IV SA 5174/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak (spr.), Sędziowie ( WSA, As. WSA Wojciech Mazur, Agnieszka Wilczewska - Rzepecka, , Protokolant Piotr Zawadzki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi R G na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) listopada 2003 r. Nr (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. 7/IV SA 5174/03 Uzasadnienie Wojewoda (...) decyzją nr (...) z dnia (...) listopada 2003r. po rozpoznaniu odwołania R G i J D od decyzji Prezydenta (...) z dnia (...) sierpnia 2003r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Przedsiębiorstwu Budowlanemu (...) pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym oraz przyłączami do sieci miejskich na terenie działek nr ew. (...) położonych przy ul. (...) w (...), na podstawie art.138 par.1 pkt.1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że podniesione przez odwołujących się argumenty są niezasadne. Inwestor spełnił wszystkie wymagania przewidziane w art.35 ust.1 oraz art.32 ust.4 ustawy Prawo budowlane z 1994r. Projekt budowlany został wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Organ stwierdził, iż nie jest zasadny zarzut R G dotyczący wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia (...) czerwca 2002r. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, bo fakt ten nie wynika z akt sprawy. Niezasadne są także zarzuty J D, iż nie brał udziału w sprawie, bo zgodnie z art.28 ust.2 ustawy Prawo budowlane z 1994r. stronami postępowania są w sprawie o pozwolenie na budowę są inwestor, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. W ocenie organu odwoławczego przepisy prawa w tym Prawa budowanego nie zostały w sprawie naruszone a zaskarżona decyzja zawiera wszystkie niezbędne "składniki" przewidziane ustawą Prawo budowlane. W skardze do Sądu na powyższą decyzję R G wniósł o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zarzucił, iż wbrew twierdzeniom organu odwoławczego postanowieniem z dnia (...) sierpnia 2003r. Prezydent (...) wznowił postępowanie zakończone decyzją z dnia (...) czerwca 2002r ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji w związku z czym wydanie decyzji przez Wojewodę (...) jest przedwczesne, ponieważ zaistniały przesłanki do zawieszenia postępowania. Na rozprawie skarżący okazał postanowienie Prezydenta (...) z dnia (...) sierpnia 2003r. nr (...) wykonano jego kserokopię i dołączono do akt sprawy/ o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Burmistrza Gminy (...) nr (...) z dnia (...) czerwca 2002r. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Jak wynika z powoływanego wyżej postanowienia nr (...), dniu (...) sierpnia 2003r. Prezydent (...) wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Burmistrza Gminy (...) nr (...) z dnia (...) czerwca 2002r. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. Mimo tego ten sam organ w dniu (...) sierpnia 2003r. w oparciu o w/w decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia (...) czerwca 2002r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. W myśl art. 97 § 1 pkt. 4 kpa organ administracji państwowej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd. Stwierdzić należy, że w sytuacji gdy przed Prezydentem (...) toczyło się postępowanie w sprawie weryfikacji decyzji ostatecznej z dnia (...) czerwca 2002r ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji a równocześnie równoległe toczyło się postępowanie o wydanie pozwolenia na budowę dla tej inwestycji to organ architektoniczno- budowlany zobowiązany był na podstawie art.97 par.1 pkt.4 kpa zawiesić postępowanie do czasu rozstrzygnięcia decyzją ostateczną we wznowionym postępowaniu sprawy o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Organ odwoławczy mimo, iż R G wskazywał na powyższe okoliczności nie podjął żadnych działań, aby zweryfikować twierdzenia skarżącego ograniczając się do podania, iż z akt sprawy nie wynika, aby toczyło się postępowanie wznowieniowe w sprawie zakończonej decyzją ostatecznej z dnia (...) czerwca 2002r ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. Tymczasem to postępowanie, jak wynika z wyjaśnienia złożonego przez skarżącego na rozprawie toczy się dotychczas. Wobec powyższego organ odwoławczy z naruszeniem art.7 i 77par.1 kpa a także art.97 par.1 pkt.4 kpa wydał zaskarżoną decyzję, co skutkować musi jej uchyleniem. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ wyjaśni także, co Sąd wziął pod uwagę z urzędu, czy przedmiotowa inwestycja nie narusza par. § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Stanowi on w ust.1, iż pomieszczenia przeznaczone do zbiorowego przebywania dzieci w żłobku, przedszkolu i szkole, z wyjątkiem pracowni chemicznej, fizycznej i plastycznej, powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia, co najmniej 3 godziny w dniach równonocy (21 marca i 21 września) w godzinach 8oo-16oo, natomiast pokoje mieszkalne - w godzinach 7oo-17oo. Natomiast ustęp 2 tego przepisu brzmi – w mieszkaniu wielopokojowym dopuszcza się ograniczenie wymagania określonego w ust. 1, co najmniej do jednego pokoju, przy czym w śródmiejskiej zabudowie uzupełniającej dopuszcza się ograniczenie wymaganego czasu nasłonecznienia do 1,5 godziny, a w odniesieniu do mieszkania jednopokojowego w takiej zabudowie nie określa się wymaganego czasu nasłonecznienia. Zatem tylko w przypadku zabudowy uzupełniającej możliwe jest ograniczenie czasu nasłonecznienia mieszkania wielopokojowego do 1,5 godz. Z projektu zagospodarowania terenu stanowiącego integralną część projektu budowlanego wynika, że przedmiotowa inwestycja nie stanowi zabudowy uzupełniającej. Tymczasem ze znajdującego się w projekcie budowlanym wykresu nasłonecznienia budynku sąsiedniego tj. budynku skarżących wynika, że czas jego nasłonecznienia w związku z lokalizacją projektowanego budynku, w dniach (...) marca i (...) września wynosi 1 godz. i 45 min., co jest niezgodne z cyt. wyżej par.60 ust.1. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.145 par.1 ust.1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270/ w zw. z art.97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1271, nr 240, poz. 2052; z 2003r. nr 124, poz.1153/ orzekł jak w wyroku. Na podstawie art.152 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku.