IV SA/Wa 1009/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy postanawia odrzucić skargę Skarżący T. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 175 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wymiar sprawiedliwości w Rzeczypospolitej Polskiej sprawują Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne oraz sądy wojskowe. Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądami administracyjnymi są Naczelny Sąd Administracyjny oraz wojewódzkie sądy administracyjne. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie natomiast do treści art. 3 § 2 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Skarga T. G. dotyczy decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (Oddział w J.) o odmowie przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, wydanej na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.). Zgodnie z art. 115 ust 1 powołanej ustawy decyzje, m.in. w sprawach świadczenia - renty z tytułu niezdolności do pracy, wydają i świadczenia te wypłacają organy rentowe właściwe ze względu na miejsce zamieszkania osoby zainteresowanej. Organem rentowym, w myśl art. 4 pkt 6 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jest jednostka organizacyjna Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, określona w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, właściwą do wydawania decyzji w sprawach świadczeń. Zgodnie z kolei z art. 118 ust. 7 powołanej ustawy od decyzji organu rentowego przysługują osobie zainteresowanej środki odwoławcze określone w odrębnych przepisach (tj. ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych). W myśl zaś z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r., Nr 205, poz. 1585 ze zm.) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. W myśl art. 2 § 1 w związku z art. 1 i art. 476 § 2 pkt 2 Kodeksu postępowania cywilnego do rozpoznawania spraw, w których wniesiono odwołanie od decyzji organów rentowych, (tj. spraw należących do spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych) powołane są sądy powszechne. W myśl art. 477 (8) § 1 Kodeksu postępowania cywilnego sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych należą do sądów okręgowych, z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżono właściwość sądów rejonowych. Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa zauważyć należy, że nie wszystkie sprawy dotyczące relacji o charakterze administracyjnym (publicznoprawnym) zostały poddane przez ustawodawcę kognicji sądów administracyjnych. Istnieją bowiem od tej zasady wyjątki mające swoje umocowanie w przepisach rangi ustawowej. I z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Skarga T. G. na decyzję w przedmiocie odmowy przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy nie należy w świetle ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz Kodeksu postępowania cywilnego – do właściwości sądów administracyjnych, lecz do właściwości sądów powszechnych. W związku z powyższym skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.