IV SA/Wa 10/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. i H. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącym M. S. i H. S. solidarnie kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) z tytułu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Decyzją z dnia [...] października 2016 r. Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania M. S. i H. S., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. orzekającą m.in. o ograniczeniu sposobu korzystania z części działek o nr [...], [...] i [...] w obrębie [...], gm. [...] poprzez udzielenie zezwolenia na rozbiórkę (demontaż) przewodów istniejące linii 110 kV [...] o długości 132 m oraz przeprowadzenie nad nieruchomością nowej dwutorowej linii napowietrznej 2x110 kV [...] o długości 130 m, a także korzystanie z tych przewodów. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wnieśli M. S. i H. S. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 3 stycznia 2017 r. wezwano skarżących do usunięcia solidarnie braków formalnych skargi przez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem własnoręcznymi podpisami skarżących oraz nadesłanie egzemplarza skargi podpisanego przez obydwoje skarżących. Jak wynika z akt sprawy, powyższe wezwanie doręczono skarżącym w dniu 16 stycznia 2017 r. Ostatni dzień terminu do usunięcia braków formalnych skargi przypadł zatem na 23 stycznia 2017 r. Skarżący pomimo upływu zakreślonego terminu nie uzupełnili braków formalnych skargi. Pismem z dnia 24 stycznia 2017 r. poinformowali natomiast, że cofają skargę z uwagi na zawarcie porozumienia dotyczącego ustanowienia służebności przesyłu na działkach wymienionych w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej, o czym stanowi art. 47 § 2 p.p.s.a. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak stanowi art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie, pomimo upływu zakreślonego terminu, skarga nie została podpisana przez obydwoje skarżących. Tymczasem, podpis pod pismem potwierdza, że pismo to pochodzi od danej osoby oraz sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu. Niezbędnym elementem każdej skargi jest zatem umieszczenie pod jej treścią podpisu osoby, która takie pismo składa do sądu. Z tego względu, brak podpisu strony jest brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie biegu skardze, natomiast jego nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi. Skarżący nie nadesłali również brakującego odpisu skargi. W odniesieniu do kwestii skutków prawnych niedołączenia do skargi jej odpisów oraz nieuzupełnienia takiego braku formalnego w przepisanym do dokonania tej czynności terminie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 18 grudnia 2013 r. I OPS 13/13 (ONSAiWSA 2014/3/29) przyjmując, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. W tych okolicznościach, oświadczenie skarżących o cofnięciu skargi zawarte w piśmie z dnia 24 stycznia 2017 r. nie podlegało uwzględnieniu. Skarga nie została cofnięta skutecznie, bowiem skarżący nie uzupełnili jej braków formalnych. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.