IV SA 5081/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. i J. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki wagi samochodowej postanawia: oddalić wniosek pełnomocnika skarżących o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę z powodu uchybienia obowiązkowi uiszczenia wpisu sądowego przez radcę prawnego wnoszącego skargę w imieniu skarżących. Pismem z dnia 10 grudnia 2003 r. radca prawny M.R. – pełnomocnik E. i J. K., złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z treści pisma wynika jednak, iż jest to wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), zainteresowany składając wniosek o przywrócenie terminu winien uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Dotychczasowe orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego mające zastosowanie w obecnym stanie prawnym uznaje, iż brak winy może mieć miejsce wówczas jeżeli strona napotkała nie dającą się przezwyciężyć przeszkodę, która uniemożliwiła jej dokonanie czynności w zakreślonym terminie. W ocenie Sądu strona skarżąca w niniejszej sprawie nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia wpisu sądowego od skargi nastąpiło bez jej winy. Z akt sprawy ewidentnie wynika, iż pełnomocnik nie uiściła wymaganego wpisu do kasy sądowej, ani też nie nakleiła znaczka opłaty sądowej. Zaznaczyć należy, iż obowiązek uiszczenia wpisu stałego od złożonej skargi przez radcę prawnego, wynikał z dyspozycji art. 17 ustawy z dnia 17 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. nr 24, poz. 110 ze zm.), w związku z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.), bez wezwania, o którym mowa w § 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skargi na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej (Dz. U. nr 117, poz. 563 ze zm.). Mając powyższe na uwadze sąd administracyjny z uwagi na brak zaistnienia przesłanek pozwalających na uwzględnienie wniosku pełnomocnika, orzekł jak w sentencji postanowienia.