IV SA 4882/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2005 r. sprawy ze skargi S. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji administracyjnej I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. 7/IVSA 4882/03 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2003r znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu wniosku S. M. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2003r znak [...] utrzymał w mocy własna decyzję z dnia [...] sierpnia 2003r znak [...], która odmówił uzupełnienia własnej decyzji z dnia [...] lipca 2003r znak [...]. Decyzją z dnia [...] lipca 2003 roku znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania S. M. utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2003 Nr [...] odmawiającej po wznowieniu postępowania uchylenia decyzji ostatecznej Wojewody [...] z dnia [...] października 1997r znak [...] utrzymującej w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] sierpnia 1997r znak [...] orzekającą rozbiórkę garażu metalowego wzniesionego samowolnie na działce położonej w [...] przy ul. L.. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że uzupełnienie decyzji w trybie art. 111 kpa nie może prowadzić do ponownej weryfikacji decyzji. Tymczasem S. M. dochodził uzupełnienia decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2003 wyżej opisanej przez stwierdzenie, że badana po wznowieniu postępowania decyzja Wojewody [...] z dnia [...] października 1997 roku wyżej opisana została wydana z naruszeniem prawa. Zdaniem organu przekonanie S. M. o wadliwości decyzji może skutkować " wszczęcie w stosunku do niej trybów nadzwyczajnych" a nie prowadzić do żądania uzupełnienia decyzji w trybie art. 111 kpa. W skardze do [...] Sądu Administracyjnego S. M. odniósł się do postępowania wznowieniowego. Skarżący wskazał, że to postępowanie mogło się zakończyć tylko na podstawie 151 § 2 kpa – organ powinien stwierdzić, że decyzja zapadła z naruszeniem prawa a nie tylko że odmawia jej uchylenia ( po wznowieniu postępowania) zdaniem skarżącego powyższe okoliczności uzasadniają jego wniosek o uzupełnienie decyzji stąd też zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja są niezgodne z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153 poz 1271 z pózn. zm. Zaskarżonej decyzji można postawić zarzut naruszenia prawa a w takim właśnie zakresie możliwa jest sądowa kontrola ( art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz. U. nr 153 poz 1269). Uzupełnienie decyzji w trybie art. 111 kpa następuje w formie decyzji odmowa zaś która była przedmiotem w/w rozstrzygnięcia ma formę postanowienia ( porównaj orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 1998 I SA/ Lu 977/97 poglądy komentatorów Kodeksu Postępowania Administracyjnego – Komentarz B. Adamiak J. Borkowski wydawnictwo CH Beck Warszawa 2004 k 523, Z. Janowicz Komentarz wyd. II Warszawa 1995 str. 286). W związku z powyższym uznać należy, że choć Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonał w niniejszej sprawie odmowy uzupełnienia decyzji administracyjnej w formie decyzji, to jednak błędne nadanie nazwy rozstrzygnięcia organu administracyjnego nie zmienia jego charakteru prawnego. Zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie obarczone jest jednak wadą nieważności – zapadło bowiem bez podstawy prawnej. Postanowienia wydane w trybie przepisu art. 111 kpa nie należą do tego rodzaju postanowień, które kończą postępowanie bądź rozstrzygają sprawę co do istoty. Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji ( porównaj postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 grudnia 1995r I SA 1301/95). W tych okolicznościach zdaniem Sądu zachodzi konieczność wyeliminowania zaskarżonej decyzji jako nieważnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa bowiem rozpoznanie zażalenia nastąpiło bez podstawy prawnej. W zaistniałych okolicznościach sprawy, argumentacja merytoryczna skargi nie może być przedmiotem badania w toku niniejszego postępowania sądowego. Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r ( Dz. U. 153 poz. 1270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.