IV SA 4697/03

WyrokWSA w Warszawie2005-02-28

Skład orzekający: Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia NSA Halina Kuśmirek, Asesor WSA Grzegorz Czerwiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o pozwoleniu na rozbiórkę garażu może zostać wydana bez uwzględnienia potencjalnych naruszeń interesów osób trzecich, w tym konieczności zabezpieczenia sąsiedniej ściany i braku zgody na wejście na ich teren?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że decyzja o pozwoleniu na rozbiórkę garażu nie narusza prawa. Stwierdzono, że organ administracji nie miał obowiązku nakładania na inwestora obowiązku ocieplenia sąsiedniej ściany, gdyż nie wynika to z przepisów Prawa budowlanego, a spory graniczne powinny być rozstrzygane w odrębnym postępowaniu. Ponadto, projekt rozbiórki nie przewidywał wejścia na teren sąsiada, a zarzuty dotyczące naruszenia konstrukcji sąsiedniego garażu uznano za bezzasadne.
Stan faktyczny
Strony skarżące T. i M. K. wniosły skargę na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy pozwolenie na rozbiórkę garażu wydane przez Prezydenta Miasta A. i J. W. Skarżący podnosili, że projekt rozbiórki nie zabezpiecza ich interesów, nie wynika z niego stan fundamentów ich garażu, brak analizy wpływu rozbiórki na ich ścianę, która stanie się zewnętrzną, oraz nie wskazano sposobu zabezpieczenia prac. Kwestionowali również rzetelność opinii budowlanej i stan techniczny rozbieranego garażu.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia NSA Halina Kuśmirek, Asesor WSA Grzegorz Czerwiński ( spr.), Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2005 r. sprawy ze skargi T. i M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę obiektu budowlanego skargę oddala. Pismem z dnia [...] kwietnia 2003 roku A. i J. W. złożyli wniosek o wydanie pozwolenia na rozbiórkę garażu znajdującego się na ich posesji przy ul. A. w [...]. Do wniosku załączony został projekt rozbiórki garażu zawierający mapę geodezyjną, oraz opis techniczny do projektu pergoli, a także akt notarialny nabycia nieruchomości. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2003 roku, Nr [...] Prezydent Miasta [...] nałożył na A. i J. W. obowiązek usunięcia nieprawidłowości wniosku o wydanie pozwolenia na rozbiórkę garażu poprzez: • usunięcie z projektu rozbiórki części dotyczącej projektowanej pergoli, • zaprojektowania spływu wód opadowych w kierunku własnej działki zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2000 roku, nr 75 poz.690 z późn. zm.). Decyzją z dnia [...] lipca 2003 roku, Nr [...] Prezydent Miasta [...] na podstawie art.31 ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 roku Nr 89 poz.414 ze zm.) udzielił A. i J. W. pozwolenia na rozbiórkę garażu znajdującego się na działce o nr ew. [...] w obrębie [...] położnego przy ul. A. w [...] z uwagi na zły stan techniczny garażu i założenia funkcjonalne zagospodarowania działki. Od powyższej decyzji odwołanie złożyli T. i M. K. podnosząc zarzut, iż przedstawiony projekt rozbiórki nie zabezpiecza w pełni interesu osób trzecich w sposób umożliwiający utrzymanie właściwego stanu technicznego odkrytej ściany ich garażu. Ich zdaniem z projektu nie wynika, iż pozostawione zostaną w stanie nieuszkodzonym fundamenty ich garażu tym bardziej, że nie oznaczono jego położenia. Organ administracji winien podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. W projekcie rozbiórki brak jest analizy co się stanie ze ścianą ich budynku, która zostanie odkryta i narażona na przemarzanie i stałe zalewanie wodami opadowymi. Nie wskazano jak zostaną zabezpieczone tynki oraz bruzdy po usunięciu belek stropowych. W projekcie winien znaleźć się obowiązek wykonania izolacji przeciwwilgociowej ściany pionowej po odkuciu i rozebraniu fundamentów i nakaz ich ocieplenia, gdyż ściana dziś wewnętrzna stanie się w przyszłości ścianą zewnętrzną w żaden sposób niezabezpieczoną. Decyzją z dnia [...] października 2003 roku, Nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2003 roku, Nr [...]