IV SA/Wa 1016/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 24 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2011r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania postanawia: I. przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, II. ustanowić w niniejszej sprawie dla T. G. adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. T. G. w dniu 21 maja 2011 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie odmowy wymeldowania A. B. z miejsca pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. W dniu 17 października 2011 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wskazała, iż jest osobą w podeszłym wieku, schorowaną. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 728 zł brutto (630 netto). Skarżąca jest osobą samotną, poza mieszkaniem o pow. 58 m2 nie posiada żadnego majątku. Stwierdzono, co następuje: T. G. ubiega się o przyznanie prawa pomocy w całości. Ze względu na tak ustalone granice wniosku o prawo pomocy, powinna ona udowodnić, że spełnia przesłanki, których mowa w treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.). W myśl tego przepisu, prawo pomocy w zakresie całkowitym może otrzymać osoba fizyczna, jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego ze względu na brak jakichkolwiek środków majątkowych zdatnych do pokrycia tych kosztów. Oceniając przedłożony przez skarżącą wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata wzięto pod uwagę osiągany przez nią dochód (630 zł netto miesięcznie), a także sytuację majątkową i życiową skarżącej. Na tej podstawie, mając na uwadze aktualny poziom cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego, uznano, że T. G. wykazała niezbicie, że nie posiada majątku pozwalającego w jakiejkolwiek części współuczestniczyć w kosztach sprawy sądowoadministracyjnej. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.