym oba organy były uprawnione do badania czy kontrolowana decyzja jest dotknięta jedną z wad określonych w art. 156 § 1 kpa.
W przypadku ujawnienia uchybień proceduralnych lub naruszenia przepisów prawa materialnego organy zobowiązane były do oceny czy naruszenia te maja charakter rażący, bowiem zwykłe naruszenie prawa nie daje podstawy do stwierdzenia nieważności kontrolowanego aktu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, co do braku podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z dnia [...].01.1998 r.
Zgodnie z dyspozycją art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. nr 89, poz. 414 z późn. zm.) Prawo budowlane – organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Tak więc stwierdzenie odstępstw od warunków decyzji o pozwoleniu na budowę bądź przepisów prawa uzasadnia uruchomienie procedury przewidzianej w art. 50 i 51 cytowanej ustawy.
Postanowienie o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych w odniesieniu do przedmiotowej inwestycji zapadło w dniu [...].11.1997 r., zaś decyzja nakładająca określone obowiązki w celu doprowadzeni wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem wydana została w dniu [...].01.1998 r. w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, a więc przed upływem terminu określonego w art. 50 ust. 2.
Organ odwoławczy zasadnie przyjął, iż realizacja przedmiotowej inwestycji nastąpiła w sposób istotny odbiegający od ustaleń i warunków określonych w § 4 ust. 2 obowiązującego w dacie wydania decyzji zarządzenia Ministra Górnictwa i Energetyki z dnia 28.01.1985 r. w sprawie szczegółowych wytycznych projektowania i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych w zakresie ochrony ludzi i środowiska przed oddziaływaniem pola elektromagnetycznego (M.P. 1985 r. nr 3, poz. 24). Zgodnie z ustaleniami organu odwoławczego dokonanymi w oparciu o projekt inwentaryzacji technicznej znajdujący się w aktach postępowania administracyjnego nie została zachowana minimalna odległość między najbliższym przewodem linii (lub inną częścią pod napięciem) a krawędzią dachu.
Okoliczność ta została także podniesiona przez organ wydający decyzję w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego.
Z tych względów za prawidłowy należy uznać pogląd, iż kontrolowana decyzja w trybie nadzoru nie jest dotknięta żadną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa.
Odnosząc się do zarzutów skargi należy zauważyć, iż zarzuty skarżącego odnoszące się do wadliwości decyzji o pozwoleniu na budowę mogą być przedmiotem oceny organów jedynie w ewentualnym postępowaniu o stwierdzenie nieważności tejże decyzji i pozostają poza kontrolą Sądu w sprawie niniejszej.
Reasumując decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z dnia [...].01.1998 r. nie jest dotknięta żadną z wad, skutkujących wyeliminowaniem jej z obrotu prawnego w oparciu o art. 156 § 1 kpa i została prawidłowo zaadresowana do adresata (art. 52 Prawa budowlanego).
W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271; nr 240, poz. 2052; z 2003 r. nr 124, poz. 1153).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło