IV SA 4838/02
WyrokWSA w Warszawie2004-10-04
Skład orzekający: Izabela Ostrowska, Bożena Więch-Baranowska, Bogusław Cieśla
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo wznowił postępowanie administracyjne na wniosek strony, która nie powołała się na żadną z ustawowych przesłanek wznowienia, a jedynie na okoliczność, że decyzja rozbiórkowa została skierowana do niewłaściwej osoby?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie powinien wszczynać postępowania o wznowienie postępowania, jeśli wnioskodawca nie powołuje się na żadną z ustawowych przesłanek określonych w art. 145 § 1 k.p.a. W takiej sytuacji organ powinien wydać decyzję o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. Wszczęcie postępowania wznowieniowego mimo braku podstaw stanowi naruszenie prawa.Stan faktyczny
K.O. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego decyzją nakazującą rozbiórkę samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego, argumentując, że decyzja została skierowana do niewłaściwej osoby, gdyż nieruchomość należy do jego córki D.S. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wznowił postępowanie, a następnie odmówił uchylenia decyzji rozbiórkowej. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję odmawiającą uchylenia. D.S. wniosła skargę do sądu, kwestionując ustalenia organów i wskazując, że dowiedziała się o postępowaniu dopiero w lipcu 2002 r.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a także postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wznowieniu postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie WSA Bożena Więch-Baranowska, As. WSA Bogusław Cieśla (spr.), Protokolant Anna Kuklińska, po rozpoznaniu w dniu 04 października 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi D. S. na decyzję Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2002 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. II. uchyla postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2002 r. III. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku
K.O. pismem z dnia 27 maja 2002 r. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. uchylającą w części dotyczącej terminu a utrzymującą w mocy w pozostałym zakresie decyzję wydaną przez Prezydenta [...] w dniu [...] listopada 1997 r. Decyzją tą Prezydent [...] na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane nakazał K.O. rozbiórkę samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego na działce nr ew. [...] przy ulicy G. w K.
Wnioskodawca we wniosku o wznowienie podniósł , że przedmiotowa działka od [...] stycznia 1987 r. należy do jego córki D.S. a zatem decyzja rozbiórkowa została skierowana do niewłaściwej osoby .
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2002 r. na podstawie art. 147 i 149 § 1 kpa [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wznowił postępowanie.
Następnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r. na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 , art. 150 kpa [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił uchylenia decyzji nakazującej rozbiórkę .
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał , że w toku postępowania rozbiórkowego wszczętego na wniosek sąsiada , organ nadzoru budowlanego przeprowadził w dniu 1 września 1997 r. kontrolę na działce przy ulicy G.w K. Stwierdził wówczas , że do południowej ściany budynku mieszkalnego dobudowany jest parterowy budynek gospodarczy murowany z dachem drewnianym jednospadowym krytym blachą , używany jako skład opału. K.O. oświadczył wówczas do protokołu , że jako inwestor wykonał w roku 1997 remont tego budynku poprzez zrobienie wylewek , tynków i dachu . Jednak z oświadczenia sąsiada M.Z. wynikało, że K.O. wybudował ten budynek od początku pod koniec sierpnia 1997 r.
Organ rozpoznając wniosek o wznowienie postępowania stwierdził , że nie pochodzi on od strony która ze swej winy nie brała udziału w postępowaniu i brak jest podstaw do uchylenia decyzji o rozbiórce. Nadto organ ten wskazał na przepis art. 52 Prawa budowlanego który stanowi o tym , że inwestor , właściciel lub zarządca mogą być adresatami decyzji wydanej na podstawie art. 48 Prawa budowlanego . Dlatego ustalenie przez organ , że K.O. był inwestorem budynku były prawidłowe i można było do niego skierować decyzję rozbiórkową.
Od decyzji odmawiającej uchylenia nakazu rozbiórki odwołanie złożyła D.S. Podniosła, że decyzja rozbiórkowa błędnie wskazuje osobę zobowiązaną , gdyż jest ona właścicielką tej nieruchomości od [...] stycznia 1987 r. Nadto, że ustalenia dokonane w toku postępowania rozbiórkowego były wadliwe bowiem jej ojciec był człowiekiem schorowanym , nadużywającym alkoholu .
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2002 r. po rozpatrzeniu odwołania D.S. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy .
W uzasadnieniu decyzji wskazał , że postępowanie może być wznowione gdy strona bez swojej winy nie brała udziału w postępowaniu i w tym wypadku wznowienie możliwe jest jedynie na wniosek samej strony . Za zasadne uznał stanowisko Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że wniosek o wznowienie nie pochodzi od strony która nie brała udziału w postępowaniu. Poza tym podzielił pogląd , co do tego że K. O. był inwestorem przedmiotowego obiektu .
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego D. S. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i wznowienie postępowania . Wskazała, że dopiero w dniu 7 lipca 2002 r. dowiedziała się o toczącym się postępowaniu wznowieniowym , kiedy to otrzymała postanowienie organu o wznowieniu postępowania na wniosek jej ojca . Podniosła , że jej ojciec cierpi na zaniki pamięci a organy od początku nie ustaliły rzeczywistego właściciela posesji .
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżona decyzja podlega uchyleniu ale nie z przyczyn wskazanych w skardze .
Należy zauważyć , że przedmiot postępowania organu I instancji zakreślony był przez wniosek K.O. o wznowienie postępowania . Jako przesłankę wznowienia wskazał on okoliczność , że decyzja rozbiórkowa została skierowana wobec niego a przedmiotowa nieruchomość w dacie wydawania decyzji jak i obecnie należy do jego córki D.S.
W sytuacji kiedy organ otrzymał do rozpatrzenia tak sformułowany wniosek należało przede wszystkim ustalić czy zachowany został termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania oraz czy wnioskodawca powołuje jakąkolwiek przesłankę mogącą być podstawą do wznowienia .
Z samego wniosku wynikało duże prawdopodobieństwo , że termin ten nie został zachowany . Córka wnioskodawcy jest właścicielką nieruchomości od roku 1987 a decyzja rozbiórkowa wydana została w roku 1997 i opiewa na wnioskodawcę jako inwestora posiadającego przedmiotową nieruchomość .
Dlatego organ w pierwszej kolejności winien rozważyć czy w tym przypadku nie zachodzi potrzeba wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 kpa .
Z utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika , że wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania, o jakiej mowa w art. 149 § 3 k.p.a., może nastąpić tylko z trzech przyczyn: podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a.; podanie o wznowienie zostało wniesione po upływie terminu przewidzianego w art. 148 § 1 i 2 k.p.a.; w podaniu o wznowienie nie powołano żadnej z przyczyn wznowienia, określonych w art. 145 § 1 k.p.a. ( wyrok NSA w Warszawie z dnia 24 marca 1998r.syg. II SA 122/98 , ONSA 1999/2/53 ).
W sprawie niniejszej K.O. nie powoływał się na przesłankę wznowieniową o jakiej mowa w art. 145 § 1 pkt 4 kpa co zauważyły - dając temu wyraz w uzasadnieniu organy obu instancji . Nie jest nią bowiem okoliczność , że D.S. nie brała bez swej winy udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją nakazująca rozbiórkę . Gdyby wniosek ten pochodził od D.S. to sytuacja byłaby zgoła odmienna . Natomiast skoro wnioskującym o wznowienie był K.O. i powoływał się na w/w okoliczność to tym samym nie wskazywał przesłanki wznowieniowej .
Oczywiście jeżeli , strona powołuje się na ustawową podstawę wznowienia, organ zobowiązany jest do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania na podstawie art. 149 § 1 Kpa. W sytuacji kiedy okoliczności faktyczne przytoczone we wniosku wskazują , że nie ma ustawowych przyczyn wznowienia organ powinien wydać decyzję na postawie art. 149 § 3 Kpa .
Wprawdzie podstawą odmowy wznowienia postępowania nie może być merytoryczna ocena przesłanek wznowienia postępowania, która to ocena może być dokonana dopiero na etapie postępowania i decyzji wydanej po wznowieniu postępowania Jednakże wniosek podstawę taką wskazywać musi.
Skoro w sprawie niniejszej podstawy takiej nie było to organy niezasadnie wszczęły postępowanie wznowieniowe zamiast wydać decyzję o odmowie wszczęcia postępowania . Tym samym naruszony został przepis art. 149 § 1 kpa poprzez wszczęcie nadzwyczajnego postępowania mimo braku do tego podstaw.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 , poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ja decyzję organu I instancji .
W przedmiotowej sprawie już wydanie postanowienia z dnia [...] lipca 2002 r. o wznowieniu postępowania było wadliwe . Dlatego Sąd zastosował możliwości przewidziane w art. 135 w/w ustawy w celu wyeliminowania tego postanowienia wydanego wprawdzie na wcześniejszym etapie postępowania ale z naruszeniem prawa , dlatego uchylił to postanowienie.
Ponadto na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt III wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło