IV SA/Wa 1/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "[...]" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "[...]" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie wyłączenia gruntów leśnych z produkcji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze z dnia 14 listopada 2013 r. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] października 2013 r. nr [...] uchylającą w całości decyzję Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Z. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie wyłączenia gruntów leśnych z produkcji i określenia wysokości opłat, skarżąca "[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Ochrona tymczasowa, o której mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "ppsa") odnosi się do aktów lub czynności, które nadają się do wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu dotyczy zatem takiej sytuacji, w ramach której zaskarżony do sądu administracyjnego akt wywołuje lub może wywoływać skutki materialnoprawne. W uproszczeniu można więc powiedzieć, iż procedurą wstrzymania może być objęty akt, który podlega wykonaniu w drodze przymusu - w postępowaniu egzekucyjnym. Powyższy przepis zawiera dwie przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, mianowicie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog tych przesłanek jest zamknięty. Z treści powołanego art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że do wskazania przesłanek "ochrony tymczasowej" zobowiązana jest strona, która żąda jej zastosowania. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji sąd nie bada zasadności samej skargi, nie mniej powinien wziąć pod uwagę wszelkie okoliczności sprawy. Nie zwalnia to jednak strony z podania jakichkolwiek przyczyn mających uzasadniać wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wykazania istnienia tych przesłanek na sąd administracyjny. Jak wskazał bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 1 sierpnia 2013r. istotne jest aby okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania aktu, określone w art. 61 § 3 ppsa, zostały należycie uzasadnione i wykazane przez stronę, gdyż rola sądu sprowadza się jedynie do weryfikacji złożonych oświadczeń (por. postanowienie NSA w sprawie I FSK 1191/2013). Tymczasem skarżąca, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadniła swojego żądania, nie przedstawiła żadnego argumentu wskazującego na potrzebę czy konieczność wstrzymania wykonania kasatoryjnej decyzji organu II instancji. W konsekwencji wobec braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu niemożliwa była jego merytoryczna ocena a Sąd nie dopatrzył się okoliczności, które mógłby wziąć pod uwagę z urzędu. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji.