IV SA 5148/03

WyrokWSA w Warszawie2004-05-28

Skład orzekający: B. Gorczycka-Muszyńska, T. Cysek, T. Wykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Rada Gminy prawidłowo odrzuciła zarzut dotyczący przeznaczenia działki budowlanej na tereny zielone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, pomimo wcześniejszej decyzji o podziale nieruchomości wskazującej na charakter budowlany?
Ratio decidendi
Uchwała Rady Gminy odrzucająca zarzut dotyczący przeznaczenia działki na tereny zielone jest zgodna z prawem, ponieważ miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jako akt prawa miejscowego, ma pierwszeństwo przed decyzją o podziale nieruchomości. Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia nieważności uchwały, gdyż Rada Gminy zachowała wymogi proceduralne i nie nadużyła swoich uprawnień przy ustalaniu przeznaczenia terenu.
Stan faktyczny
Skarżący M. i D. B. wnieśli zarzut do projektu planu zagospodarowania przestrzennego, kwestionując przeznaczenie ich działki budowlanej na tereny zielone. Rada Gminy R. odrzuciła ten zarzut uchwałą. Skarżący wnieśli skargę do sądu, domagając się zmiany przeznaczenia działki lub odszkodowania. Sąd oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddalił.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA del. do WSA B. Gorczycka-Muszyńska (spr.) Sędzia NSA T. Cysek asesor WSA T.Wykowski Protokolant D.Niewirowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2004 r. sprawy ze skargi M. i D. B. na uchwałę Rady Gminy R. z dnia [...] listopada 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutu do planu zagospodarowania przestrzennego skargę oddala M. i D.B. w dniu [...] czerwca 2003 r. wnieśli zarzut do projektu planu zagospodarowania przestrzennego terenu we wsi N. kwestionując przeznaczenie terenu, obejmującego działkę Nr [...] – jako tereny zielone. Zarzucający podają, że nabyli tę działkę jako działkę budowlaną. Takie bowiem przeznaczenie tej działki określono w decyzji Wójta Gminy R. z dnia [...] czerwca 1995 r. , zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka Nr [...] i [...]. Nie zgadzają się więc na zmianę przeznaczenia działki z budowlanej na tereny zielone i wnoszą o ustalenie w projekcie planu, że działka ta ma charakter działki budowlanej - zgodnie z decyzją z dnia [...] czerwca 1995r. Rada Gminy R. uchwałą Nr [...] z dnia [...] listopada 2003 r. odrzuciła w całości zgłoszony zarzut, uzasadniając swoje stanowisko w obszernych wywodach, zawierających motywację prawną i faktyczną. Skargę na tę uchwałę wnieśli do Sądu Administracyjnego M. i D. B.. W skardze podtrzymano argumentację zawartą w zarzucie i podniesiono, że zakwalifikowanie działki Nr [...] jako tereny zielone spowodowało, że działka ta straciła na wartości, w związku z czym - wnoszą o zmianę przeznaczenia terenu obejmującego tę działkę i przywrócenia jej funkcji budowlanej bądź o zasądzenie od Gminy R. stosownego odszkodowania. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie właściwy w sprawie w związku z reformą sądownictwa administracyjnego zważył, co następuje. Źródłem ustaleń dotyczących przeznaczenia terenów oraz sposobów ich wykorzystania i zagospodarowania są akty normatywne ustanowione przez Radę Gminy w formie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony uchwałą Rady Gminy i ogłoszony jest przepisem gminnym, ma więc moc przepisu powszechnie obowiązującego i może być zmieniony tylko w trybie i na zasadach określonych w ustawie o zagospodarowaniu przestrzennym. Plan zagospodarowania przestrzennego stanowi podstawę do wydawania rozstrzygnięć decyzyjnych w sprawach dotyczących wykorzystania terenów nim objętych, w tym także -podziału nieruchomości. Błędne więc jest przeświadczenie skarżących, że decyzja o podziale nieruchomości ustaliła inne przeznaczenie terenu, niż wynikające z planu obowiązującego w dacie jej wydania. Jeśli pomiędzy przeznaczeniem określonym w podziale a przeznaczeniem podanym w decyzji zaistniała rozbieżność, to świadczyć to może wyłącznie o wadliwości decyzji. Projekt planu zagospodarowania przestrzennego, do którego skarżący zgłosili zarzut przeznacza teren, obejmujący działkę skarżących pod zieleń parkową. Takie przeznaczenie terenu nie jest zmianą przeznaczenia w stosunku do planu zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy R. z dnia [...] listopada 1994 r., bowiem ten plan również przeznaczał omawiany teren pod zieleń parkową. Sąd administracyjny nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że odrzucenie zarzutu skarżących do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nastąpiło z naruszeniem prawa, zobowiązującym do stwierdzenia nieważności zakwestionowanej uchwały. Uzasadnienie zaskarżonej uchwały zawiera wszechstronną i wyczerpującą argumentację, odnoszącą się do zastrzeżeń zgłoszonych w zarzucie. Przy opracowaniu projektu planu Rada zachowała wymogi zawarte w art. 18 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, które określają procedurę sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przeznaczenie terenu pod zieleń parkową w świetle wyjaśnień i argumentów podanych w motywach zaskarżonej uchwały nie może być traktowane jako dokonane z nadużyciem przysługujących gminie z mocy art. 4 ust. 1 pow. ustawy uprawnień do ustalenia przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło