IV SA/Wa 1007/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. K. i J. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania postanawia 1) zwolnić T. K. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla T. K. adwokata. Wyrokiem z dnia 5 października 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 1007/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną przez A. K. i J. K. decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. w przedmiocie odmowy wymeldowania. W dniu 12 listopada 2010 r. uczestnik postępowania – T. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca podniósł m. in., iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem adwokata w celu wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z 5 października 2010 r. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca mieszka sam, jest współwłaścicielem domu o pow. 175 m2, współwłaścicielem działki o pow. 1503 m 2 oraz właścicielem nieruchomości rolnej o pow. 6,89 ha fizycznych (2,44 ha przeliczeniowych). Tadeusz Konopka uzyskuje dochód w wysokości 508,87 zł (netto) z tytułu renty oraz 600 zł z tytułu wynajmu działek. Ponadto wnioskodawca podniósł, że jest osoba chorą, całkowicie niezdolną do pracy. Koszty leczenie i dojazdów na rehabilitację wynoszą ok. 200 zł miesięcznie. Posiada również zobowiązanie alimentacyjne na rzecz córki w wysokości 500 zł miesięcznie i zadłużenie alimentacyjne w wysokości 3 280 zł. Do wniosku T. K. dołączył kserokopie: - przekazu pocztowego świadczenia rentowego za wrzesień 2010 r. (kwota 508,87 zł), - zaświadczenia o wysokości obrotu w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z 8 lipca 2010 r., w którym stwierdzono, że w zeznaniu podatkowym za rok 2009 r. T. K.wykazał przychód w wysokości 7 200 zł, - zaświadczenia Komornika Sądowego przy Sadzie Rejonowym w P. z dnia [...] września 2010 r., z którego wynika, że przeciwko T. K. toczy się postępowanie egzekucyjne w sprawie o świadczenie alimentacyjne, stan zaległości na dzień wydania zaświadczenia zadłużonego wobec wierzyciela wynosi 3 280, 80 zł (alimenty zaległe) oraz 426,50 zł (odsetki), - recepty oraz paragonu fiskalnego z apteki na kwotę 178,77 zł. Rozpoznając przedmiotowy wniosek, należało uznać, ze zasługuje on na uwzględnienie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W przypadku złożenia wniosku o udzielenie prawa pomocy, na wnioskodawcy spoczywał ciężar wykazania, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. W rozpatrywanej sprawie wnioskodawca wykazał, że w jego przypadku spełniona jest przesłanka skutkująca przyznaniem prawa pomocy w zakresie całkowitym. W szczególności należy wziąć pod uwagę, że skarżący jest osobą schorowaną, uzyskuje dochód w wysokości 1 108,87 zł, jest zobowiązany do opłacania alimentów na rzecz córki w wysokości 500 zł miesięcznie, zadłużenie alimentacyjne wynosi 3 280 zł. Zatem jego obecna sytuacja majątkowa wskazuje, że nie byłby on w stanie ponieść kosztów sądowych. Również ustanowienie pełnomocnika z urzędu ma szczególne znaczenie z uwagi na etap, w którym znajduje się postępowanie w sprawie. Wyrokiem z dnia 5 października 2010 r. Sąd uwzględnił skargę A. K. i J. K. Od przedmiotowego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna (art. 173 § 1 P.p.s.a.). Powyższy środek odwoławczy objęty jest przymusem adwokacko - radcowskim (art. 175 § 1 P.p.s.a.). W tym stanie rzeczy od przyznania prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu może być uzależniona realizacja przez skarżącą konstytucyjnego prawa do sądu Z powyższych względów i na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 powołanej ustawy – P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.