IV SA 4732/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr.), Sędziowie ( WSA, As. WSA Wojciech Mazur, Agnieszka Wilczewska – Rzepecka, , Protokolant Piotr Zawadzki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 02 marca 2005 r. sprawy ze skarg E. L., J. L. i J. L. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2003 r. Znak: [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienie środka odwoławczego skargi oddala Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] października 2003r. znak [...] na podstawie art. 134 kpa w związku z wnioskiem E. i J. L. oraz J. L. o ponowne rozpatrzenie sprawy stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, dotyczącego decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2003r. znak [...], którą organ na podstawie art. 157§3 kpa odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2002r., znak: [...], którą zatwierdzony został projekt budowlany pn. "Droga ekspresowa [...]; Droga do lotniska w [...],[...] Budowa węzła [...] " oraz którą udzielono pozwolenia na budowę węzła "[...] "w gminie [...] (od [...]) - I-ego etapu budowy drogi ekspresowej [...]. W uzasadnieniu swego postanowienia organ podniósł, że E. i J. L. oraz J. L., którzy złożyli wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, dokonali tej czynności z uchybieniem terminu. Skargi na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego E. i J. L. oraz J. L. kwestionując słuszność rozstrzygnięcia. Podnieśli, że odwołanie od zaskarżonego postanowienia wnieśli w terminie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, dzięki czemu został zachowany cały bieg sprawy i terminów, a skierowanie odwołania w terminie do innej placówki odwoławczej nie powinno być przyczyną zamknięcia postępowania i wydania postanowienia w takim brzmieniu. W odpowiedzi na skargi organ podtrzymał swoje stanowisko, wnosząc o ich oddalenie. W związku z reformą Sądownictwa administracyjnego niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który zważył, co następuje: Skargi są niezasadne. Zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa, a stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, z 2002r., poz. 1269) - tylko w takim zakresie jest dopuszczalna jego sądowa kontrola, a ta z kolei ogranicza się do przedmiotu zaskarżonego aktu. Wbrew zarzutom skargi - organ prawidłowo rozpoznał sprawę stwierdzając uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jak wynika z akt sprawy, decyzja z dnia [...] lipca 2003r. znak [...], którą organ odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2002r., znak: [...] - została zainteresowanym doręczona w dniu 30 lipca 2003r., (co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zawierającego datę doręczenia). Stosownie do pouczenia zawartego w decyzji strona mogła w terminie 14 dni od daty doręczenia wystąpić z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przedmiotowy wniosek można było więc złożyć w niniejszej sprawie najpóźniej do 13 sierpnia 2003r. Tymczasem wniosek E. i J. oraz J. L. nadany został w urzędzie pocztowym w dniu 6 października 2003r., co stanowi o uchybieniu terminu przewidzianego przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. Postanowieniem z dnia [...] października 2003r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 98/2000, poz. 1071 ze zm.) stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przepis art. 134 kpa przewiduje dwie instytucje procesowe: możliwość wydania postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania, co w myśl art. 127 § 3 kpa odnosi się także do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (por. wyrok NSA z 200 lr. I SA 335/00, lex 55745). Wprawdzie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie określił w pouczeniu, do którego organu należy wnieść odwołanie, nie mniej jednak zgodnie z treścią art. 127 § 2 od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy strome odwołanie tylko do organu administracji publicznej wyższego stopnia, zaś od decyzji wydanej w I instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze lub inny organ odwoławczy stronie przysługuje prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań. Wedle zaś art. 111 kpa strona może w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji zażądać sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia m.in. w kwestii prawa do odwołania. Termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wynosi zgodnie z art. 129 § 2 kpa - 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. I rzeczywiście skarżący złożyli odwołanie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakreślonym przepisami terminie, który byłby zachowany gdyby skarga wpłynęła do właściwego organu. Zgodnie z w/w przepisami (art. 127 w związku z 17 kpa, który wymienia organy administracji publicznej wyższego stopnia) Naczelny Sąd Administracyjny nie jest organem odwoławczym w rozumieniu art. 127 w związku z art. 17 kpa - odwołanie wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego zamiast do organu administracji publicznej skutkuje w tym wypadku uchybieniem terminu poprzez złożenie odwołania do niewłaściwej instytucji (por. wyrok NSA z 2000r. V SA 235/00 lex 81351). Skarżącym służyła możliwość złożenia prośby o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zwłaszcza mając na względzie, iż pouczenie organu administracyjnego było nie, pełne. Jednakże jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia skarżący z takiej możliwości nie skorzystali. Z uwagi na powyższe skargi jako niezasadne należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270).