IV SA 890/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Sędziowie NSA Halina Kuśmirek ( spr. ), Bożena Walentynowicz, Protokolant Marcin Gruszczyński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi A. i M. S., M.S., R.S., M.L. i K.L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] luty 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych. skargi oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2003 r., po rozpatrzeniu odwołań M. S. oraz R. S.od decyzji nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] z dnia [...] maja 2002 r., w której na podstawie art. 66 pkt 1 i pkt 3 w zw. z art. 61 ustawy – Prawo budowlane z 1994 r. nałożony został na A. S., M.S., R. S., M.L. i K.L. obowiązek wykonania następujących robót określonych m.in. w opinii Spółdzielni Pracy U. w W., Zakład [...] nr [...] z dnia [...].03.2002 r. i protokole przeglądu instalacji gazowej z dnia 14.02.2002 r.: – udrożnienie przewodów kominowych nr [...] i [...] w pionie kominowym nr [...]; – udrożnienie przewodu kominowego nr [...] w pionie kominowym nr [...]; – udrożnienie przewodu kominowego nr [...] w pionie kominowym nr [...]; – usunięcie nieprawidłowości odbiornika gazowego w lokalu nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ administracyjny powołał się na przepisy art. 61 i 66 ustawy – Prawo budowlane z 1994 roku, które nakładają na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązek utrzymania go w należytym stanie technicznym i użytkowania w sposób nie zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowiska lub bezpieczeństwu mienia. W przypadku zaś występowania takich zagrożeń, właściwy organ ma obowiązek wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. W niniejszej sprawie po stwierdzeniu nieprawidłowości dotyczących przewodów kominowych, organ I instancji słusznie nałożył na współwłaścicieli obowiązek ich usunięcia. Zakres nałożonych obowiązków wynika z opinii Spółdzielni Pracy U. z dnia [...].03.2002 r. W stosunku do obiektu oddanego do użytkowania organy nadzoru budowlanego nie prowadzą postępowania w oparciu o przepisy art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Skargi na powyższą decyzję złożyli: A. i M.S., M.S., R.S., M.L. i K.L., zarzucając jej naruszenie przepisu art. 66 Prawa budowlanego oraz art. 77 § 1, 80 i 84 § 1 kpa. Zdaniem skarżących organy administracyjne nie wskazały jakich konkretnych warunków technicznych, wynikających z obowiązujących przepisów, nie spełnia ich budynek. Nie określono, czy ich obiekt jest użytkowany niezgodnie z przeznaczeniem lub w sposób zagrażający zdrowiu ludzi lub środowiska. Nie wskazano przepisu uzasadniającego obowiązek usunięcia nieprawidłowości. Poprzestano na wskazaniu art. 66 Prawa budowlanego. Nie może on jednak stanowić samoistnej podstawy sformułowania obowiązku. Konieczność taka wynika również z art. 107 § 1 kpa. Ponadto organ pominął fakt, iż w obiekcie skarżących przeprowadzono nadbudowę trzeciej kondygnacji. Nieprawidłowości techniczne stwierdzone w fazie budowy podlegają regulacji rozdziału 5, a zwłaszcza art. 48 i 50 Prawa budowlanego. Nie można wiec uznać by budynek przy ul. [...] oddany został do użytkowania, co wyklucza zastosowanie art. 66 Prawa budowlanego . Organ I instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przyjął, iż nadbudowana część budynku użytkowana jest zgodnie z prawem, na podstawie zaświadczenia z dnia [...].01.2002 r. Nieprawidłowo wydający zaświadczenie organ uznał, iż powyższe okoliczności są wystarczające do uznania za legalne użytkowanie lokalu przez inwestorów. Stan faktyczny stanowiący podstawę postępowania administracyjnego w sprawie nadbudowy budynku wyłącza możliwość nabycia przez A. i P. T. prawa do legalnego użytkowania lokali. Dowody, na które powołały się organy to m.in. opinia biegłego sporządzona na zlecenie skarżących. Jest to opinia, która nie spełnia wymogów art. 84 kpa. W odpowiedzi na skargi [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o ich oddalenie, powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargi nie są zasadne. Art. 61 i 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. nr 89, poz. 414 ze zm.) mają na celu zapewnienie właściwego stanu technicznego obiektów budowlanych, odpowiedniego ich wyglądu oraz stanu ich bezpieczeństwa. Za należyty stan techniczny obiektu budowlanego należy uznać stan jego sprawności technicznej jako całości oraz jego elementów, instalacji i urządzeń, odpowiadających wymaganiom prawa, w tym przepisom techniczno-budowlanym, obowiązującym Polskim Normom oraz zasadom wiedzy technicznej. Podstawę prawną kontrolowanej decyzji stanowił art. 66 ust. 1 i 3 oraz art. 61 powyższej ustawy. Określa on, iż w przypadku stwierdzenia, iż obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym albo użytkowany jest niezgodnie z przeznaczeniem bądź w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Zły stan techniczny obiektu stanowiącego współwłasność skarżących, szczególnie w zakresie przewodów kominowych jest w sprawie bezsporny. Wynika on chociażby z pism samych skarżących, (wystąpienie M.S. do Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia 01.07.1998 r., gdzie skarżąca stwierdza, że zaistniała sytuacja dotycząca przewodów wentylacyjnych, może spowodować wypadek śmiertelny). Stąd obowiązek nałożony aktem notarialnym z dnia [...].08.1997 r. na P. i A.T. Potwierdzeniem złego stanu technicznego przewodów kominowych spalinowych i wentylacyjnych są załączone do akt sprawy opinie wykonane przez Zakład U. Opinie te stanowią dowód w sprawie i wbrew twierdzeniom skarżących trudno je uznać za opinie prywatne (nieobiektywne). Skoro sami skarżący przedstawili te dokumenty na dowód złego stanu przewodów kominowych, trudno taki dowód zdyskredytować. Brak drożności przewodów kominowych zaś zawsze oznacza możliwość negatywnych skutków dla życia lub zdrowia ludzi. Zdaniem Sądu administracyjnego, bezspornie wystąpiły w sprawie nawet dwie przesłanki wymienione w art. 66 pkt 1 i 3 ustawy i organ nadzoru budowlanego był zobowiązany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Skarżący głownie kwestionują fakt nałożenia na współwłaścicieli budynku nakazu usunięcia nieprawidłowości przewodów kominowych. Uznają oni, że obowiązkiem tym winni być obciążeni P. i A. T., którzy zobowiązali się do tego zawartą umową notarialną, a ponadto z uwagi na to, iż to wznoszona nadbudowa obiektu spowodowała zły stan przewodów kominowych. Z zarzutem tym nie można się zgodzić. Art. 61 Prawa budowlanego obowiązek utrzymania obiektu w należytym stanie nakłada na właścicieli lub zarządców obiektu budowlanego. Adresatem decyzji opartej na przepisie art. 66 może więc być tylko taki podmiot. P. i A. T. nie są ani współwłaścicielami budynku przy ul. [...] w W., ani też jego zarządcą. Stąd nie mogli oni być obciążeni obowiązkiem usunięcia nieprawidłowości obiektu budowlanego. Okoliczność, iż roboty budowlane związane z nadbudową obiektu spowodowały pogorszenie się sytuacji przewodów kominowych w przedmiotowym obiekcie, nie ma znaczenia dla określenia adresata obowiązków wymienionych w art. 66 Prawa budowlanego. Wykonane w sposób wadliwy prace budowlane przy nadbudowie obiektu dają możliwość dochodzenia przez współwłaścicieli budynku wyrównania szkody na drodze postępowania cywilnego. Skarżący kwestionowali również zastosowanie art. 61 i 66 ustawy, uznając iż przepisy te nie mogą mieć zastosowania do realizowanej budowy, a taka sytuacja występuje w ich budynku. Budynek skarżących jest to obiekt stary, odzyskany przez skarżących. Stwierdzona niedrożność przewodów nie dotyczy lokali znajdujących się w zrealizowanej obecnie nadbudowie (lokale nr [...] i [...]), ale lokali nr [...] [...], [...], [...] i [...], których nadbudowa nie dotyczy. Do starych części obiektu mają więc w pełni zastosowanie przepisy rozdziału 6 Prawa budowlanego dotyczące utrzymania obiektów budowlanych, nie zaś art. 48 i 50 prawa budowlanego. Uznając, iż zaskarżone decyzje nie naruszają prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji wyroku.