IV SA 915/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur, Sędziowie Teresa Kobylecka, Asesor WSA Anna Szymańska (spr.), Protokolant Dominik Niewirowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2004 r. sprawy ze skargi J. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu skargę oddala Wójt Gminy W. decyzją nr [...]/01/02 z dnia [...] lipca 2002 r. (Nr [...]) po rozpatrzeniu wniosku Przedsiębiorstwa Produkcyjno- Handlowego [...] odmówił ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie magazynu materiałów budowlanych i produktów chemicznych oraz adaptacji istniejącej wiaty z przeznaczeniem na magazyn materiałów budowlanych i produktów chemicznych wraz z częścią administracyjno- socjalną i kotłownią na działce w W. nr ewid. [...]. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ ustalił, że nieruchomość oznaczona nr ewid. [...] o powierzchni 1.1077 ha stanowi współwłasność J. A. i B. M. Nieruchomość położona jest na obszarze, który w istniejącym planie zagospodarowania przestrzennego oznakowany jest symbolem [...] "[...]", zaś w części opisowej do planu, nieruchomość posiada następujące przeznaczenie: "Adaptacja istniejącej Bazy Remontowo - Budowlanej dla potrzeb WSP" - chodzi o Wojewódzką Spółdzielnię [...]. Ponadto starosta uznał przedmiotową inwestycję do mogących pogorszyć stan środowisko, jak również planowana inwestycja może być powodem powstania uciążliwości w środowisku naturalnym związanych m.in. z zanieczyszczeniem środowiska wodno- gruntowego. W ocenie organu zamierzenie inwestycyjne jest sprzeczne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ dodał, że przeprowadzona zmiana planu zagospodarowania przestrzennego uwzględnia zmianę przeznaczenia terenu działki nr ewid. [...] i proponuje nieuciążliwą działalność produkcyjno - usługową. Zapis ten jednakże wyklucza inwestycje mogące stanowić zagrożenie dla środowiska. Wskutek wniesionego przez J. A. odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. ( [...]) utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu swojej decyzji organ ten podniósł, że zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy W. zatwierdzonego przez Gminną Radę Narodową uchwałą nr [...] z dnia [...].12.1985 r. teren planowanej inwestycji znajduje się na obszarze jednostki urbanistycznej oznaczonej w planie symbolem [...] Budownictwo, dla której ustalenia są następujące : "adaptacje istniejącej bazy remontowo – budowlanej dla potrzeb WS[...]" ( chodzi o Wojewódzką Spółdzielnię [...]). W ocenie organu zamierzenie inwestycyjne oceniane zgodnie z żądaniem inwestora, sprzeczne jest z treścią planu. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony w 1985 r. zachowuje zaś moc obowiązującą zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym do dnia 31 grudnia 2002 r. ( o ile rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do jego sporządzenia- wówczas ustalenia planu wiążą do 31 grudnia 2003 r.). Organ odnosząc się do zarzutu tożsamości części inwestycji podniósł, że nie tylko adaptacja budynku będzie powodowała konieczność wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, ale również zmiana ich przeznaczenia. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. A. wniósł o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. 12.2002 r. i poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...].07. 2002 r. jako niezgodnych z art. 40 i 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym oraz z art. 7 i 8 kpa. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że działkę o nr ewid. [...] zakupił w dniu 20.11.1997 r. od Spółdzielni [...] w S. Decyzją Urzędu Rejonowego w Z. z dnia [...].08. 1998 r. udzielono pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania budynku skupu owoców i warzyw na bazę magazynowo - składową produktów chemicznych, stwierdzając jednoznacznie, że zmiana sposobu użytkowania istniejących budynków jest zgodna z zapisem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy W. zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Gminnej Rady Narodowej w W. z dnia [...].12.1985 r. Złożenie przez skarżącego wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu było konsekwencją w/w decyzji Urzędu Rejonowego w Z. W ocenie skarżącego nie zachodziła sprzeczność pomiędzy zamierzeniem inwestycyjnym, a planem zagospodarowania przestrzennego, gdyż przedmiotową inwestycję zaliczyć można do typowych przedsięwzięć w ramach "baz remontowo- budowlanych", w których dla potrzeb remontowo-budowlanych gromadzi się materiały budowlane i produkty chemiczne. O sprzeczności z planem można by mówić, gdyby w planie zawarty był jednoznaczny zakaz realizacji obiektów związanych z magazynowaniem materiałów budowlanych i produktów chemicznych. Trudno zatem mówić o kolizji pomiędzy obiektami magazynowymi, a przeznaczeniem terenu pod "bazę remontowo - budowlaną". Nadto Wójt Gminy W. przytoczył uchwałę nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...].08.2001 r. o przystąpieniu do sporządzenia zmiany planu, która żadnych skutków prawnych nie niesie. Można zatem mówić o wydaniu decyzji w oparciu nie o plan, a o inny przepis, czym organ naruszył art 7 kpa. Ponadto skarżący uzyskał pozwolenie na budowę dla adaptacji wiaty na część biurowo - socjalną, tym samym wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w tej części jest bezprzedmiotowy, należało w tym zakresie postępowanie administracyjne umorzyć. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie przytaczając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że skarga jest bezzasadna. Stosownie do art. 43 ustawy z dnia 07.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( tj. Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie jest zgodne z przepisami prawa i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ zatem rozpoznając wniosek w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu ma obowiązek zbadać planowaną inwestycję pod kątem jej zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego, oraz przepisami prawa powszechnie obowiązującego i w wypadku stwierdzenia, że zamierzenie jest zgodne z punktu widzenia tych obydwu kryteriów, ma obowiązek dokonać ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Organ I instancji wydając decyzję odmowną dokonał analizy złożonego wniosku pod katem zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego i zasadnie stwierdził, że zamierzona inwestycja polegająca na budowie budynku magazynowego materiałów budowlanych i produktów chemicznych oraz na adaptacji istniejącej wiaty na magazyn materiałów budowlanych i produktów chemicznych wraz z częścią administracyjno - biurową i kotłownią jest sprzeczna z planem zagospodarowania przestrzennego, który dla całego obszaru oznaczonego symbolem [...] przewiduje "Budownictwo" z następującym przeznaczeniem "Adaptacja istniejącej Bazy Remontowo-Budowlanej dla potrzeb WS[...]" (Wojewódzkiej Spółdzielni [...]). Jednocześnie organ zajął się rozważaniem kwestii sporządzenia raportu oddziaływania inwestycji na środowisko, co było zbędne albowiem li tylko stwierdzenie, że planowana inwestycja jest sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wymagało wydania decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy, niezależnie od wymogów stawianych przez przepisy dotyczące ochrony środowiska. W tym też celu organ I instancji zwrócił się do wnioskodawcy pismem z dnia 02.04.2002 r. o uzupełnienie informacji w zakresie wymogów określonych w art. 49 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska. W odpowiedzi J. A. pismem z dnia 22.04.2002 r. uzupełnił wniosek precyzując go w sposób umożliwiający zbadanie zamierzenia inwestycyjnego pod kątem przepisów z zakresu ochrony środowiska. O ileż prowadzone w tym kierunku przez Wójta Gminy W. postępowanie wyjaśniające jest niezrozumiałe z punktu widzenia normy art. 43 cyt. ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, która nakazywała wydanie decyzji odmownej już tyłko z powodu sprzeczności zamierzenia z planem zagospodarowania przestrzennego, o tyleż staje się na pozór zasadne wobec możliwości zmiany zapisu planu w przedmiotowym fragmencie ( uchwała Nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] sierpnia 2001 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu gminy W. dla wsi W.). W wypadku bowiem zmiany zapisu planu i przeznaczenia obszaru pod nieuciążliwą działalność produkcyjno-usługową, kwestia oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko miałaby prawne znaczenie. Organ jednakże rozpoznający wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania opiera się wyłącznie na ustaleniach obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego jako przepisu prawa miejscowego. Podjęcie tylko uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany planu nie skutkuje zmianą tych przepisów, dopóki nie zostanie zakończona cała procedura planistyczna. Jeżeli zatem organ ustali, że zachodzi sprzeczność zamierzenia z planem zagospodarowania ma obowiązek odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania, jak to prawidłowo zrobił Wójt Gminy W., a Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało jego decyzję w mocy. Zapis planu jest bowiem jednoznaczny i przede wszystkim ogranicza krąg adresatów. Możliwe jest bowiem inwestowanie w sposób sprecyzowany przez zapis planu li tylko wyłącznie na potrzeby Wojewódzkiej Spółdzielni [...]. Nie polemizując z trafnością i celowością takiego zapisu należy stwierdzić, iż takiej treści obowiązuje przepis prawa miejscowego i w takim brzmieniu może być on stosowany.Nie sposób także podzielić argumentacji w tym zakresie, zawartej w skardze. Budowa magazynu i adaptacja budynku na magazyn materiałów budowlanych i produktów chemicznych nie może być zaliczona do baz remontowo-budowlanych, w których dla potrzeb remontowo-budowlanych gromadzi się materiały budowlane i produkty chemiczne. Baza remontowo-budowlana służy bowiem jakiemuś przedsięwzięciu lub jakiemuś podmiotowi i pełni jedynie funkcję pomocniczą w stosunku do głównego celu lub zaspokaja bieżące potrzeby korzystającego z tej bazy. Magazyny natomiast pełnią rolę usługową same w sobie, bowiem w nich prowadzona jest działalność handlowa. Poza tym poza sporem powinna być okoliczność, iż teren został zarezerwowany wyłącznie dla potrzeb Spółdzielni [...]. Wobec powyższego organy obydwu instancji prawidłowo przyjęły, iż istnieje sprzeczność pomiędzy zapisem planu, a zamierzeniem inwestycyjnym, która powoduje konieczność wydania decyzji odmownej. Podnoszony przez skarżącego argument uzyskania decyzji udzielającej pozwolenie na zmianę sposobu użytkowania budynków punktu skupu owoców na bazę magazynowo- składową produktów chemicznych, nie może się ostać. Pomijając kwestię oceny legalności tej decyzji, bo nie jest to przedmiotem niniejszego postępowania, należy stwierdzić, iż decyzja ta nie zmienia i nie może zmienić zapisu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla tego obszaru. Trafna jest natomiast uwaga zawarta w skardze dotycząca tego fragmentu uzasadnienia decyzji Wójta, który dotyczy uchwały Rady Gminy W. o przystąpieniu do sporządzenia zmiany planu. Niewątpliwie uchwała taka nie zmienia przepisu planu, jej postanowienia nie są przepisem prawa miejscowego i przytaczanie proponowanych w niej zmian planu jako ewentualnej podstawy rozstrzygnięcia jest istotnym uchybieniem, nie mającym jednak znaczenia dla wyniku sprawy. Rozważając natomiast na koniec zarzut podniesiony przez skarżącego, iż postępowanie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w części adaptacji wiaty na część biurowo-socjalną ( a więc administracyjną ) winno być umorzone jako bezprzedmiotowe, z racji uzyskania przez skarżącego pozwolenia na budowę, Sąd stwierdził jego bezzasadność. Decyzja bowiem z dnia [...].10.2001 r. o pozwoleniu na budowę dotyczyła obudowy budynku wiaty z przeznaczeniem na część biurową i socjalną. Obecnie zaś istniejąca wiata miała być przeznaczona również na magazyn, a zatem połączenie tych dwóch przeznaczeń spowodowałoby zmianę sposobu zagospodarowania terenu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami aolmiiiistracyjnymi, skargę oddalił