IV SA 866/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia as. WSA Wanda Zielińska-Baran po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy R. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2003r. nr [...] w przedmiocie dobowej kary pieniężnej za naruszenie wymagań ochrony środowiska postanawia umorzyć postępowanie sądowe Główny Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia [...] stycznia 2003r wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...] września 2002 r. odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...].10.1995r. wymierzającą dobową karę pieniężną za składowanie odpadów w miejscu na ten cel nie przeznaczonym w okresie od dnia 17.07.1995r. do dnia 31.12.1995r. Skardze Gmina R. podniosła zarzut naruszenia zasad procedury administracyjnej, a w tym art.6, art.7, art. 10 i art. 109 § 3 w związku z art. 140 kpa, i z tych przyczyn wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 20 kwietnia 2004r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Burmistrz Miasta R. działając w imieniu Gminy R. oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wobec cofnięcia skargi na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2003r. przed terminem wyznaczonej rozprawy, postępowanie w sprawie podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( I)z. U. Nr 153. poz. 1271). bowiem wydanie merytorycznego orzeczenia w sprawie stało się zbędne.