IV SA/Wa 1007/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. Z. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. K. i J. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania postanawia: przyznać adwokatowi A. Z. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 180 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 41,40 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 października 2010 r., po rozpoznaniu spawy ze skargi A. K. i J. K., uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. w przedmiocie odmowy wymeldowania. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 18 lipca 2010 r. w przedmiotowej sprawie przyznano uczestnikowi postępowania – T. K. - prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych i ustanowienia adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem uczestnika wyznaczyła adwokata A. Z.. W dniu 3 stycznia 2011 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik, działając w imieniu T. K., złożył sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2010 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarł m.in. wniosek o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, oświadczając zarazem, że opłaty nie zostały uiszczone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 stycznia 2011 r. przywrócił T. K. termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 5 października 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 746/11 oddalił skargę kasacyjną. Pełnomocnik uczestnika postępowania nie reprezentował go na rozprawie przez Naczelnym Sądem Administracyjnym. W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego samego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie pomoc prawna, o przyznanie kosztów której zwrócił się adwokat A. Z. polegała na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. Wyznaczony pełnomocnik powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Ponieważ nie prowadził on sprawy przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 75% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.