. W uzasadnieniu swojej decyzji Wojewoda [...] stwierdził, że projekt rozbiórki nie przewiduje wyburzenia wspólnej ściany, a zatem nie spowoduje zawalenia stropu nad garażem skarżących. Rozebranie garażu spowoduje wręcz zmniejszenie obciążenia ścian bocznych garażu, a statyka konstrukcji garażu pozostanie nienaruszona. Na inwestorach spoczywa jedynie obowiązek dokonania rozbiórki w taki sposób by nie spowodować uszkodzenia sąsiedniego garażu. Inwestorzy nie są zobowiązani zapewniać skarżącym warunków lepszych niż dotychczasowe np. ocieplenie ściany. Zdaniem Wojewody [...] zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, iż interesy skarżących nie zostały naruszone, a podniesione zarzuty nie znajdują potwierdzenia. Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyli T. i M. K. podnosząc zarzut, iż organ pierwszej instancji nie zastosował się wskazówek zawartych w uzasadnieniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2002 roku i nie wziął ich w ogóle pod uwagę. Inwestorzy nie posiadają zgody A. i M. K. na wejście na ich teren w celu dokonania robót budowlanych. Nadto rozbiórka garażu w sposób, który wynika z projektu rozbiórki z pewnością naruszy interesy skarżących. Zalecenia dotyczące sposobu dokonania rozbiórki polegające na tym, że roboty rozbiórkowe należy wykonywać ręcznie przy użyciu drągów stalowych, kilofów i przebijaków naruszy konstrukcję ściany garażu skarżących. W zaleceniach dotyczących rozbiórki nie zostało zapisane w jaki sposób prace mają być zabezpieczone. Prace mogą stanowić zagrożenie dla życia i zdrowia skarżących, gdyż materiał z którego zbudowany jest garaż może odpryskiwać. Prace winny być zabezpieczone na terenie skarżących a na wejście na ich teren inwestorzy nie posiadają zgody. Nadto opinia budowlana na którą powołuje się Wojewoda [...] jest zdaniem skarżących nierzetelna. Opinia ta była podstawą wydania pierwszej decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę, która została uchylona. Biegły wydał inną opinię co do stanu technicznego w postępowaniu przed organami architektoniczno budowlanymi, a inną w postępowaniu przed organami nadzoru budowlanego. Inwestorzy nadal wykorzystują garaż do parkowania samochodu co oznacza, iż garaż ten znajduje się w dobrym stanie technicznym. Obydwa garaże wybudowane zostały w oparciu o dwa różne pozwolenia. Projekty budowlane stanowiące załączniki różnią się zasadniczo usytuowaniem ściany wewnętrznej. Na każdym z projektów usytuowana jest ona na innej działce. Stąd bez przeprowadzenia dowodu z opinii geodety nie można przesądzić w oparciu o który projekt budowlany ostatecznie wybudowana została ściana wewnętrzna i na czyjej posesji się ona znajduje. Nadto decyzja o pozwoleniu na rozbiórkę nie określa obowiązków inwestora związanych z zabezpieczeniem ściany wewnętrznej, która po rozbiórce stałby się ścianą zewnętrzną po dokonaniu rozbiórki. Ściana winna być zabezpieczona przez inwestorów przed przeciekami wody i czynnikami atmosferycznymi. Nie ulega bowiem wątpliwości, że ściana zewnętrzna powinna charakteryzować się innymi parametrami niż ściana wewnętrzna. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonej decyzji z prawem materialnym i procesowym. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Nie można zgodzić się z poniesionym przez skarżących zarzutem, iż organ I instancji nie zastosował się do wskazówek zawartych w uzasadnieniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2002 roku. Wskazać należy, iż A. i J. W. wniosek o wydanie pozwolenia na rozbiórkę garażu składali. Pierwszy wniosek złożony został przez nich w Wydziale Architektury Urzędu Gminy [...] w dniu [...] lipca 2001 roku. Wydana w wyniku jego rozpoznania decyzja Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] października 2001 roku, Nr [...] o pozwoleniu na rozbiórkę garażu została uchylona decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2002 roku, Nr [...] do ponownego rozpoznania. Po uchyleniu organu I instancji postępowanie w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę garażu zostało przez Burmistrza Gminy [...] na wniosek A. i J. W. umorzone decyzją z dnia [...] listopada 2002 roku, Nr [...]. Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane została w wyniku rozpoznania drugiego wniosku A. i J. W. o wydanie pozwolenia na rozbiórkę garażu złożonego w dniu [...] kwietnia 2003 roku. Organ I instancji nie miał obowiązku uwzględniać wytycznych organu odwoławczego zawartych w decyzji wydanej w innym postępowaniu już ostatecznie zakończonym. Niezasadny jest również zarzut skarżących, iż A. i J. W. nie posiadają zgody na wejście na grunt skarżących stwierdzić w celu wykonania określonych robót. Na wstępie stwierdzić należy, iż decyzja administracyjna zezwalająca inwestorowi na wejście na sąsiednią nieruchomość w celu wykonania określonych robót budowlanych wydawana jest w odrębnym postępowaniu. Wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę lub pozwoleniu na rozbiórkę nie musi być poprzedzone posiadaniem przez inwestora decyzji o pozwoleniu na wejście na sąsiednia nieruchomość. Nadto stwierdzić należy, iż wbrew twierdzeniom skarżących projekt rozbiórki nie przewiduje konieczności wejścia na grunt skarżących. Twierdzenie skarżących, iż taka konieczność nie istnieje jest zdaniem Sądu niczym nieuzasadniona. Bezzasadne są również zdaniem Sądu twierdzenia skarżących, iż sposób rozbiórki garażu naruszy interesy skarżących oraz spowoduje zagrożenie dla ich życia i zdrowia oraz spowoduje naruszenie ściany garażu skarżących. Użycie do rozbiórki stalowych drągów, kilofów i przebijaków samo w sobie nie stanowi zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi. Niezbędne jest tylko zachowanie przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. Nie sposób również zgodzić się z zarzutem, że opinia budowlana będącą podstawą wydania decyzji jest nierzetelna, a stan techniczny garażu należącego do A. i J. W. jest dobry. W aktach sprawy znajdują się fotografie garażu, którego dotyczy pozwolenie na rozbiórkę, które pozwalają na stwierdzenie, iż stan techniczny tego obiektu był zły. Nadto stwierdzić należy, iż pozwolenie na rozbiórkę obiektu może być motywowane tym, że obiekt budowlany jest w złym stanie techniczny ale nie jest to warunek konieczny. Właściciel obiektu ma prawo rozebrać także obiekt, który jest w dobrym stanie technicznym. Żaden przepis ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane nie zawiera zakazu rozbiórki obiektów budowlanych znajdujących się w dobrym stanie technicznym. Chybiony jest również zarzut skarżących, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę garażu należącego do A. i J. W. należało dopuścić dowód z opinii biegłego geodety, by ustalić na czyim gruncie usytuowana jest ściana wewnętrzna garażu. W postępowaniu administracyjnym mającym za przedmiot wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę lub pozwoleniu na rozbiórkę obiektu budowlanego niedopuszczalne jest dokonywanie ustaleń co do przebiegu granicy między sąsiednimi działkami. Postępowanie rozgraniczeniowe jest postępowaniem odrębnym i w tym postępowaniu winny być rozstrzygane spory graniczne. Zauważyć nadto należy, iż ściana wspólna garażu nie jest przewidziana do rozbiórki. Brak jest także podstaw do tego by w decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę obiektu budowlanego organ administracji publicznej nakładał na osobę ubiegającą się o takie pozwolenie obowiązek wykonania ocieplenia ściany budynku skarżących, która stanie się ścianą zewnętrzną. Żaden Ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane nie daje organom administracji uprawnienia do nałożenia takiego obowiązku. Skrzący mogą mieć interes faktyczny w ociepleniu ściany, ale nie można zdaniem Sądu przyjąć by był to interes prawny. Z powyższych względów na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97§1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1271 ze zmianami) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło