IV SA 5276/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, Sędziowie NSA Halina Kuśmirek, As. WSA Mariola Kowalska (spr.), Protokolant Anna Kuklińska, po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowo-Budowlana ,,O." w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Burmistrz Gminy [...] decyzją z dnia [...] października 2002r. Nr [...], po rozpatrzeniu wniosku D. SA w W. zatwierdził zamienny projekt budowlany osiedla mieszkaniowego wielorodzinnego z parkingami podziemnymi, garażem wielopoziomowym wolno stojącym, budynkiem wartowni, stacjami transformatorowymi oraz zagospodarowaniem terenu, gdzie w ramach I etapu przewiduje się parking naziemny w miejsce garażu wielopoziomowego i zezwolił D. SA w W. na budowę parkingu naziemnego w ramach I etapu, w miejsce garażu wielopoziomowego dla realizowanego osiedla mieszkaniowego wielorodzinnego w którego skład wchodzą budynki mieszkalne [...] (budynek [...] z parkingami podziemnymi), docelowo budynek garażu wielopoziomowego, budynek wartowni, 3 stacje transformatorowe /.../ na terenie działek nr ewid. [...] przy ulicy J. w W. wg zatwierdzonego zamiennego projektu z zachowaniem obowiązków i warunków ujętych w decyzjach nr [...] z dnia [...] grudnia 2000r. i nr [...] z dnia [...] sierpnia 2001 r. W uzasadnieniu organ wskazał, iż ww. osiedle mieszkaniowe realizowane jest w oparciu o pozwolenie na budowę nr [...] i nr [...]. Projekt zamienny polega na zaprojektowaniu w miejsce wielopoziomowego garażu parkingu naziemnego, który ma stanowić rozwiązanie tymczasowe. Projekt budowlany stanowiący integralną część decyzji spełnia wymogi określone w ostatecznej decyzji nr [...] z dnia [...] października 2000r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Organ uznał za niezasadne zastrzeżenia Spółdzielni Mieszkaniowo - Budowlanej "O.", iż zgodnie z decyzją ustalającą warunki zabudowy inwestor jest zobowiązany do wybudowania miejsc parkingowych ze współczynnikiem 1,3mp w stosunku do ilości mieszkań. Organ dysponuje pozytywną opinią Zarządu Dróg Miejskich z dnia [...] czerwca 2002r., w której zaopiniowano pozytywnie obniżony wskaźnik tj. 0,89 mp/ na jeden lokal mieszkalny. Wprowadzony nowy współczynnik pozostaje w zgodzie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania z dnia [...] września 1992r. oraz przepisami techniczno - budowlanymi. Warunek zabezpieczenia miejsc parkingowych wg wskaźnika ustalonego w decyzji, w ocenie organu, ma charakter zalecenia i nie wynika z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania terenu. W związku z powyższym zatwierdzenie projektu wraz ze zmianą współczynnika miejsc parkingowych nie powoduje sprzeczności tej decyzji z decyzją o warunkach zabudowy. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowo -Budowlana "O." w W. Odwołujący się podniósł, iż zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - decyzje [...] i nr [...] – D. był zobowiązany do wybudowania miejsc parkingowych ze współczynnikiem 1,3 w stosunku do ilości mieszkań. Nie zgadza się z decyzją ograniczającą ilość miejsc parkingowych, ponieważ spowoduje to, iż mieszkańcy osiedla budowanego przez inwestora będą korzystali z miejsc parkingowych odwołującego się. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2002r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ stwierdził, iż opinią nr [...] z dnia [...] czerwca 2002r. Zarząd Dróg Miejskich określił wskaźnik 0,89 mp na jeden lokal mieszkalny. Do bilansu przyjęto miejsca postojowe na przedmiotowym osiedlu, osiedlu zlokalizowanym po stronie wschodniej oraz miejsca postojowe przy ulicy [...] na wysokości tych osiedli. Inwestor zawarł z Gminą [...] porozumienie z dnia [...] maja 2002r. w sprawie wspólnej realizacji ul. [...] wraz z zatokami postojowymi, a ponadto jak wynika z przedmiotowej decyzji docelowo jako II etap inwestycji zostanie zrealizowany przez inwestora garaż naziemny. W związku z powyższym, w ocenie organu, zarzuty skarżących nie zasługują na uwzględnienie. Skargę na powyższą decyzję wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowo - Budowlana "K.". Zarzuciła organowi odwoławczemu: 1. naruszenie zasad postępowania administracyjnego - art. 7, 77, 136 i art. 107 § 3 kpa w stopniu, który miał istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na nie rozpatrzeniu ponownie sprawy od strony merytorycznej i nie ustosunkowanie się do zarzutów i wniosków zawartych w odwołaniu skarżącej z dnia 23 października 2002r., 2. naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a i b ustawy Prawo budowlane, poprzez uznanie, iż zaskarżona decyzja nr [...] Wojewody [...], jak i utrzymana nią w mocy decyzja nr [...] Burmistrza Gminy [...] są zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta [...] oraz wymogami decyzji nr [...] Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] października 2000r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu inwestycji, 3. błędną wykładnię art. 47 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez uznanie, że zaskarżona decyzja nie narusza dyspozycji tego artykułu. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz, 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) . W ocenie Sądu kontrolowana decyzja Wojewody [...] oraz poprzedzająca ją decyzja Burmistrza Gminy [...] zapadły z naruszeniem przepisów prawa materialnego, na tyle istotnym , iż miało wpływ na rozstrzygnięcie. Stosownie do art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( Dz.U. z 2000r. nr 106, poz. 1126 z późn.zm.) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, właściwy organ jest zobowiązany do zbadania zgodności planowanego zamierzenia inwestycyjnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska oraz wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wbrew twierdzeniom obu organów, zawartym w uzasadnieniach decyzji, zgodnie z art. 47 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.(Dz.U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 z późn.zm.) warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, ustalone w decyzji, wiążą organ wydający pozwolenie na budowę. Decyzja Burmistrza Gminy [...] nr [...] z dnia [...] października 2000r. ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji, jest ostateczna, a tym samym wiążąca dla organu orzekającego w sprawie pozwolenia na budowę. W decyzji o warunkach określono zasady parkowania oraz określono wskaźnik miejsc parkingowych przypadających na jedno mieszkanie w wysokości 1,3 mp na mieszkanie. Skoro zatem w ostatecznej decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu ustalono wskaźnik miejsc parkingowych na określonym poziomie, to w niniejszej sprawie wysokość wskaźnika była wiążąca dla organu wydającego pozwolenie na budowę. Oznacza to, że dokonywanie przez organ administracji architektoniczno - budowlanej innych ustaleń w omawianej kwestii, odbiegających od ustaleń dokonywanych w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, stanowiło oczywiste, rażące naruszenie prawa (powołanego art. 47 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym). Oczywistym jest , iż pismo Zarządu Dróg Miejskich w sprawie obniżenia wskaźnika miejsca parkingowego, niezależnie od jego treści nie ma wpływu na ustalenia zawarte w decyzji ostatecznej organu administracji. Gdyby bowiem organ administracji uznał, iż decyzja o warunkach zabudowy jest sprzeczna z planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego, winien był wnosić o stwierdzenie jej nieważności. Dopóki jednakże decyzja o warunkach zabudowy pozostaje w obrocie prawnym, dopóty organy administracji są związane jej treścią. Z tej tylko przyczyny zaskarżona decyzja nie mogła się ostać. Z powyższych względów, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn.zm.)