IV SA 4797/03
WyrokWSA w Warszawie2005-03-01
Skład orzekający: Anna Żak, Mirosława Kowalska, Ewa Machlejd
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ nadzoru budowlanego może umorzyć postępowanie dotyczące nakazu zamurowania otworu drzwiowego, jeśli późniejsza zmiana granic działek mogła wpłynąć na zgodność lokalizacji budynku z pozwoleniem na budowę i warunkami technicznymi?Ratio decidendi
Organ nadzoru budowlanego przedwcześnie umorzył postępowanie dotyczące nakazu zamurowania otworu drzwiowego. Nie wyjaśniono bowiem, czy późniejsza zmiana granic działek, która zbliżyła budynek do granicy, nastąpiła w sposób zgodny z prawem i czy faktycznie wpłynęła na odległość budynku od granicy w stosunku do stanu z momentu wydania pozwolenia na budowę. Brak było również kluczowych dowodów, takich jak akta rozgraniczeniowe.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która uchyliła decyzję Powiatowego Inspektora Nakazującą zamurowanie otworu drzwiowego w budynku mieszkalnym. Organ odwoławczy umorzył postępowanie, uznając, że późniejsza zmiana granic działek spowodowała zbliżenie budynku do granicy, ale inwestor wybudował go zgodnie z pozwoleniem. Skarżący K. B. zarzucił, że nie doszło do zmiany granic, a budynek od początku znajdował się w mniejszej odległości od jego działki. Sąd administracyjny uznał skargę za zasadną.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2005 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2003 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
7 IV SA 4797/03
Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2003r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania S. M. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2002r., nakazującej S. M. zlikwidowanie otworu drzwiowego znajdującego się we wschodniej ścianie budynku mieszkalnego usytuowanego w miejscowości [...] przy [...] poprzez wypełnienie go materiałem, z którego wykonany jest budynek lub pustakiem typu "luxfer" - na podst.art.138 par.1 pkt.2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie.
W uzasadnieniu wskazano, iż odwołanie jest zasadne. Organ pierwszej instancji przyjął, iż lokalizacja budynku mieszkalnego jest niezgodna z planem zagospodarowania działki, ponieważ budynek został "przesunięty" w kierunku sąsiedniej działki K. B. ( zamiast w odległości 6,70m jest zlokalizowany w odległości 3,15m). Organ odwoławczy podniósł, iż z treści odwołania oraz załączonych dokumentów m.in. kopii mapy zasadniczej aktualnej na dzień wydawania pozwolenia na budowę domu mieszkalnego wynika, że obiekt ten usytuowany został w projekcie jak i na gruncie w odległości 6,70 m od granicy działki K .B., czyli zgodnie z warunkami technicznymi. Z dowodów sprawy wynika, że w 2001r. dokonano wyznaczenia na gruncie granic między działkami stron tego postępowania (notatka służbowa z dnia 27 czerwca 2001r., w której strony przyjęły granicę za zgodną). Wskutek zmiany granic odległość przedmiotowego budynku od działki sąsiedniej zmniejszyła się do 3,15m. W związku z tym skoro inwestor wybudował obiekt zgodnie z pozwoleniem na budowę i z zachowaniem warunków technicznych, brak jest podstaw do podejmowania decyzji o nakazie zamurowania otworu okiennego. Późniejsza zmiana granic nie może skutkować wydawaniem nakazów w ramach nadzoru budowlanego mających na celu dostosowanie obiektu budowanego w 1992r. do stanu prawnego granic istniejącego na gruncie obecnie.
W skardze na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego K. B. wniósł o jej uchylenie zarzucając, iż nigdy nie doszło do zmiany granic pomiędzy działkami stron, która to zmiana miałaby wpływ na pierwotne usytuowanie budynku mieszkalnego inwestora S. M . Wskazał, iż od początku dom ten zrealizowany został w odległości 3.15m od granicy z jego działką. Skarżący zarzucił, iż organ nie wyjaśnił powyższych kwestii, mimo , iż ma dostęp do map i podkładów geodezyjnych mających znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Ze znajdującej się w aktach kserokopii planu zagospodarowania działki (brak numeru ewidencyjnego stanowiącego integralną część decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowego domu mieszkalnego z dnia [...] lipca 1992r). wynika, iż budynek ten został zaprojektowany od strony wschodniej w odległości 6,70m od granicy z działką S. B .
W toku oględzin przeprowadzonych w dniu 16 kwietnia 2002r. organ I instancji ustalił, iż przedmiotowy budynek mieszkalny został zrealizowany niezgodnie z pozwoleniem na budowę, ponieważ usytuowano go od strony wschodniej faktycznie w odległości 3,15m od granicy z nieruchomością K. B., a ponadto w ścianie domu zbliżonego tak do granicy, znajduje się otwór drzwiowy dwuskrzydłowy przeszklony. W związku z powyższym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] w trybie art.51 ust.1 pkt.2 ustawy prawo budowlane z 1994r. nakazał inwestorowi zamurowanie tego otworu.
W odwołaniu od tej decyzji inwestor wskazał, iż w 2002r. nastąpiła zmiana powierzchni działki, na której wybudował przedmiotowy dom a tym samym nastąpiła zmiana jej granic i dlatego budynek ten znalazł się w odległości 3,15m.od tej granicy. Podkreślał, iż budynek wybudował zgodnie z pozwoleniem na budowę z 1992r. tj. w odległości 6,70m od granicy i jej późniejsza zmiana nie może powodować wydania nakazu likwidacji otworu drzwiowego, który jak wynika z wyjaśnień inwestora złożonych przed Sądem, służy do wyjścia na taras.
Organ odwoławczy uchylając decyzję organu I instancji i umarzając postępowanie przed tym organem uznał w oparciu o kopię mapy zasadniczej aktualnej, jak podał na dzień wydawania pozwolenia na budowę i na podstawie notatki służbowej z dnia 27 czerwca 2001r.sporządzonej przez uprawionego geodetę w obecności stron, iż doszło do zmiany granicy między działkami stron, na skutek, czego odległość przedmiotowego budynku od działki sąsiedniej zmniejszyła się do 3,15m. W związku z tym skoro inwestor wybudował obiekt zgodnie z pozwoleniem na budowę i z zachowaniem warunków technicznych, brak jest podstaw do podejmowania decyzji o nakazie zamurowania otworu okiennego, ponieważ późniejsza zmiana granic nie może skutkować wydawaniem nakazów w ramach nadzoru budowlanego mających na celu dostosowanie obiektu budowanego do obecnego przebiegu granic.
Gdyby istotnie zbliżenie spornego budynku mieszkalnego do granicy z nieruchomością sąsiednia ze ścianą z otworem drzwiowym (a nie okiennym jak to podał organ odwoławczy) do odległości 3,15m, a więc niezgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę i warunkami technicznymi, nastąpiło z uwagi na późniejszą, po wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę, prawną zmianę granic między nieruchomościami stron , to za trafny należałoby uznać pogląd organu odwoławczego, iż w tej sytuacji brak byłoby podstaw do podejmowania przez organ nadzoru budowlanego czynności zmierzających do likwidacji przedmiotowego otworu drzwiowego na taras, o ile oczywiście takie rozwiązanie przewidywał projekt budowlany stanowiący integralną część decyzji o pozwoleniu na budowę.
Skarżący zakwestionował jednak fakt dokonania w 2001r. zgodnego rozgraniczenia nieruchomości stron twierdząc, że nie doszło do zmiany granic nieruchomości w ten sposób, że po wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę budynek inwestora zbliżył się do granicy jego działki na odległość 3,15m.
Zarzut ten jest o tyle zasadny, że na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego nie można ustalić czy na skutek zgodnego rozgraniczenia nieruchomości stron, które wbrew twierdzeniom skarżącego niewątpliwie miało miejsce w czerwcu 2001r.i sam osobiście podpisał protokół graniczny, rzeczywiście doszło zmiany granicy nieruchomości w ten sposób, iż budynek inwestora wybudowany wcześniej zgodnie z warunkami pozwolenia na budowę, zbliżył się do nowo ustalonej linii granicznej ścianą z otworem drzwiowym na odległości 3,15 m.
W szczególności z treści notatki służbowej z dnia 27 czerwca 2001r. sporządzono przez uprawnionego geodetę w obecności stron, która jest niczym innym jak protokołem ze zgodnego ustalenia granic między działkami nr [...] i nr [...] stanowiącymi własność A. i S. M. a działkami nr [...] i nr [...] K. i K. B. nie wynika, jak zmieniła się, dotychczasowa granica działek stron, tym bardziej, że rozgraniczenie dotyczyło nie tylko działki, na której usytuowano przedmiotowy budynek. Podstawowym dowodem byłyby tutaj akta rozgraniczeniowe w tym mapa nieruchomości stron odzwierciedlająca przebieg granic nieruchomości ustalonych w toku czynności rozgraniczeniowych dokonanych 27 czerwca 2001r. W aktach sprawy nie ma takiego dowodu. Ponadto organ odwoławczy powołał się na kopię mapy zasadniczej , z której jego zdaniem wynika, że budynek został usytuowany na gruncie zgodnie z projektem budowlanym w odległości 6,70 m. Zauważyć jednak trzeba, że treść mapy, jak wynika z adnotacji na niej uczynionej przez kierownika Wojewódzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...] jest aktualna na dzień [...] czerwca 1992r., dlatego nie mógł na niej być wrysowany sporny budynek mieszkalny, na którego budowę pozwolenie wydano później, bo 4 lipca 1992r. Tym samym mapa ta nie może przesądzać o tym , iż budynek został usytuowany na gruncie zgodnie z pozwoleniem na budowę.
Biorąc powyższe pod uwagę, uznać należy, iż przed prawidłowym zbadaniem, jaki przebieg granicy ustalono w postępowaniu rozgraniczeniowym w 2001r. między działką, na której usytuowano przedmiotowy budynek a działką skarżącego, w stosunku do granicy istniejącej w momencie wydawania pozwolenia na budowę w dniu [...] lipca 1992r. umorzenie postępowania prowadzonego w ramach nadzoru budowlanego w niniejszej sprawie było przedwczesne. Nastąpiło ono bez wyczerpującego wyjaśnienia sprawy z naruszeniem art.7,77 par.1 kpa i art.105 kpa.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art.145 par.1 ust.1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270) w zw. z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1271, nr 240, poz. 2052; z 2003r. nr 124, poz.1153) uchylił zaskarżoną decyzję. Na podstawie art.152 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło