IV SA 5274/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), , Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, Asesor WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Edyta Kuczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2005 r. sprawy ze skargi S. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w postępowaniu wznowieniowym skargę oddala. IV SA 5274/03 UZASADNIENIE Prezydent Miasta Z. decyzją znak [...] wydaną dnia [...] marca 2003r. na podstawie art. 151 § 2 w związku z art. 146 § 2 oraz art. 104 kpa. po rozpatrzeniu wniosku Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego stwierdził, że decyzja Prezydenta Miasta Z. znak [...] z dnia [...] października 1998r. w sprawie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego i przyłącza energetycznego kablowego na działce przy ul. [...] udzielająca G. i G. R. została wydana z naruszeniem prawa i odmówił jej uchylenia, ponieważ w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swojej istocie decyzji dotychczasowej. W uzasadnieniu organ podniósł, że Prezydent Miasta Z. decyzją znak [...] z dnia [...] października 1998r. udzielił G. i G. R. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego i przyłącza energetycznego kablowego na działce przy ul. [...] w Z. Inwestorzy po uostatecznieniu się powyższej decyzji rozpoczęli prace budowlane. Projekt budowlany przyłącza energetycznego do budynku mieszkalnego, zatwierdzony decyzją o pozwoleniu na budowę, w swym zakresie obejmował likwidację napowietrznego przyłącza energetycznego poprowadzonego nad działką G. i G. R. do budynku S. G., a w zamian za to przyłącze projekt zawierał rozwiązania polegające na wykonaniu dwóch kablowych przyłączy energetycznych do budynku S. G. i do budynku G. i G. R. Przechodzące nad ich działką o łącznej powierzchni wynoszącej 662 m2, przyłącze energetyczne do budynku S. G., w znacznym stopniu ograniczyło prawo do dysponowania ich własnością, w tym prawo do zabudowy, zgodnie z przeznaczeniem działek wynikającym z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W związku z tym inwestorzy wystąpili o pozwolenie na budowę przyłącza energetycznego kablowego zasilającego ich budynek oraz budynek istniejący – S. G., (po zlikwidowaniu istniejącego napowietrznego przyłącza do budynku S. G. miało być ono zastąpione przyłączem kablowym). Wobec braku zgody S. G. na wykonanie nowego przyłącza, inwestorzy odstąpili od realizacji tej części zatwierdzonego projektu budowlanego, występując w dniu [...] sierpnia 1999r. o zmianę pozwolenia na budowę w tym zakresie. Zmiana ta polegała na wybudowaniu dodatkowego słupa usytuowanego na działce inwestorów od którego pozostawiono przyłącze energetyczne napowietrzne do budynku S. G. Prezydent Miasta Z. decyzją znak [...] z dnia [...] sierpnia 1999r. zatwierdził zamienny projekt budowlany przyłącza energetycznego do budynku małżonków R. W dniu [...] października 1999r. S. G. złożył wniosek o "anulowanie" decyzji Prezydenta Z. z dnia [...] października 1998r. który został potraktowany przez organ jako wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2000r. Prezydent Miasta Z. na podstawie art. 149 kpa w związku z art. 145 § 1 pkt 4 kpa wznowił postępowanie w sprawie budowy budynku jednorodzinnego mieszkalnego i przyłącza energetycznego na działce przy ul. [...] w Z. uznając, że S. G. bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu poprzedzającym wydanie pozwolenia. W wyniku wznowienia postępowania w/w organ decyzją nr [...] wydaną dnia [...] maja 2000r. odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] października 1998r. uznając że mogłaby po jej uchyleniu zostać wydana decyzja odpowiadająca w swej istocie dotychczasowej. Decyzja ta została uchylona decyzją Wojewody [...] znak [...] wydaną w dniu [...] października 1998r. uchylając decyzją Wojewoda [...] stwierdził, że decyzja Prezydenta Z. z dnia [...] października 1998r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wydana została z naruszeniem prawa, lecz odmawia jej uchylenia, ponieważ w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść decyzja odpowiadająca w swej treści decyzji dotychczasowej. Decyzja ta była na skutek skargi złożonej przez S. G. Przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku wydanym w dniu 4 września 2002 w sprawie IV SA 2071/00 uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] maja 2000r. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja została wydana bez dostatecznego wyjaśnienia istotnych okoliczności, tj. organ nie ustalił odległości planowanego budynku od budynku skarżącego, nie wyjaśnił czy budynek skarżącego ma otwory okienne od strony granicy z działką inwestorów, a brak tak istotnych ustaleń nie pozwala na kontrolę prawidłowości wyrażonej w decyzjach oceny o zgodności decyzji z przepisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a co za tym idzie na jednoznaczną odpowiedź na pytanie, czy w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść decyzja odpowiadająca decyzji dotychczasowej. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy organ ustalił że: - budynek inwestorów objęty pozwoleniem na budowę ma kształt nieregularny. Najbardziej wysunięta część budynku od strony północno-wschodniej – posiadająca otwory – zlokalizowana jest w odległości 4,03m od granicy z działką S. G., z tym że odległość ta jest mniejsza i wynosi 3,03m od granicy – przez balkon podparty słupami wysunięty o 1m od ściany budynku. Druga ze ścian budynku inwestorów – od strony północnej nie ma otworów i oddalona jest od granicy z działką S. G. o 3,02m. - w budynku mieszkalnym należącym do S. G. od strony projektowanej inwestycji znajdują się dwa otwory okienne a znajduje się od niej w odległości ok. 6,5m. Zatem odległość od budynku S. G. (przesłanianego) do budynku G. i G. R. (przesłaniającego) jest mniejsza od wysokości budynku przesłaniającego (wysokość obiektu przesłaniającego liczona od dolnej krawędzi okna najniżej położonego w budynku przesłanianym, wynosi ok. 8 m). Odległość ta nie spełnia warunków określonych w § 13 ust. l Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r., w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Organ podkreślił, że przepis § 13 ust. l powyższego rozporządzenia dopuszcza zmniejszenie odległości między budynkiem przesłanianym i budynkiem przesłaniającym, jeżeli będzie zapewnione z okna budynku przesłanianego, pole widzenia o kącie 60° w płaszczyźnie poziomej, a obiekt przesłaniający znajdujący się w tym polu, jest usytuowany w odległości nie mniejszej niż jego wysokość. Po wyznaczeniu poziomego kąta pola widzenia z okna budynku mieszkalnego S. G., ustalono, że jest zapewnione pole widzenia o kącie 60° w płaszczyźnie poziomej. W polu widzenia o kącie 60° w płaszczyźnie poziomej znajduje się budynek mieszkalny na działce o nr ew. [...] (o wysokości dwóch kondygnacji 10 m) lecz jest usytuowany w odległości większej niż jego wysokość ( odległość liczona od budynku na działce o nr ew. [...] do osi okna w budynku S. G. usytuowanego od strony zachodniej). Ponowna analiza zatwierdzonego projektu budowlanego i stan faktyczny na działce wykazały, że przyjęte rozwiązania techniczne wraz z lokalizacją budynku mieszkalnego na działce G. i G. R. nie naruszają przepisów Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. z 1995r Nr 10, poz. 46) , obowiązujących w dniu wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, co pozwala stwierdzić , że budynek mieszkalny G. i G. R. został usytuowany w sposób zapewniający dopływ światła dziennego do pomieszczeń mieszkalnych w budynku S. G. Odnośnie pozwolenia na budowę przyłącza energetycznego organ uznał, że jego odcinek na działce inwestorów od słupa na ich działce do słupa w ulicy został wykonany zgodnie z projektem zamiennym w postaci kabla doziemnego, natomiast do budynku S. G. od słupa na działce inwestora do budynku pozostało bez zmian jako przyłącze napowietrzne. Odwołanie od tej decyzji wniósł T. G. Wnosząc o uchylenie decyzji podniósł, że jego zdaniem wydanie ponownie decyzji było bezprzedmiotowe po uchyleniu kontrolowanych decyzji przez Naczelny Sąd Administracyjny, w związku z czym pozwolenie na budowę wydane inwestorom przestało funkcjonować w obrocie prawnym. Odwołujący się podkreślił, że usytuowanie budynku inwestora w odległości mniejszej niż 3m od granicy z sąsiednią działką i w odległości ok. 5m od sąsiedniego budynku narusza § 12 i 13 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. o warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Odwołujący się podniósł również, iż nie został spełniony wymóg istnienia pola widzenia min 60° przez posadowienie budynku inwestorów o wysokości ok. 10m, a także wybudowanie płotu betonowego o wysokości ponad 2 m podwyższonego dodatkowo elementami konstrukcji dla wysokiej roślinności. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] decyzją nr [...] wydaną dnia [...] grudnia 2003r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy uznał, że organ pierwszej instancji dokonał prawidłowych ustaleń stanu faktycznego i prawnego, a zarzuty odwołującego się nie znajdują potwierdzenia. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł S. G. wnosząc o jej uchylenie zgłosił w skardze żadnych zarzutów. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Zaskarżanej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa, a w takim tylko zakresie możliwa jest jej sądowa kontrola (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269). Postępowanie w niniejszej sprawie prowadzone było w trybie nadzwyczajnym, po wznowieniu postępowania, wobec zaistnienia przesłanki – polegającej na nieuczestniczeniu S. G. bez jego winy w toczącym się postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania małżonkom R. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego i przyłącza energetycznego (art. 145 § 1 pkt 4 kpa). Konsekwencją postępowania wznowieniowego, którego celem jest ponowne rozpoznanie sprawy, jest – w przypadku istnienia podstaw wznowienia – uchylenia decyzji dotychczasowej i wydanie w tym postępowaniu nowej decyzji merytorycznej, rozstrzygającej istotę sprawy (art. 151 § 1 pkt 2 kpa), gdy z przeprowadzonego postępowania wynika, iż w wyniku wznowienia mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej – organ administracji nie uchyla dotychczasowej decyzji (art. 146 § 2 kpa). Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Po przeprowadzeniu postępowania tj. po ustaleniu, iż inwestor spełnił wymagania z art. 35 ust. 1 i warunki zawarte w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego , a usytuowanie budynku nie narusza przepisów § 12 ust. 4 pkt 1 i 2 ust. 5 oraz § 13 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie – organ uznał, że mimo, iż decyzja Prezydenta Miasta w Z. z dnia [...] października 1998r. zezwalająca G. i G. R. na budowę budynku mieszkalnego została wydana z naruszeniem prawa (tj. bez udziału mającego przymiot strony właściciela sąsiedniej nieruchomości S. G.), to odmówił jej uchylenia uznając, iż w wyniku wznowionego postępowania zapadłaby decyzja odpowiadająca jej treści. Należy podnieść, że w skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący nie wniósł żadnych zarzutów w stosunku do kwestionowanej decyzji. wobec tego rozpatrując sprawę Sąd wziął pod uwagę z urzędu wszystkie aspekty zgodności wydanego inwestorom pozwolenia na budowę z projektem budowlanym i warunkami technicznymi, uznając iż prawidłowo organ ustalił, że usytuowanie budynku w odległości 4,03m ścianą z otworami okiennymi, a ścianą bez otworów w odległości 3,03m – od granicy działki, nadto zachowanie z okna budynku skarżącego pola widzenia o kącie 60° wobec usytuowania budynku przesłaniającego (innego niż budynek inwestorów) w odległości większej niż jego wysokość, powoduje, że należy uznać iż zostały zachowane warunki zawarte w § 12 ust. 4 pkt 1 i 2 i ust. 5 oraz w § 13 pkt 1 i 3 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14 grudnia 1994r. – tym bardziej że w sprawie nie ma żadnych dowodów, że podane przez organ odległości są niezgodne z rzeczywistymi. Tak więc należy uznać że wszystkie okoliczności sprawy ustalone na podstawie całokształtu materiału dowodowego przemawiają za tym, że nie ma podstaw do wydania innej decyzji niż dotychczasowa. Wobec powyższego nie można zaskarżonej decyzji zarzucić błędnej interpretacji art. 146 § 2 kpa. Z tych względów, skargę jako niezasadną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).