IV SA 5200/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska (spr.), Sędziowie sędzia NSA Zofia Flasińska, asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Piotr Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2005 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia P. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2002 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia w zakresie ochrony środowiska rozwiązań projektowych I. uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyczącej parkingów podziemnych; II. w pozostałej części skargę oddala; III. zaskarżona decyzja w zakresie opisanym w pkt I nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją"?, dnia [...] października 2002 r. utrzymało w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] maja 2002 r. uzgadniającą w zakresie ochrony środowiska rozwiązania projektowe kompleksu wielofunkcyjnego "Z." oraz wieżowca "Z." w kwartale ulic [...], [...] i [...] w W. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł, że wymieniona inwestycja z uwagi na liczbę miejsc parkingowych dla ponad 500 samochodów osobowych oraz kompleksów handlowych o powierzchni powyżej 3 ha, zgodnie z §2 pkt 8 lit. m i n rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji (Dz. U. Nr 93, poz. 589), zalicza się do mogących pogorszyć stan środowiska. Inwestycja polegająca na budowie kompleksu wielofunkcyjnego obejmującego część handlowo - usługową, część biurową zlokalizowaną w trzech budynkach, kino wieloekranowe "[...]" oraz garaże dla samochodów zlokalizowane na czterech poziomach w części podziemnej kompleksu nie jest sprzeczna z podstawowym zapisem planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta W., zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Miasta W. z dnia [...] września 1992 r.. Planowana inwestycja znajduje się w obszarze ścisłego centrum oznaczonego symbolem [...]. Ustalenia ogólne nr [...] powołanego planu dotyczą podstawowego systemu wymiany i regeneracji powietrza w mieście i dla obszaru funkcjonalnego [...] ustalają obszary tworzące system wymiany i regeneracji powietrza w mieście zgodnie z rysunkiem planu. Jak wynika z części graficznej planu projektowana inwestycja znajduje się poza zasięgiem podstawowego systemu wymiany i regeneracji powietrza w mieście. W związku z tym nie było potrzeby badania potencjalnego zakłócenia przewietrzania ścisłego centrum miasta przez przedmiotową inwestycję. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że przedłożone opracowania: "Raport oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia jakim jest budowa wielofunkcyjnego kompleksu usługowego z parkingiem podziemnym "Z. " w kwartale ul. [...],[...],[...], w W." wykonany w lutym 2002 r. oraz ..Informacje uzupełniające Raport wpływu na środowisko Zespołu Wielofunkcyjnego "Z." w W. w części dotyczącej wód gruntowych" spełniają wymogi określone w art. 52 ust. 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm.) i w postanowieniu Burmistrza Gminy W. z dnia [...] lutego 2002 r. orzekającego o obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. W związku z tym nie ma podstaw do negowania przedstawionych opracowań. Organ odwoławczy ponadto zauważył, że postępowanie w sprawie oceny oddziaływania inwestycji na środowisko stanowi część postępowania zmierzającego do wydania decyzji, o których mowa w art. 46 ust.3 ustawy Prawo ochrony środowiska. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego "Uzgodnienie to jest jedynie częścią postępowania administracyjnego, dotyczącego w istocie sprawy "uboczną", bowiem sprawą "główną" jest zatwierdzenie rozwiązań projektowych." Organ odwoławczy podniósł, że decyzja Starosty Powiatu [...] miała na celu wskazanie warunków, które pozwolą na wyeliminowanie negatywnego oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. Orzeczenie to jest opinią organu współdziałającego przy wydawaniu decyzji zatwierdzającej projekt budowlany. Odnosząc się do zarzutów odwołania wniesionego przez Stowarzyszenie P. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że nie zachodziła potrzeba przeprowadzenia w sprawie dalszego postępowania dowodowego na okoliczność potencjalnego zakłócenia przewietrzania ścisłego centrum miasta, zwłaszcza że zgromadzony materiał dowodowy pozwalał na jednoznaczną ocenę tej kwestii a odwołujące się Stowarzyszenie nie przedstawiło dowodu, który mógłby ją podważyć. Podniesiono także, że wniesione przez Stowarzyszenie uwagi i zarzuty powinny być rozpatrywane na etapie wydawania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę Skargę na powyższą decyzję wniosło Stowarzyszenie P. z siedzibą w W., zarzucając jej sprzeczność z planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego dzielnicy W. zatwierdzonym Uchwałą Rady Dzielnicy W. Nr [...] z dnia [...] lutego 1993 r. oraz wskazując na uchybienia raportu oddziaływania na środowisko w zakresie oceny skażenia powietrza atmosferycznego, klimatu akustycznego i wpływu inwestycji na klimat miasta. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona w tym zakresie, w jaki kwestionuje uzgodnienie rozwiązań projektowych dotyczące parkingów podziemnych. Zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji w tej części zapadły bez dokładnego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w szczególności zaś bez zgromadzenia" r rozpatrzenia niezbędnych dowodów a więc z naruszeniem art. 7, art. 77§1 i art. 107§3 k.p.a. Zauważyć bowiem należy, że ostateczna decyzja z dnia [...] lipca 1999 r. ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania dla inwestycji polegającej na budowie kompleksu wielofunkcyjnego wraz z parkingiem podziemnym "Z." (poprzednio "Z."), określiła podstawowe parametry techniczne tej inwestycji w następujący sposób: powierzchnia zabudowy około 31 692 m2, powierzchnia użytkowa bez parkingów około 125 000 m2, powierzchnia całkowita około 205 000 m2, powierzchnia parkingów podziemnych około 39 200 m2, ilość kondygnacji podziemnych 5, ilość kondygnacji nadziemnych 26, ilość miejsc postojowych około 1 400. Z kolei w projekcie budowlanym, sporządzonym w grudniu 2001 r., przedstawionym do uzgodnienia organom orzekającym w niniejszej sprawie, wskazano, że w skład kompleksu wielofunkcyjnego "Z." wchodzą między innymi garaże dla samochodów osobowych na około 1 790 miejsc parkingowych zlokalizowanych na czterech poziomach w części podziemnej kompleksu. Dodać należy, że autorzy raportu oddziaływania inwestycji na środowisko, sporządzonego w lutym 2002 r., określając emisję zanieczyszczeń, której źródło stanowić będą parkingi podziemne, przy dokonywaniu obliczeń wielkości emisji przyjęli, że parkingi zaprojektowano na 1 400 miejsc (str. 53-55 raportu). Jak z powyższego wynika istnieje istotna różnica w ilości miejsc parkingowych przewidzianych w projekcie budowlanym i wskazanych w raporcie oddziaływania inwestycji na środowisko, która wyraża się liczbą 390 miejsc postojowych. Wszystkie obliczenia i analizy przeprowadzone w raporcie, dotyczące emisji zanieczyszczeń, której źródłem będą parkingi podziemne, odnosiły się w istocie do innej (mniejszej) inwestycji, niż została uzgodniona. W związku z tym, w ocenie Sądu, należało przyjąć, iż brak było podstaw do uzgodnienia zaproponowanych rozwiązań projektowych w zakresie ochrony środowiska w części dotyczącej parkingów podziemnych. Raport w sprawie oddziaływania inwestycji na środowisko jest podstawowym dowodem w postępowaniu dotyczącym oceny oddziaływania tej inwestycji na środowisko w związku z tym jego treść musi pozostawać w zgodności z rodzajem i rozmiarami inwestycji w przeciwnym bowiem razie nie będzie możliwe zbadanie i ocena rzeczywistego wpływu konkretnej inwestycji na środowisko. W związku z tym nie sposób podzielić stanowisko uczestnika postępowania - "Z." spółki z o.o., że liczba miejsc parkingowych stanowi tylko pośredni wskaźnik oddziaływania inwestycji na środowisko, a podstawową wartością przy przeprowadzaniu analizy rozprzestrzeniania się substancji zanieczyszczających jest obciążenie parkingów ruchem samochodowym. Stanowisko to jest o tyle chybione, że poziom ruchu samochodowego na parkingu podziemnym jest między innymi pochodną ilości miejsc parkingowych. Nie ulega wątpliwości, że na obecnym etapie postępowania brak jest podstaw do oceny w jakim stopniu zwiększy się emisja zanieczyszczeń wyliczona dla parkingów podziemnych na 1 790 miejsc postojowych i czy będzie to miało wpływ na ocenę wielkości emisji zanieczyszczeń inwestycji. Rzeczą organu odwoławczego będzie, przy ponownym rozpatrzeniu sprawy wyjaśnienie tej kwestii i rozważenie zakresu możliwych uzgodnień w odniesieniu do miejsc parkingowych. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi stwierdzić należy, że są one nieuzasadnione. Przede wszystkim zauważyć należy, że zarzut sprzeczności zaskarżonej decyzji z ustaleniami planów miejscowych jest o tyle chybiony, że kwestia ta nie była przedmiotem rozstrzygnięcia w sprawie. Organy rozstrzygające oceniały bowiem jedynie, czy zaproponowane rozwiązania projektowe spełniają wymogi w zakresie ochrony środowiska. Strona skarżąca również nietrafnie zarzuca, że w treści raportu nie odniesiono się do róży wiatrów i zastosowano niewłaściwą metodykę przy obliczaniu skażenia powietrza atmosferycznego. Jak wynika z treści raportu obliczenia wykonane zostały zgodnie z rozporządzeniem Ministra Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa w sprawie metod obliczania stanu zanieczyszczenia powietrza dla źródeł istniejących i projektowanych. Przyjęta metodyka jest powszechnie uznawana i stosowana. Podkreślić należy, że z przedstawionych opracowań wynika, że oddziaływanie inwestycji na powietrze atmosferyczne poza terenem działki nie przekracza wartości dopuszczalnych, a strona skarżąca nie przedstawiła żadnego dowodu, który w tym zakresie prowadził do odmiennych wniosków. Niezasadny jest także zarzut dotyczący nie rozpatrzenia wpływu inwestycji na potencjalne pogorszenie warunków klimatycznych w ścisłym centrum, w tym warunków przewietrzania. Należy bowiem zauważyć, że jak trafnie wskazano to w zaskarżonej decyzji teren inwestycji znajduje się poza ustalonymi w planie obszarami systemu wymiany i regeneracji powietrza w mieście. Dodać należy, że autorzy raportu, wbrew zarzutowi zawartemu w skardze, przeprowadzili badania dotyczące klimatu akustycznego w sposób prawidłowy, uwzględniając istniejące źródła hałasu i na tym tle określili poziom hałasu emitowanego z terenu planowanej inwestycji oraz jego wpływ na istniejący klimat akustyczny w ścisłym centrum miasta. Poza zakwestionowaniem wyników przedstawionych w raporcie skarżące Stowarzyszenie nie przedstawiło żadnego dowodu, który mógłby podważyć trafność stanowiska w nim przedstawionego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit. c i art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), orzekł jak w sentencji.