IV SA 5183/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Sylwia Mackiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2005 r. sprawy ze skargi [...] Spółka Akcyjna na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]listopada 2003 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania określonych robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej [...] Spółki Akcyjnej kwotę 300 zł ( trzysta złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 7/IV SA 5183/03 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2003r. Wojewoda [...]po rozpatrzeniu odwołania [...]SA od decyzji [...] z dnia [...] sierpnia 2003r. Prezydenta Miasta [...] wnoszącej sprzeciw od zgłoszenie dotyczącego zamiaru wykonania robót budowlanych związanych ze zmianą nośnika reklamowego zlokalizowanego w pasie drogowym w [...] i nakładającej na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę – utrzymał w mocy w/w decyzję Prezydenta Miasta [...]. W toku postępowania administracyjnego ustalono, co następuje. W dniu [...] lipca 2003r. wpłynęło zgłoszenie firmy [...] SA w [...]dotyczące zamiaru wykonania robót budowlanych związanych ze zmianą i montażem ekranu reklamowego z dotychczasowej powierzchni 12 na 18 m2. Organ pierwszej instancji w uzasadnieniu wyżej opisanej decyzji wskazując podstawę rozstrzygnięcia art. 30 ust 57 Prawa budowlanego podał, że zamierzone roboty budowlane ze względu na ich skalę i charakter wykraczają poza dyspozycję art. 29 Prawa budowlanego "obejmują wykonanie nowego obiektu nie zaś wymianę czy remont, o których mowa w art. 28 Prawa budowlanego, zatem wymagają pozwolenia na budowę. Ponadto w uzasadnieniu zacytowano treść przepisu art. 30 ust. 7. Zdaniem organu w powyższych okolicznościach inwestor zobowiązany jest wystąpić o uzyskanie pozwolenia na wykonanie robót budowlanych. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji podtrzymał argumentację organu pierwszej instancji. Ponadto zdaniem organu zmiana inwestora nośnika reklamowego z [...] sp. z o. o. na skarżącego oraz znaczne powiększenie ekranu reklamowego do powierzchni 18 m 2 wymaga przedłożenia nowych uzgodnień opinii właściwych jednostek odpowiednich szkiców lub rysunków, obliczeń oraz opisu technicznego i obliczeń konstrukcyjnych w zakresie wytrzymałości istniejącej konstrukcji nośnika. Zdaniem organu ze względu na powyższe oraz skale i charakter inwestycji wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego [...] SA obecnie pod nazwą [...] S.A. wniósł o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Skarżący wskazał, że organy bezzasadnie przywołują w kontekście zgłoszenia przedmiotowych robót budowlanych art. 29 Prawa budowlanego. Zarzucił naruszenie przepisów art. 7 i 107 kpa wobec braku wskazania i wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Zdaniem skarżącego w uzasadnieniu nie zostały przytoczone przepisy z zakresu bezpieczeństwa dotyczące zagrożenia ludzi i mienia, których naruszenie mogłaby spowodować zmiana tablicy reklamowej. Stanowi to o braku dokładnego wyjaśnienia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżanej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji można postawić zarzut naruszenia prawa a w takim właśnie zakresie możliwa jest sądowa kontrola (art. 1§ 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269). Zdaniem Sądu zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zapadły z naruszeniem przepisów prawa materialnego, o czym niżej a także przepisów prawa procesowego art. 7 i 77 i 107 kpa wobec braku dokładnego wyjaśnienia sprawy, braku wyczerpującego zbadania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz gdy zważyć, że uzasadnienie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji nie zawiera właściwej wykładni przepisów prawa. Podkreślenia wymaga, że w niniejszej sprawie doszło do istotnych rozbieżności między wskazaną przez organy podstawą prawną rozstrzygnięcia a uzasadnieniem zaskarżonej decyzji. W przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy prawa budowlanego po jego nowelizacji w 2003r (tekst jednolity Dz. U. z 2003r. nr 207 poz. 2016 z późn. zm.). Zgodnie z przepisami art. 29 ust 2 pkt 6 pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu i remontowaniu tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. Przedmiotowe w niniejszej sprawie roboty budowlane wymagają zgłoszenie, o którym mowa w przepisie art. 30 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego. W świetle powyższej argumentacji należy uznać za sprzeczne z przepisami prawa stanowisko organów wyrażone w zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji, że " zamierzone roboty budowlane ze względu na skalę i charakter wykraczają poza dyspozycję art. 29 Prawa budowlanego, bowiem obejmują wykonanie nowego obiektu". Zgodnie z powołanym wyżej przepisem art. 30 Prawa budowlanego zgłoszenie jest formą wszczęcia postępowania administracyjnego. Sprzeciw przewidziany w art. 30 ust 2 wyraża brak zgody właściwego organu na przystąpienie przez inwestora do realizacji zamierzonej działalności budowlanej. Skoro zgłoszenie jest formą podania wszczynającego postępowanie administracyjne (art. 63 § 1 kpa) mogą być do niego stosowane przepisy art. 50 i 64 kpa. Na tle treści przepisu art. 64 § 2 kpa można przyjąć, że zgłoszenie nieczyniące zadość wymaganiom prawa powinno być uzupełnione stosownie do wezwania organu. Obowiązek dołączenia do zgłoszenie odpowiednich szkiców lub rysunków a także pozwoleń, uzgodnień i opinii wymaganych odpowiednimi przepisami przewiduje przepis art. 30 ust 2 Prawa budowlanego. Te materiały w świetle powyższej regulacji powinny być wymagane w trakcie procedury związanej ze zgłoszeniem a nie wiążą się jak twierdzi organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z wymogiem uzyskania pozwolenia na budowę. Przeciwnie organ rozpoznający zgłoszenie powinien wezwać inwestora do uzupełnienie braków w zgłoszeniu, – jeśli takie dostrzega w świetle przepisów art. 30 ust 2 Prawa budowlanego. Organ jednocześnie z wezwaniem powinien pouczyć inwestora, że nieusunięci tych braków w obowiązującym terminie spowoduje pozostawienie zgłoszenia bez rozpatrzenia koniecznego do ustalenia czy nie ma przesłanek do wszczęcia sprzeciwu. Nieusunięci stwierdzonych braków zgłoszenia i pozostawienie zgłoszenia bez rozpatrzenia jest formą rozstrzygnięcia kończącego sprawę i powinno znaleźć swój wyraz w decyzji. Tego rodzaju decyzję przewiduje przepis art. 104 § 2 kpa. W trybie art. 30 ust 7 Prawa budowlanego właściwy organ może zgłosić sprzeciw, nałożyć obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę na zasadach ogólnych. Wbrew temu, co uczyniły organy obu instancji takie rozstrzygnięcie wymaga szczegółowego przedstawienia ustawowych przesłanek, na których je oparto. Wynikają one z zamkniętego katalogu wymienionego w przepisie art. 30 ust 7. Przesłanki te powinny nawiązywać do przewidywanych ujemnych skutków realizacji inwestycji i je uprawdopodobnić. Kontrola przez Sąd tego typu decyzji polega, bowiem na ocenie czy organ wydając decyzję uznaniową nie przekroczył granic uznania administracyjnego działając w sposób dowolny. Brak wyraźnych motywów orzeczenia a taki ma miejsce w niniejszej sprawie uzasadnia zarzut, że decyzja została wydana z naruszeniem przepisu 7, 77 i 104 § 3 kpa. Rozpoznając sprawę organ administracji architektoniczno budowlanej będzie miał na uwadze powyższą argumentację. Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).