IV SA 578/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Oraczewski (spr.), Sędziowie NSA Andrzej Gliniecki, WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Aldona Kieler-Kowalska, po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi Z.S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Skargę oddala. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r. [...], po rozpatrzeniu odwołania Z. S., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2002 r. [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. [...], którą udzielono P. Sp. z o.o. pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania części pomieszczeń hali warsztatowej na magazyn, zgodnie z załączonym projektem budowlanym w istniejącym budynku warsztatowym przy Al. [...] w [...] i umorzył postępowanie organu I instancji. W ocenie organu odwoławczego Z.S. nie posiada statusu strony w postępowaniu dotyczącym zmiany sposobu użytkowania części pomieszczeń hali warsztatowej, która została oddana przez Skarb Państwa do odpłatnego korzystania P. Sp. z o.o. Skarżący jest jedynie wspólnikiem tej spółki, który nie jest uprawniony do jej reprezentowania i samodzielnego występowania w sprawach majątkowych spółki. Nie było wiec podstaw do merytorycznego rozpatrzenia wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. Wymienioną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego Z.S. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie. Podniósł, że "dzierżawił pomieszczenia w przedmiotowym budynku w celu wykonywania działalności gospodarczej na własny rachunek". Zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń w tym budynku narusza wiec jego interes prawny, ponieważ "pozbawia go możliwości dalszego wykorzystywania tych pomieszczeń w celach gospodarczych". Swój interes prawny wywodzi z art. 209 kc "zwłaszcza w sytuacji, gdy władze spółki zostały ustanowione z naruszeniem prawa". W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. W związku z reformą sądownictwa administracyjnego niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który zważył, co następuje: Skarga Z.S. nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a tylko w takim zakresie jest dopuszczalna jej sądowa kontrola. Spory między P. Sp. z o.o. a przedsiębiorstwem skarżącego "S.", które zajmowało jedno z pomieszczeń w budynku oddanym spółce do odpłatnego korzystania, mają charakter cywilnoprawny i mogą być rozstrzygane tylko przed sądami powszechnymi. Z samego faktu, że skarżący jest wspólnikiem P. Sp. z o.o. posiadającym [...] udziały, nie wynika jego uprawnienie do samodzielnego występowania w sprawach administracyjnych dotyczących interesów gospodarczych tej spółki. Zgodnie z wypisem z KRS jedynym organem uprawnionym do reprezentacji podmiotu jest zarząd sprawowany jednoosobowo. Póki skład zarządu nie zostanie zmieniony w odpowiednim trybie zarzut skarżącego, że "władze spółki zostały ustanowione z naruszeniem prawa" nie ma żadnego znaczenia. Art. 209 kc daje współwłaścicielowi, a nie wspólnikowi spółki z o.o. uprawnienie do wykonywania wszelkich czynności i dochodzenia wszelkich roszczeń, które zmierzają do zachowania wspólnego prawa. Przepis ten nie ma zastosowania do kwestii uregulowanych przez kodeks spółek handlowych. Skarżący nie ma więc własnego interesu prawnego w kwestionowaniu decyzji udzielającej spółce, której jest wspólnikiem, pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania pomieszczeń będących w dyspozycji spółki na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz. U. nr 118, poz. 561 ze zm.). Status strony w tym postępowaniu w odniesieniu do skarżącego nie wynika również z faktu wykorzystywania przez przedsiębiorstwo "S." Z.S. jednego z pomieszczeń spółki. Z tych też powodów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji wyroku.