IV SA 815/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki, Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Asesor WSA Bogusław Cieśla,, Protokolant Rafał Kubik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2004 r. sprawy ze skargi M.O. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...].11.1999 r., działając na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, nakazał M.O. dokonanie rozbiórki budynku garażu – pomieszczenia gospodarczego w całości. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż w trakcie kontroli na gruncie w dniu 07.10.1999 r. stwierdzono, że budynek garażowo-gospodarczy jest realizowany bez ważnego pozwolenia na budowę. W dacie oględzin organ ustalił, iż podwyższono mur do wysokości 3m stanowiący ogrodzenie od strony działki nr 23, będącej własnością M.S. i wykonano ściany zewnętrzne o wymiarach 3,5-4,5m z dwoma otworami: okiennymi i drzwiowymi, wykonano strop na belkach betonowych. Budowa nie została zakończona. Do Urzędu Gminy w [...] wpłynęło pismo z dni [...].09.1999 r., w którym inwestor zgłosił zamiar rozpoczęcia prac modernizacyjnych garażu. Roboty zostały rozpoczęte przed upływem 30 dni od daty zgłoszenia, co oznacza, iż inwestor naruszył art. 30 Prawa budowlanego. w konsekwencji organ zobligowany był do zastosowania art. 48 cytowanej ustawy. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2003 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania M.O., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy wskazał, iż zgłoszenia zamierzonych robót należy dokonać przed zamierzonym terminem rozpoczęcia robót budowlanych, a do ich wykonania można przystąpić jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie sprzeciwu. W aktach sprawy znajduje się postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...].09.1999 r. zobowiązujące inwestora do uzupełnienia zgłoszenia o wymienione dokumenty do dnia 30.10.1999 r. Oględziny przeprowadzone w dniu 07.10.1999 r. ujawniły kontynuowanie prac przy budowie garażu, co wskazuje na rozpoczęcie prac budowlanych bez skutecznego zgłoszenia. Zdaniem organu II instancji, brak ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę spornego obiektu powoduje bezwzględny obowiązek orzeczenia jego przymusowej rozbiórki. Skargę na powyższą decyzję wniósł M.O. wnosząc o jej uchylenie. Skarżący podnosi, iż przedmiotowy budynek wybudował na podstawie ważnego pozwolenia z 1960r, a na skutek długotrwałego użytkowania obiekt wymagał remontu i konserwacji. Po dokonaniu zgłoszenia, w kilka dni później ze względu na porę roku (wrzesień) rozpoczął remont. Nadto w ocenie skarżącego, wykonanie remontu nie spowodowało żadnych negatywnych skutków dla sąsiadów, a budynek usytuowany jest w odległości około 4,5m od granicy i 35m od budynku mieszkalnego sąsiadki oraz 20m od granicy i około 20m od budynku sąsiada L. M. Skarga podnosi także, iż w tym samym okresie prowadzona była budowa bez pozwolenia na działce sąsiada, o czym powiadomił Inspektora Nadzoru Budowlanego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Zakres robót ustalony przez organ podczas wizji lokalnej na nieruchomości w dniu 07.10.1999 r. tj. wykonanie ścian zewnętrznych o wymiarach 3,5-4,5m oraz stropu na belkach betonowych przesądza o zakwalifikowaniu tych robót jako wymagających uzyskania pozwolenia na budowę w rozumieniu art. 28 Prawa budowlanego. Rozważania obu organów, dotyczące ważności dokonanego przez inwestora w dniu 10.09.1999 r. zgłoszenia prac remontowych, pozostają bez znaczenia dla sprawy, bowiem zgodnie z treścią art. 29 ust. 2 pkt 1 cytowanej ustawy jedynie remont obiektów budowlanych, nie obejmujący wymiany elementów konstrukcyjnych, nie wymaga uzyskania przez inwestora ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, a jedynie dokonania zgłoszenia na warunkach przewidzianych w art. 30 Prawa budowlanego. Ustalenie stanu faktycznego sprawy dokonane przez organy nadzoru budowlanego nie budziły wątpliwości i nie były kwestionowane przez skarżącego, o czym świadczy między innymi fakt podpisania bez zastrzeżeń protokołu z oględzin w dniu 07.10.1999 r. Do skargi dołączono kserokopię pozwolenia na wykonanie robót budowlanych wydanego w dniu [...].07.1960 r. przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] zezwalającą M.O. na budowę budynku gospodarczego wg projektu indywidualnego sposobem gospodarczym. Brak określenia nieruchomości, na której obiekt ma być zrealizowany, upływ czasu oraz fakt, iż w toku postępowania przed organem I instancji, ani w odwołaniu skarżący dokumentu tego nie ujawnił (w komplecie z projektem) nie pozwala na przyjęcie, iż obiekt, który jest przedmiotem decyzji z dnia [...] listopada 1999 r. o nakazaniu rozbiórki, jest tożsamy z budynkiem gospodarczym, o którym mowa w cytowanym pozwoleniu. Reasumując należy stwierdzić, iż decyzja zaskarżona nie narusza prawa, a zastosowanie przepisu art. 48 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. było w pełni uzasadnione. Pozostałe zarzuty skargi dotyczące braku uciążliwości inwestycji dla nieruchomości sąsiednich, a przede wszystkim ujawnienie samowoli budowlanej na sąsiedniej działce nie mogą mieć wpływu na decyzję w sprawie niniejszej, a co za tym idzie na rozstrzygnięcie Sądu, natomiast ten ostatni zarzut winien być przedmiotem odrębnego postępowania prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego. Z tych wszystkich względów, skargę jako bezzasadną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271, nr 240, poz. 2052; z 2003 r. nr 124, poz. 1153).