IV SA 5000/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch- Baranowska ( spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Asesor WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2003 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej wznowienia robót budowlanych. Skargę oddala. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją znak [...] wydaną dnia [...] listopada 2001r. na podstawie art. 51 ust 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane – pozwolił M. B. na wznowienie robót budowlanych polegających na rozbudowie budynku mieszkalnego położonego przy ul. [...] w P. W uzasadnieniu organ podniósł, że: - W wyniku wznowionego postępowania Prezydent Miasta P. decyzją znak [...] wydaną dnia [...] czerwca 1997r. uchylił wydane inwestorce dnia [...] maja 1995r. decyzją znak [...] pozwolenie na rozbudowę budynku mieszkalnego i decyzję tą utrzymał w mocy organu drugiej instancji – Wojewoda [...] – decyzją znak [...]. wydaną dnia [...] lipca 1997r. - Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną dnia [...] lutego 2001r. na podstawie art. 51 Prawa budowlanego nałożył na inwestorkę obowiązek dostarczenia oceny technicznej celem doprowadzenia robót budowlanych wykonanych w rozbudowanej części budynku mieszkalnego do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego znak [...] wydaną dnia [...] marca 2001r. - Inwestor w określonym terminie wykonał nałożony obowiązek, w związku z czym organ wydał pozwolenie na wznowienie robót budowlanych. Wniosek o stwierdzenie nieważności w/opisanej decyzji złożył w dniu 2 grudnia 2002r. współwłaściciel nieruchomości A. R. podnosząc, że nigdy nie wyrażał zgody na dysponowanie przez inwestorkę nieruchomością na cele budowlane, a wznowiona budowa jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Po rozpatrzeniu wniosku [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną dnia [...] stycznia 2003 na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 art. 157 § 1 i 2 oraz art. 158 § 1 kpa, stwierdził nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2001r. zezwalającej na wznowienie robót budowlanych. W uzasadnieniu organ podniósł, że decyzją z dnia [...] czerwca 1997r. Prezydent Miasta P. – po wznowieniu postępowania w związku ze stwierdzeniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu uchylił własną decyzję wydaną M. B. o pozwoleniu na budowę z dnia [...] maja 1995r., a Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 1997r. utrzymał w mocy tą decyzję i orzekł o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę. Wyrokiem z dnia 12 maja 1998r. sygn. akt SA/PO 1166/97 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesioną skargę na w/w decyzję. Z związku z reformą organów administracji 27 marca 2000r. Prezydent Miasta P. przekazał sprawę do załatwienia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego. W związku z tym, ponieważ sprawa dotyczy tego samego przedmiotu tj. pozwolenia na budowę i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych i tych samych podmiotów i tego samego stanu prawnego zdaniem organu, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wydając decyzję z dnia [...] listopada 2001r., którą pozwolił na wznowienie robót sprawił, że w tej samej sprawie rozstrzygniętej decyzją ostateczną została wydana nowa decyzja, a więc wystąpiła przesłanka z art. 156 § 1 pkt 3 kpa. Odwołanie od tej decyzji wniosła M. B. podnosząc, że prace budowlane aż do zrealizowania stanu surowego budynku wykonane były na podstawie prawomocnej decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej dnia [...] maja 1995r. Wobec tego, że decyzja ta została uchylona i organ odmówił inwestorce pozwolenia na budowę – roboty zostały wstrzymane i organ nadzoru budowlanego decyzją wydaną dnia 5 lutego 2001r. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 – Prawa budowlanego nałożył na inwestora obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia budowy do stanu zgodnego z prawem, a następnie po wykonaniu obowiązku zgodnie z art. 51 ust. 1a wydał w dniu [...] listopada 2001r. decyzję pozwalającą wznowić roboty budowlane. Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną dnia [...] czerwca 2003r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił, iż decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2001r., w której pozwolił na wznowienie robót budowlanych dotyczyła tożsamego przedmiotu – tj. pozwolenia na budowę i na wznowienie robót, – co wcześniej wydane decyzje Prezydenta Miasta P. i Wojewody, które uchyliły decyzję o pozwoleniu na budowę i odmówiły udzielenia pozwolenia – a więc jest dotknięta wadą z art. 156 § 1 pkt 3 kpa powodującą jej nieważność. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła M. B. – podnosząc, iż została ona wydana z naruszeniem art. 156 § 1 pkt 3 kpa, ponieważ decyzja, której dotyczył wniosek o stwierdzenie nieważności była wydana na podstawie art. 51 ust. 1a Prawa budowlanego i dotyczyła pozwolenia na kontynuowanie robót budowlanych po wykonaniu obowiązków nałożonych na inwestora przez organ nadzoru budowlanego natomiast wcześniejsza decyzja Prezydenta P. oraz Wojewody [...] wydane na podstawie art. 28, 33 i 34 Prawa budowlanego dotyczyły uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę. Tak, więc pomiędzy tymi decyzjami nie zachodzi tożsamość przedmiotowa, która jest elementem przesłanki z art. 156 § 1 pkt 3 kpa. Po wniesieniu skargi Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie, art. 38 ust.2 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74 poz. 368 z późn. zm.) uwzględnił w całości skargę M. B. i decyzją znak [...] wydaną dnia [...] listopada 2003r. – uchylił własną decyzję z dnia [...] czerwca 2003r. i utrzymaną nią w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] stycznia 2003r. i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2001r. W uzasadnieniu organ przyznał, że nieprawidłowo uznał, iż kwestionowana decyzja jest dotknięta wadą z art. 156 § 1 pkt 3 kpa, gdyż nie wystąpiła tożsamość sprawy rozstrzygniętej tą decyzją i decyzjami wydanymi w przedmiocie pozwolenia na budowę. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł A. R. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił, iż narusza ona art. 156 § 1 pkt 2 i 3 kpa. Zdaniem skarżącego kwestionowana decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2001r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa tj.: - bez zgody współwłaściciela nieruchomości na wznowienie robót, czyli bez udokumentowania przez inwestorkę prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, - sytuacja, gdy organy odmówiły inwestorce pozwolenia na budowę nie uprawniała organu nadzoru budowlanego do podjęcia działań na podstawie art. 51 Prawa budowlanego tj. działań umożliwiających kontynuowanie rozbudowy budynku i to niezgodnie z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego, tym bardziej w sytuacji, gdy nie miała ona prawa do dysponowania nieruchomością a roboty dotyczyły również naruszenia praw (zamurowanie okna do łazienki) skarżącego, - kwestionowana decyzja została wydana z naruszeniem art. 5 ustawy Prawo budowlane w szczególności ust. 1 pkt 6 i ust. 2 pkt 1 lit. b tego artykułu. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły. Przedmiotem niniejszego postępowania była ocena czy zachodzą przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] znak [...] wydanej dnia [...] listopada 2001r. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej jest jednym z trybów nadzwyczajnych wzruszenia decyzji ostatecznej – ochrona, której została wyrażona zasadą trwałości decyzji administracyjnych wynikającą z art. 16 § 1 kpa. Jest to postępowanie, którego celem nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, lecz przeprowadzenie weryfikacji ostatecznej decyzji z jednego punktu widzenia, a mianowicie czy kontrolowana decyzja jest dotknięta jedną z wad kwalifikowanych wskazanych w art. 156 § 1 pkt 1-7 kpa. Będącą przedmiotem kontroli decyzja wydana dnia [...] listopada 2003r. na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym – Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uwzględniając w całości zarzuty inwestora – uchylił własną decyzję wydaną w dniu [...] czerwca 2003r. i utrzymaną nią w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] stycznia 2003r. i uznając, że kwestionowana decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2001r. pozwalająca inwestorce na wznowienie robót budowlanych nie jest dotknięta żadną z wad wymienionych w art. 156 kpa – odmówił stwierdzenia nieważności. Ustalenia organu w tym zakresie – zdaniem sądu – były prawidłowe. Należy podkreślić, że kwestionowana decyzja została wydana przez organ nadzoru budowlanego na podstawie art. 51 ust. 1a – ustawy Prawo budowlane, po wykonaniu przez inwestorkę w wyznaczonym terminie obowiązku nałożonego na nią decyzją z dnia [...] lutego 2001r. – wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy, – wobec czego organ był zobligowany do jej wydania, – co wynika wprost z brzmienia ust. 1a art. 51 Prawa budowlanego. Art. 51 ust. 1 a Prawa budowlanego (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania kwestionowanej decyzji) uzależnia wydanie decyzji o wznowieniu robót jedynie od wykonania określonych czynności, wyznaczonych na podstawie ust. 1 pkt 2 tego przepisu, bowiem w tym postępowaniu orzeka się wyłącznie o przydatności robót (wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2002r. IV SA 639/01). Z tych względów uznając, że zaskarżonej decyzji nie można skutecznie zarzucić braku zgodności z prawem, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę należało oddalić.