IV SA/Wa 1001/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Fundacji [...] w W. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. w sprawie ze skargi Fundacji [...] w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. W piśmie z dnia 11 kwietnia 2014 r. Fundacja [...] w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...], którym stwierdzono niedopuszczalność odwołania Fundacji od decyzji Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na realizacji instalacji do czyszczenia i odtłuszczania materiałów włókienniczych w ramach budowy Centrum Handlowego [...] w W. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. Skarżący uzasadnił swój wniosek tym, że decyzja ta została wydana z rażącym naruszeniem prawa, a jej wykonanie wywołałoby nieodwracalne skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednolicie w orzecznictwie sądów administracyjnym przyjmuje się, że na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący w ogóle nie powołał takich okoliczności. Lakonicznie jedynie stwierdził, że decyzja ta została wydana z rażącym naruszeniem prawa, a jej wykonanie wywołałoby nieodwracalne skutki. Niezależnie od powyższego należy stwierdzić, że decyzja, której wstrzymania żąda skarżący nie została wydana w granicach sprawy objętej skargą. Ustawodawca zamieszczając bowiem w art. 61 § 3 cyt. ustawy zwrot "w granicach tej samej sprawy" odsyła do sprawy w znaczeniu materialnoprawnym. Na sprawę administracyjną, w znaczeniu materialnoprawnym, składają się zaś elementy podmiotowe i przedmiotowe. Oznacza to, że w postępowaniu organów obu instancji musi występować tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków (podmiotowa) oraz tożsamość podstawy prawnej i faktycznej (przedmiotowa). Przedmiotem zaskarżenia jest w niniejszej sprawie postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania, a nie decyzja o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Inna jest zatem podstawa prawna obu rozstrzygnięć. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.