IV SA 5134/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie NSA Krystyna Borkowska, asesor WSA Mariola Kowalska (spr.), Protokolant Aldona Kieler-Kowalska, po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2004 na rozprawie sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ulicy [...] w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2002 nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę Wspólnota Mieszkaniowa przy ulicy [...] w W. wniosła na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa w dniu 14 marca 2002r. wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Burmistrza Gminy [...] nr [...] z dnia [...] września 2001r. zatwierdzającą projekt budowlany i pozwalającą Grupie Inwestycyjnej "S." Sp. z oo. w W. na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego( 4 i 5 kondygnacji) z usługami w parterze i garażami z poziomie piwnic i parteru na terenie działki położonej w Gminie [...] przy ulicy [...]. Wspólnota wskazała, iż nie została zawiadomiona o toczącym się postępowaniu, nie otrzymała również decyzji w przedmiocie pozwolenia. Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2002r. Burmistrz Gminy [...] odmówił wznowienia postępowania. Podstawę prawną stanowił art. 148 § 1 i 2 i art. 149 § 3 Kpa. Organ uznał, iż wnioskodawcy – właściciele mieszkań przy ulicy [...] nie mają przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa, ponieważ wspólnotę reprezentuje zarząd wspólnoty, którym jest Zarząd Budynków Komunalnych. Ponadto minął miesiąc od dnia w którym wnioskodawca dowiedział się o decyzji – pozwoleniu na budowę. Prace budowlane zostały bowiem rozpoczęte w październiku 2001r, potwierdzone wpisem w dzienniku budowy, na budowie wywieszono tablicę informacyjną, zaś zaawansowanie budowy – do chwili złożenia wniosku o wznowienie postępowania – było na etapie montażu II kondygnacji( wykonane dwa poziomu garaży, w podziemiu i na parterze budynku). W odwołaniu od powyższej decyzji Wspólnota Mieszkaniowa przy ulicy [...] wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Podniosła, iż Zarząd Wspólnoty nie został poinformowany o decyzji pozwalającej na budowę Z tego też powodu, po zapoznaniu się ze szczegółowymi planami, Wspólnota z w dniu 21 lutego 2002r. złożyła skargę w powyższej sprawie do Zarządu Gminy. Kolejną skargą z dnia 20 marca 2002r. wspólnota wniosła o wznowienie postępowania. W uzasadnieniu odwołania podniosła, iż wprawdzie na budowie była tablica oraz rozpoczęto prace w październiku 2001r. jednakże na tablicy nie było planu zabudowy. Wspólnota zaś ma zastrzeżenia jedynie do części projektu obejmującego wjazd do garażu. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2002r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ uznał, iż odwołującemu się nie przysługuje przymiot strony postępowania z uwagi na to, ze Wspólnotę stosowanie do art. 21 ustawy o własności lokali, reprezentuje Zarząd , a nie poszczególni członkowie. W ocenie organu odwołanie wniósł nieuprawniony podmiot, - Wspólnota Mieszkaniowa przy ulicy [...]. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Wspólnota Mieszkaniowa wniosła o jej uchylenie. Wspólnota sąsiaduje z działką Inwestora. Rozdziela je jedynie chodnik, który jest drogą publiczną. Nie zgadzają się ze stanowiskiem Wojewody [...], że Wspólnota nie ma przymiotu strony w postępowaniu. Wyjaśnili ponadto, iż Wspólnota Mieszkaniowa nie ma zarządu, a jedynie zarządcę, któremu powierzono sprawowanie zwykłego zarządu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu administracji architektoniczno – budowlanej odmawiająca w oparciu o art. 149 § 3 kpa w związku z art. 148 kpa wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Organy obu instancji odmawiając wznowienia postępowania przyjęły, iż wniosek o wznowienie postępowania został zgłoszony po upływie jednomiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 kpa. Ustalenie faktyczne co do okresu, w którym skarżąca Wspólnota dowiedziała się o wydanej decyzji organy administracji wyprowadziły z potwierdzonych wpisami w dzienniku budowy terminów wykonywania robót i wystawienia przez inwestora tablicy informacyjnej zawierającej dane o wydanym pozwoleniu na budowę. Na podstawie tych okoliczności i z faktu, iż członkowie skarżącej zamieszkują obok działki inwestora, organy administracji uznały, iż skarżąca już w październiku 2001r., kiedy wybudowano fundamenty, dowiedziała się o udzielonym pozwoleniu na budowę. Fakt rozpoczęcia robót w październiku 2001r. i wywieszenia tablicy informacyjne potwierdza również treść odwołania złożonego przez przedstawicieli skarżącej. Przyznali w nim, że na budowie stosownie do ustaleń organów administracji znajdowała się tablica informacyjna. Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 15 grudnia 1994 r. w sprawie dziennika budowy oraz tablicy informacyjnej (M.P. z 1995 r. Nr 2, poz. 29) tablica informacyjna zawierać między innymi winna numer pozwolenia na budowę oraz adres i numer telefonu właściwego organu nadzoru budowlanego. Za niewadliwe należy wobec tego ocenić ustalenie organu administracji, że o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę skarżąca dowiedziała się w październiku 2001r., kiedy na placu budowy została ustawiona tablica informacyjna i rozpoczęto realizację fundamentów. Trafnie w tych okolicznościach organy obu instancji oceniły, iż złożenie wniosku o wznowienie postępowania w marcu 2002r. nastąpiło z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 148 kpa. Skarżąca wniosek o wznowienie postępowania opiera na tym, że jej przedstawiciele nie wiedzieli o prowadzonym postępowaniu o pozwoleniu na budowę i bez swej winy nie brali w nim udziału, choć mieli przymiot strony w tym postępowaniu. Rozpoczęcie przez inwestora robót budowlanych i zamieszczenie na tablicy informacyjnej ustawionej na budowie danych o wydaniu pozwolenia na budowę było bez wątpienia okolicznością ujawniającą, że roboty prowadzone są na podstawie wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę, z czego skarżąca musiała wyprowadzić wniosek, że zostało przeprowadzone postępowanie administracyjne, w którym nie brali udziału, a zakończone decyzją o pozwoleniu na budowę. Ujawnienie tych okoliczności uzasadniało złożenie wniosku o wznowienie postępowania, gdyż okoliczności te wprost wskazywały, iż w sprawie prowadzonej została wydana decyzja, której skarżącym nie doręczono. Nie ma w tym względzie znaczenia przytoczona w skardze argumentacja, że dopiero w styczniu następnego roku po wybudowaniu wjazdu do garażu skarżąca zorientowała się, że jej prawa mogą być naruszone. Zgodnie z art. 75 § 1 kpa w postępowaniu administracyjnym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy. W rozpoznawanej sprawie organ administracji swe ustalenia poczynił na treści dokumentu, jakim jest wpis w dzienniku budowy, i na niekwestionowanej w sprawie okoliczności, iż inwestorzy zgodnie z wymaganiami prawa ustawili na budowie tablicę informacyjną zawierającą między innymi dane dotyczące wydanego pozwolenia na budowę. Przeprowadzonemu postępowaniu i ustaleniom nie można postawić zarzutu niezgodności z prawem, w tym naruszenia art. 77 § 1 i 80 kpa, bowiem ustalenia organu zostały dokonane z uwzględnieniem wszelkich okoliczności sprawy. Nie można podzielić zasadności zarzutów skargi co do wadliwego ustalenia terminu, w jakim skarżąca dowiedziała się o okolicznościach uzasadniających złożenie wniosku o wznowienie postępowania. Przedmiotem postępowania w rozpoznawanej sprawie jest tylko ocena legalności decyzji odmawiającej wznowienia postępowania, nie mogą wobec tego w tym postępowaniu podlegać ocenie sądu administracyjnego zarzuty skarżących kierowane przeciw decyzji o pozwoleniu na budowę. W szczególności sąd administracyjny nie może oceniać, czy decyzja ta narusza prawa Wspólnoty, na co powołuje się skarga, bowiem w tym postępowaniu ocenie podlega tylko prawidłowość rozstrzygnięcia organu administracji w zakresie rozpoznania wniosku skarżących o wznowienie postępowania. [Zob. też wyrok NSA z 7 października 1999r. sygn.akt IV SA 1600/97 – LEX 47922]. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę jako bezzasadną należało oddalić.