IV SA 4752/02
WyrokWSA w Warszawie2004-07-07
Skład orzekający: Maria Czapska-Górnikiewicz, Izabela Ostrowska, Bogusław Cieśla
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoby, które zbyły działkę graniczącą z terenem inwestycji, posiadają przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę?Ratio decidendi
Osoby, które zbyły działkę graniczącą z terenem inwestycji, tracą przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, ponieważ nie posiadają już interesu prawnego lub obowiązku, który mógłby być podstawą legitymacji procesowej w takim postępowaniu. Skuteczność wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji przez takie osoby jest wyłączona.Stan faktyczny
Wójt Gminy wydał decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. Wojewoda odmówił stwierdzenia nieważności tej decyzji na wniosek K. i A.B. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (GINB) umorzył postępowanie odwoławcze, uznając, że K. i A.B. nie mieli przymiotu strony, ponieważ ich działka nie graniczyła bezpośrednio z terenem inwestycji po jej podziale i zbyciu części. Skarżący wnieśli skargę do WSA, kwestionując brak przymiotu strony.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska-Górnikiewicz, Sędziowie WSA Izabela Ostrowska (spr.), asesor WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Marcin Gruszczyński, po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2004 r. sprawy ze skargi K. i A.B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenie na budowę oddala skargę
Wójt Gminy [...] decyzją z dnia [...] czerwca 1997 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej "N." pozwolenia na budowę zespołu domów jednorodzinnych w zabudowie szeregowej, na terenie działek nr ew. [...], [...], [...], [...], [...] we wsi N.
Po rozpatrzeniu wniosku K. i A. B. oraz B. Ś. o stwierdzenie nieważności wymienionej decyzji, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 1997 r.
Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia złożyli K. i A. B.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2002 r. znak [...], działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 3 kpa, umorzył postępowanie odwoławcze, stwierdzając iż K. i A.B. nie mogli skutecznie wnieść odwołania. Brak przymiotu strony małżonków B. w rozumieniu art. 28 kpa, organ upatrywał w fakcie, iż działka odwołujących się o nr ew. [...] nie graniczy z terenem objętym zamierzeniem inwestycyjnym.
Skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego wnieśli K. i A.B. wnosząc o jej uchylenie w całości.
Obszerna skarga kwestionuje stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego co do braku przymiotu strony skarżących i przedstawia przebieg licznych postępowań administracyjnych oraz sądowoadministracyjnych inicjowanych przez skarżących w związku z inwestycją SBM "N." na przedmiotowych nieruchomościach.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest decyzja organu II instancji o umorzeniu postępowania odwoławczego wobec stwierdzenia, iż wnoszący odwołanie nie są stroną przedmiotowego postępowania prowadzonego w ramach nadzoru, w rozumieniu art. 28 kpa. Rozstrzygnięcie organu znajduje swoje oparcie w brzmieniu art. 138 § 1 pkt 3 kpa (vide uchwała 7 sędziów NSA z dnia 5.07.1999 r., OPS 16/98, ONSA 1999/4/119).
Przepis art. 28 kpa stanowi, iż "stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek". Analiza cytowanego przepisu prowadzi więc do wniosku, iż elementem kwalifikującym dany podmiot jako stronę postępowania administracyjnego jest interes prawny lub obowiązek.
Skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela ogląd wielokrotnie prezentowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, że prawna kategoria interesu prawnego, na której oparta jest legitymacja procesowa w postępowaniu administracyjnym może wywodzić się jedynie z prawa materialnego. Oznacza to, iż w przepisach tego prawa musi istnieć norma prawna, przewidująca w konkretnym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu, możliwości wydania decyzji administracyjnej. Przy czym rozstrzygnięcie administracyjne musi bezpośrednio dotyczyć tego podmiotu (vide uchwała 7 sędziów NSA z dnia 3.02.1997 r., OPS 6/96, ONSA 1997 r., z. 3, poz. 102).
Z akt sprawy niniejszej wynika, iż w 1999 r. nastąpił podział działki nr ew. [...] stanowiącej własność skarżących, która graniczyła z planowaną inwestycją, na trzy działki o nr ew. [...], [...] i [...]. Aktem notarialnym z dnia [...] maja 12999 r. działki o nr [...] i [...] bezpośrednio graniczące z działkami, na których wykonano roboty objęte pozwoleniem na budowę, zostały w drodze darowizny przeniesione na własność córek skarżących: T.B. (nr ew. [...]) i B.Ś. (nr ew. [...]).
Przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę przysługuje przede wszystkim inwestorowi oraz właścicielom (użytkownikom) nieruchomości sąsiadujących bezpośrednio z działką na której zrealizowana została inwestycja objęta kontrolowaną decyzją. Krąg ten może zostać poszerzony o podmioty, których interesu prawnego lub obowiązku dotyczyć mogą skutki stwierdzenia nieważności decyzji.
Z chwilą przeniesienia własności działek graniczących z działkami objętymi inwestycją, skarżący stracili przymiot strony, bowiem nie istnieje żaden interes prawny lub obowiązek znajdujący oparcie w przepisach prawa materialnego, który mógłby zostać zrealizowany w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę.
Nie ulega wątpliwości, iż interes taki służy natomiast córkom skarżących – właścicielkom działek nr [...] i [...]. Interes prawny musi wynikać z działania bezpośrednio we własnym imieniu, natomiast podejmowanie czynności w imieniu, na rzecz i w interesie innej osoby jest działaniem w ramach pełnomocnictwa, którego według oświadczeń skarżących złożonych na rozprawie w dniu 7 lipca 2004 r., córka B.Ś. – składająca także wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę – nigdy rodzicom nie udzieliła.
Mając powyższe na uwadze za uzasadniony należy uznać pogląd wyrażony przez organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji, iż skarżącym nie przysługuje w postępowaniu przymiot strony w rozumieniu art. 28 kpa, a co za tym idzie nie mogli skutecznie wnieść odwołania od decyzji organu I instancji. Wobec poczynionych ustaleń nie istnieje potrzeba ustosunkowania się do pozostałych zarzutów skargi, zwłaszcza iż odnosi się ona do rozstrzygnięć nie objętych treścią skargi.
Z tych względów należało skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło