IV SA/Wa 1001/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] sp. z o. o. z siedzibą w B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] sp. z o. o. z siedzibą w B. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania użytkowania instalacji do unieszkodliwiania odpadów postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania użytkowania instalacji do unieszkodliwiania odpadów [...] eksploatowanej bez wymaganego pozwolenia zintegrowanego wniosła [...] Sp. z o. o. z siedzibą w B. W piśmie z dnia 5 maja 2015 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i wskazała, że eksploatuje bardzo skomplikowaną technologicznie instalację, w której prowadzona jest operacja wstępnej dezaktywacji oraz zmniejszania objętości odpadów [...], celem przygotowania tych odpadów do transportu do miejsc unieszkodliwiania. W ten sposób zmniejszana jest też zakaźność i toksyczność odpadów. Działanie instalacji ma charakter ciągły i zapewnia stały odbiór niebezpiecznych odpadów [...], które wymagają szybkiego pozbawienia cech zakaźności. Wstrzymanie działania instalacji spowoduje w regionie zaburzenie gospodarki niebezpiecznymi odpadami, które niezdezaktywowane w zakresie zakaźności będą przewożone na znaczne odległości, stwarzając realne zagrożenie sanitarno-epidemiologiczne. Skarżąca nie będzie mogła wywiązać się z umów zawartych z podmiotami wytwarzającymi odpady, co doprowadzi do zapłaty kar umownych i spowoduje roszczenia odszkodowawcze. Również proces wstrzymania i następnie uruchomienia instancji wymagać będzie nakładów technologicznych i finansowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a.] wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji czy postanowienia. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Powyższy przepis zawiera dwie przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, mianowicie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog tych przesłanek jest więc zamknięty. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia Sąd nie bada zasadności samej skargi. Z treści powołanego art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że to strona, która żąda "ochrony tymczasowej" jest zobowiązana do wskazania przesłanek jej zastosowania. Oczywiście, na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd powinien wziąć pod rozwagę wszelkie okoliczności, jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania jakichkolwiek przyczyn mających uzasadniać wstrzymanie wykonania i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny. Podkreślenia wymaga, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie stanowi wymogu formalnego, lecz jest materialnoprawną argumentacją wniosku. Dlatego treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, natomiast jest oceniana z punktu widzenia zasadności wniosku. Skarżący, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadnił swoje żądanie w sposób wyczerpujący. Zatrzymanie działania skomplikowanej technologicznie instalacji do unieszkodliwiania odpadów [...] przed oceną legalności zaskarżonej decyzji może doprowadzić do poniesienia przez skarżącą kosztów zatrzymania działania instalacji, a także kosztów niewywiązania się z zawartych umów. Skutki te mają charakter nieodwracalny, ponieważ nawet ponowne uruchomienie instalacji nie pozwoli na zwrot poniesionych wydatków, a ze względu na wysoki poziom zaawansowania technologicznego, który generuje wysokie koszty procesu eksploatacji, szkoda wyrządzona w przypadku niewstrzymania wykonania decyzji mogłaby być znaczna. Należało zatem stwierdzić, że w sprawie zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o czym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.