IV SA 4776/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki (spr.), Sędziowie WSA Izabela Ostrowska, asesor WSA Boguusław Cieśla, Protokolant Tomasz Szpojankowski, po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2004 r. sprawy ze skargi E. i W. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2002 r. nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki garażu 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję utrzymaną nią w mocy, 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, 3. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących E. i W. D. kwotę 10 złotych (dziesięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie p. decyzją nr [...] z dnia [...] października 2000 r., wydaną na podstawie art. 48 Prawa budowlanego, nakazał E. i W. D. rozbiórkę obiektu budowlanego – garażu na terenie nieruchomości we wsi [...] w gminie K. Jak wynika z uzasadnienia decyzji, garaż został wybudowany w 1995 r. bez wymaganego pozwolenia na budowę, co stwierdzono podczas kontroli przeprowadzonej w dniu [...].08.2000 r. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli inwestorzy E. i W. D. wyjaśniając, że przedmiotowy garaż został wybudowany przez rodziców na działce należącej wówczas do nich. Usytuowanie garażu przy granicy działki sąsiedniej, zostało również uzgodnione przez rodziców w właścicielami ówczesnymi działki sąsiedniej. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania, decyzją nr [...] z dnia [...] października 2002 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Zdaniem organu odwoławczego to, że garaż został wybudowany przez poprzedników prawnych składających odwołanie, nie może skutkować zmianą decyzji I Instancji, gdyż następcy prawni inwestorów, uzyskując prawo własności nieruchomości, wchodzą w prawa i obowiązki związane z tą nieruchomością. Bez znaczenia dla podjętej decyzji jest również to, że pomiędzy właścicielami sąsiednich działek w kwestii usytuowania spornego garażu, doszło do uzgodnienia. Bowiem za podstawę prawną nakazania rozbiórki obiektu budowlanego, przyjęto istnienie przesłanek z art. 48 Prawa budowlanego. Na powyższą decyzję E. i W. D. złożyli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, podnosząc tę samą argumentację co wcześniej w odwołaniu. W piśmie zaś z dnia 12.12.2002 r. skierowanym do Sądu, skarżący podnoszą, iż od daty zakończenia budowy obiektu upłynęło ponad pięć lat i organ nie zastosował przepisu art. 49 ust. 1 Prawa budowlanego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę podtrzymuje stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i wnosi o oddalenie skargi. W piśmie z dnia 26.03.2003 r., skierowanym do Sądu, G. S., właścicielka sąsiedniej działki nr [...], między innymi wyjaśnia, że sporny garaż był budowany od lipca 1997 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez w/w Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Skarga jest uzasadniona, chociaż nie można się zgodzić z wszystkimi zarzutami tam zawartymi. Sąd jednak, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Należy zgodzić się ze stanowiskiem organów, zaprezentowanym w uzasadnieniach ich decyzji, iż nie ma znaczenia w sprawie to, kto zbudował obiekt budowlany, jeżeli później własność nieruchomości przeszła na następców prawnych i to, czy usytuowanie obiektu przy granicy było wcześniej uzgodnione z właścicielami działki sąsiedniej, skoro zachodzą przesłanki z art.48 Prawa budowlanego tak, jak w tym przypadku. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego, w tym również wyjaśnień inwestorów i wyjaśnień złożonych na rozprawie przez G. S., nie ulega wątpliwości, że przedmiotowy garaż został wybudowany bez wymaganego pozwolenia na budowę. organy jednak, nie ustaliły precyzyjnie kiedy garaż ten został zbudowany. Ustalenie, iż był to rok 1995 jest mało konkretne i musi budzić wątpliwości w konfrontacji z wyjaśnieniami G. S., która twierdzi, że garaż został zbudowany w 1997 r. Dokładne ustalenie daty budowy tego obiektu, jest konieczne z uwagi na brzmienie art. 49 ust. 1 Prawa budowlanego, który może mieć zastosowanie w tej sprawie i czego organy nie wzięły pod uwagę. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja oraz decyzja utrzymana nią w mocy, zostały wydane bez dostatecznego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, co narusza art. 7 i 77 § 1 kpa i co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy w związku z art. 97 § 2 ustawy – Przepisy wprowadzające, powołanej na wstępie.