IV SA/Wa 1011/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant ref. staż. Anna Dziosa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2012 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...]; II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (zwane dalej: "Kolegium") decyzją z [...] kwietnia 2012 r. - zaskarżoną skargą przez S. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - uchyliło decyzję Zarządu Dzielnicy [...] W. z [...] lipca 2011 r. ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie i nadbudowie istniejącego budynku handlowo - usługowo - biurowo - mieszkalnego z częścią magazynową wraz z przebudową dachu na działce o numerze ewidencyjnym [...] zlokalizowanej przy ul. [...] w W. i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Kolegium podało, iż analiza akt sprawy wykazała w postępowaniu organu pierwszej instancji uchybienia. Organ ten przede wszystkim błędnie przeprowadził analizę urbanistyczną terenu wokół planowanej inwestycji. W obszarze analizowanym znajdują się bowiem zabudowane działki (nr ew. [...]), które nie zostały uwzględnione w analizie. Pominięcie to może mieć wpływ na ustalenie poszczególnych parametrów planowanej inwestycji. Zatem stwarza konieczność ponownego przeprowadzenia analizy, która uwzględni wszystkie działki zabudowane w obszarze analizowanym. Dalej odnośnie uchybień związanych z powyższą analizą Kolegium zauważyło, iż: 1) ustalenie wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy nastąpiło z naruszeniem § 5 rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [(Dz. U. Nr 164, poz. 1588) - zwanego dalej: "rozporządzeniem"]. I tak ustalenie wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w decyzji o warunkach zabudowy nastąpiło z powołaniem się na § 5 ust. 2 rozporządzenia. Organ pierwszej instancji zastosował wskazane odstępstwo z powołaniem się na specyfikę obszaru analizowanego oraz na bliskie sąsiedztwo terenu objętego wnioskiem z Trasą Mostu [...]. Na tej podstawie wskaźnik powierzchni nowej zabudowy ustalono w oparciu o najwyższy występujący w obszarze analizowanym, tj. w stosunku do działki nr ew. [...]. Uzasadnienie przedstawione w zakresie tego wskaźnika jest więc niespójne. Organ ustalający warunki zabudowy powołuje się na specyfikę obszaru analizowanego i 1 Sygn. akt IV SA/Wa 1011/12 bliskie sąsiedztwo Trasy Mostu [...], niemniej w żaden sposób nie łączy tego argumentu z określonym wskaźnikiem powierzchni nowej zabudowy w odniesieniu do działki nr ew. [...] położonej w ciągu ul. [...] i zabudowanej budynkiem mieszkaniowym. Powyższe stanowi naruszenie § 5 rozporządzenia. Organ odwoławczy zwrócił także uwagę na niespójność pomiędzy załącznikiem nr 2 do decyzji a treścią decyzji. W załączniku omawiany wskaźnik ustalono w wielkości 0,30, a w decyzji w wielkości 0,33. Nadto organ pierwszej instancji nie ustalił średniej wielkości wskaźnika powierzchni zabudowy na obszarze analizowanym; 2) organ pierwszej instancji uznał, iż nie jest możliwe ustalenie szerokości elewacji frontowej na podstawie § 6 ust. 1 rozporządzenia i parametr ten ustalił zgodnie z § 6 ust. 2 rozporządzenia, powołując się w tym względzie na specyfikę obszaru objętego analizą oraz charakter planowanej inwestycji. Organ ustalił ww wskaźnik w nawiązaniu do zabudowy na działce nr ew. [...]. Tymczasem analiza ma wskazywać wyżej wymieniony parametr, a jego określenie ma wynikać z opisanego w części tekstowej analizy rozumowania, opartego na wyliczeniach matematycznych. Analiza ustalenia ww parametru w stosunku do działki na obszarze analizowanym, wyliczeń matematycznych i obliczenia średniej ww wskaźników nie zawiera. Ustalenie omawianego wskaźnika w stosunku do wnioskowanej inwestycji - zdaniem organu odwoławczego - nastąpiło z naruszeniem § 6. Uzasadnienie odstępstwa nie spełnia też wymogów 6 ust. 2 rozporządzenia; 3) organ pierwszej instancji nie ustalił wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki z odwołaniem się do zastosowanego odstępstwa przewidzianego w § 7 ust. 4 rozporządzenia. Odstępstwo od reguł z § 7 ust. 1 rozporządzenia zostało uzasadnione nie okolicznościami wynikającymi z analizy, ale ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego W. Dodatkowo organ odwoławczy zauważył, iż w aktach sprawy brak dokumentów, na podstawie których doszło do ustalenia kręgu stron w postępowaniu przed organem pierwszej instancji. Z akt sprawy wynika również niewłaściwy adres jednej z wykazanych stron postępowania - T. L. Wszystko to wskazuje - zdaniem Kolegium - na konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. 2 Sygn. akt IV SA/Wa 1011/12 S. S. w skardze wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] kwietnia 2012r. i umorzenie postępowania odwoławczego. Zdaniem skarżącego w postępowaniu prowadzonym przez organ odwoławczy doszło do pogwałcenia elementarnych praw obywatela zagwarantowanych Konstytucją RP, przyjętych zwyczajów i norm postępowania administracyjnego, wynikających z takich aktów jak Kodeks postępowania administracyjnego (art. 7, art. 8, art. 35 § 3 i 36 § 1), Europejski Kodeks Dobrej Administracji (art. 6, art. 8 ust. 1 i art. 9). Skarżący zarzucił Kolegium, że postępowanie odwoławcze trwało siedem i pół miesiąca i, aż tak długi czas był potrzebny organowi aby znaleźć i uzasadnić przyczynę uchylenia decyzji o warunkach zabudowy. Skarżący podniósł, iż decyzja organu pierwszej instancji uwzględniła wniosek skarżącego co do zamierzonej inwestycji. Natomiast Kolegium zupełnie pominęło fakt, że projektowana inwestycja ma polegać na rozbudowie istniejącej już substancji kubaturowej, a więc istniejącego wzorca, który dla projektowanej rozbudowy stanowi wyznacznik. Według skarżącego skupienie się na detalach w analizowaniu wskaźników wynikających z analizy przeprowadzonej przez organ pierwszej instancji nie jest współmierne do przedmiotu zamierzenia inwestycyjnego. Teren posesji przeznaczonej pod inwestycję przylega do ul. [...] oraz Trasy Mostu [...]. Dlatego rozważania dotyczące parametrów zabudowy ze względu na specyfikę obszaru objętego analizą, nie mogą odnosić się wyłącznie do wyliczeń matematycznych. Kolegium wykorzystało odwołanie jako instrument przeciwko inwestorowi, co w rezultacie doprowadziło do podjęcia najbardziej rygorystycznego dla skarżącego rozstrzygnięcia, uniemożliwiającego realizację zamierzonej inwestycji. Wykluczenie możliwości realizacji zaplanowanego przez skarżącego przedsięwzięcia wiąże się z ograniczeniem zabudowy nieruchomości własnej, a tym samym ograniczeniem prawa własności. Takie działanie organu naraża skarżącego na niepowetowane straty. Skarżący uważa, iż uchybienia wykazane przez Kolegium mogły stanowić wyłącznie formę pouczenia dla organu pierwszej instancji, a nie decydować o uchyleniu wydanej przez ten organ decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. - w odpowiedzi na skargę - wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. 3 Sygn. akt IV SA/Wa 1011/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) - zwanej dalej: "P.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uwzględnił skargę, aczkolwiek w zasadzie z przyczyn, które wziął pod uwagę z urzędu. W konsekwencji uznał, iż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] kwietnia 2012r. i decyzja Zarządu Dzielnicy [...] W. z [...] lipca 2011 r. naruszają prawo w stopniu kwalifikującym je do wyeliminowania z obrotu prawnego. Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy - stosownie do art. 54 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - zwanej dalej: "ustawą o p.z.p." (Dz. U. Nr 80, poz. 717, ze zm.) - określa rodzaj inwestycji, warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, [...]. Zgodnie z regulacją ustawową, decyzję o warunkach zabudowy wydaje się na wniosek zainteresowanego podmiotu, czyli inwestora (art. 52 ust. 1 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o p.z.p.). To zaś oznacza, że orzekający w sprawie organ administracji publicznej jest związany zakresem złożonego wniosku, co wynika z istoty ustalenia warunków oraz zasad zabudowy i zagospodarowania terenu na potrzeby konkretnego zamierzenia inwestycyjnego. Innymi słowy, bazą rozstrzygnięcia jest opis inwestycji zawarty we wniosku. Organ bada więc projektowane zamierzenie inwestycyjne pod kątem zgodności z prawem, a nie jakiekolwiek możliwe zamierzenie. Granice rozstrzygnięcia wyznaczają przepisy prawa powszechnie obowiązującego. Przekładając powyższe rozważania na stan przedmiotowej sprawy, należy wskazać, że inwestor (skarżący) wniósł o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na "przebudowie dachu nad częścią biurową z aneksem 4 Sygn. akt IV SA/Wa 1011/12 mieszkalnym oraz nadbudowie istniejącego budynku handlowo - usługowego z częścią magazynową wraz z przebudową ściany frontowej w parterze (zlicowanie ściany na całej długości od strony południowej) na działce nr [...] [...] przy ul. [...] " w W. Z kolei organ pierwszej instancji ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej "na rozbudowie i nadbudowie istniejącego budynku handlowo - usługowo - biurowo - mieszkalnego z częścią magazynową wraz z przebudową dachu na działce o numerze ewidencyjnym [...] zlokalizowanej przy ul. [...] w W.". Ustalenia dla opisanej w decyzji o warunkach zabudowy w zakresie m. in. wskaźnika powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni terenu i szerokości elewacji frontowej zakwestionował w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy. Tymczasem w skardze strona wskazała, że Kolegium "zupełnie pominęło fakt, iż projektowana inwestycja ma polegać na rozbudowie istniejącej już substancji kubaturowej, a więc z góry narzuconego wzorca, który jest wyznacznikiem dla projektowanej rozbudowy". Mając na względzie przytoczoną treść wniosku o ustalenie warunków zabudowy, treść decyzji o warunkach zabudowy i decyzji organu odwoławczego oraz uwagę skarżącego, należy wskazać, że planowana inwestycja stanowi kontynuację dotychczasowej funkcji. Natomiast bez wątpienia do wyjaśnienia pozostaje okoliczność, która ma wpływ na kształt analizy przeprowadzanej według wymogów wynikających z rozporządzenia, w konsekwencji i planowanej inwestycji, a mianowicie - czy planowana inwestycja wpłynie na zmianę parametrów istniejącej na działce nr [...] zabudowy, czy parametry planowanej inwestycji wyznacza istniejący budynek. W ocenie Sądu, aby można było uzyskać jednoznaczną odpowiedź na postawione pytanie - organ ustalający warunki zabudowy winien wezwać skarżącego do precyzyjnego wypowiedzenia się co do przedmiotu planowanego zamierzenia inwestycyjnego. Żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego określa bowiem przedmiot tego postępowania, a w razie wątpliwości - sprecyzowanie żądania należy do strony, nie organu administracji publicznej. W dotychczasowym wniosku skarżący wskazuje, że chodzi mu o przebudowę i nadbudowę istniejącego budynku na działce nr [...], zaś organ ustala warunki zabudowy dla rozbudowy i nadbudowy istniejącego budynku oraz przebudowy dachu. Przy czym z akt sprawy trudno również ustalić jakie obecnie ma parametry zabudowa znajdująca się na terenie objętym wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy i jak te parametry ulegną zmianie na skutek planowanego przez 5 Sygn. akt IV SA/Wa 1011/12 skarżącego zamierzenia inwestycyjnego. Wyjaśnienie omawianych rozbieżności i niejasności jest niezbędne dla kształtu analizy, w konsekwencji i ustaleń związanych z nową inwestycją. Chociaż zarówno przez rozbudowę i nadbudowę powstaje nowa część istniejącego już obiektu budowlanego, to w przypadku rozbudowy zwiększa się powierzchnia zabudowy, czy szerokość elewacji frontowej istniejącego budynku, ewentualnie i istnieje potrzeba ustalenia obowiązującej linii zabudowy, natomiast w przypadku nadbudowy zwiększa się tylko jego wysokość, ewentualnie parametry związane z geometrią dachu. Z kolei przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji (art. 3 pkt 6 i 7 a ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane). Zatem, jeżeli nastąpi ustalenie, że planowana inwestycja ma polegać na rozbudowie nie tylko przez nadbudowę, czyli zwiększenie wysokości istniejącej zabudowy, wówczas parametrów inwestycji nie będzie wyznaczał istniejący budynek i parametry te organ będzie zobowiązany wyznaczyć zgodnie z wymogami wynikającymi z rozporządzenia. Z kolei, jeżeli nastąpi ustalenie, że planowana inwestycja ma polegać wyłącznie na nadbudowie po obrysie istniejącego budynku, to istniejąca zabudowa nie może być wyznacznikiem planowanej inwestycji co do jej wysokości i wielkość tą organ winien ustalić zgodnie z zasadami wynikającymi z § 7 i § 8 rozporządzenia, natomiast zbędnym będzie ustalanie warunków sąsiedniej zabudowy objętej analizą i planowanej inwestycji w zakresie wskaźnika powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni terenu, szerokości elewacji frontowej, czy obowiązującej linii zabudowy (a nie nieprzekraczalnej linii zabudowy jak ustalił organ, bowiem takim pojęciem nie posługuje się rozporządzenie). Przeprowadzona analiza i wszelkie ustalenia dotyczące kształtu przyszłej zabudowy powinny znaleźć swoje odzwierciedlenie w analizie graficznej i tekstowej, a następnie w decyzji o warunkach zabudowy. Z ustaleń organu powinno jasno wynikać w oparciu, o które zasady wynikające z rozporządzenia ustalił poszczególne parametry zabudowy i dlaczego przyjął dane rozwiązanie. Szczególnego uzasadnienia wymaga ustalenie tych cech planowanej zabudowy, które dopuszcza się na zasadzie wyjątku, jeżeli wynika to z analizy (tekstowej i graficznej), na podstawie § 4 ust. 4, § 5 ust. 2, § 6 ust. 2 i § 7 ust. 4 rozporządzenia, 6 Sygn. akt IV SA/Wa 1011/12 czyli z odstąpieniem od zasad wynikających z ustępów wcześniejszych przytoczonych paragrafów rozporządzenia. Kolejne naruszenie, zauważone przez Sąd, wiąże się z treścią art. 52 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 64 ust. 2 ustawy o p.z.p. oraz § 9 ust. 3 rozporządzenia. Po pierwsze, stosownie do art. 52 ust. 2 w zw. z art. 64 ust. 2 ustawy o p.z.p., wniosek o ustalenie warunków zabudowy powinien zawierać m. in. określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy, i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1.000, a w stosunku do inwestycji liniowych również w skali 1:2.000.; określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów budowlanych, przedstawione w formie opisowej i graficznej. W ocenie Sądu wniosek skarżącego powyższych wymagań nie spełnia. Najpierw należy zauważyć, że z adnotacji widniejącej na prezentacje wniosku wynika, iż został on złożony "bez załączników". Następnie, jednak w aktach sprawy, za częścią opisową, znajdują się dwie mapy. Jedna z nich jest kopią mapy, poświadczoną za zgodność z oryginałem przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 8 grudnia 2010r., obrazującą m. in. działkę nr [...]. Niemniej jest to mapa nieopisana i nieaktualna, albowiem nie zawiera szeregu naniesień widniejących na innych mapach znajdujących się w aktach sprawy. Z kolei druga mapa jest mapą stanowiącą "analizę projektowanych linii rozgraniczających drogę (ul. [...], Trasa Mostu [...]), sporządzoną w skali 1:500 w dniu 10 marca 2011r. Na mapie tej została naklejona, wycięta z innej mapy, część zawierająca pieczęć "poświadczającą zgodność niniejszej mapy z oryginałem przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego" w dniu 8 grudnia 201 Or. Nadto na mapie tej przypuszczalnie zaznaczono teren objęty wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy i analizą. Przedstawienie powyższych map dowodzi, że nie można ich uznać za mapy spełniające wymogi, o których stanowi do art. 52 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 64 ust. 2 u.p.z.p. Po drugie, stosownie do § 9 ust. 3 rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i 7 Sygn. akt IV SA/Wa 1011/12 zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588) część graficzną decyzji o warunkach zabudowy oraz część graficzną analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, sporządza się na kopiach mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, w czytelnej technice graficznej zapewniającej możliwość wykonywania ich kopii. Z akt sprawy wynika, że na mapie będącej "analizą projektowanych linii rozgraniczających drogę", czyli drugą z wyżej opisanych map, sporządzono część graficzną decyzji z [...] lipca 2011r. o warunkach zabudowy oraz część graficzną analizy. Tymczasem z map tych nie wynika, jak już wyżej zauważono, że są to mapy odpowiadające wymogom określonym w art. art. 52 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 64 ust. 2 u.p.z.p. Mapy te nie są bowiem kopiami mapy zasadniczej czy mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Mapy te są jedynie pomniejszonymi, kolorowymi kserokopiami (ew. skanami) mapy będącej "analizą projektowanych linii rozgraniczających drogę" sporządzonej w 2011r., do tego w ogóle nieczytelnymi, przykładowo w zakresie numeracji działek objętych analizą, czy przebiegu ich granic, ponadto nie odzwierciedlają w sposób precyzyjny treści analizy graficznej. Powyższe dowiodło, że wniosek inwestora (skarżącego), decyzja o warunkach zabudowy i analiza nie odpowiadają wymogom wynikającym z art. 52 ust. 2 w zw. z art. 64 ust. u.p.z.p. oraz § 9 ust. 3 i § 3 ust. 1 rozporządzenia. Zatem obowiązkiem organu ustalającego warunki zabudowy - przy ponownym rozpoznawaniu sprawy będzie również wezwanie skarżącego (inwestora) do uzupełnienia wniosku według wymogów wynikających z art. 52 ust. 2 u.p.z.p., a następnie sporządzenie decyzji i jej załączników w sposób odpowiadający przepisom prawa. Powyższe wskazuje, że w sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 61 § 1, art. 63 § 2, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 w zw. z art. 11, art. 138 § 2 K.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i naruszenia powołanych wyżej przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Organ - przy ponownym rozpoznawaniu sprawy - zastosuje się do oceny prawnej i wytycznych sformułowanych w niniejszym wyroku. W szczególności po uzupełnieniu wniosku, przeprowadzi rzetelną analizę obszaru wokół terenu inwestycji. Przy uwzględnieniu charakteru planowanej zabudowy dokona niezbędnej charakterystyki poszczególnych cech istniejącej zabudowy w granicach obszaru 8 Sygn. akt IV SA/Wa 1011/12 analizowanego wymaganych rozporządzeniem i przełoży jej wyniki na dopuszczalne cechy wnioskowanej inwestycji, w konsekwencji oceni jej dopuszczalność w aspekcie warunków wymaganych art. 61 ust. 1 u.p.z.p. i wyda rozstrzygnięcie odpowiadające prawu, w tym uzasadni je stosując się do treści art. 107 § 3 w zw. z art. 11 K.p.a. W świetle powyższego Sąd - badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o powołane przepisy i w aspekcie uchybień, które był zobowiązany wziąć pod uwagę z urzędu - doszedł do przekonania, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja i decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem wymienionych wyżej przepisów prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. W tym stanie rzeczy - na mocy art. 145 § 1 pkt 1 a i c w zw. z art. 135 oraz art. 152 P.p.s.a. - orzeczono jak sentencji wyroku. 9