IV SA/Wa 1019/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie sędzia WSA Jarosław Łuczaj (spr.), sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant ref. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2018 r. sprawy ze skargi K. M. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej była decyzja Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (GDOŚ) z dnia ... lutego 2017 r., nr ..., uchylająca w całości decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w ... (RDOŚ) z dnia ... października 2016 r., nr ..., o odmowie zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na "Rozbudowie drogi krajowej nr ... (...) oraz obwodnicy R. ..., obwodnicy K., R. i S. wciągu ..." i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie sprawy: Decyzją z dnia ...października 2016 r., wydaną na podstawie art. 71 ust. 2 oraz art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 353 ze zm.; dalej: ustawa ooś), Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w ... odmówił zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na "Rozbudowie drogi krajowej nr ... (...) oraz obwodnicy R. ..., obwodnicy K., R. i S. w ciągu ...". Odwołanie od powyższej decyzji wniósł m.in. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (inwestor), a rozpatrując je Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska ustalił, że podstawą wydanego rozstrzygnięcia był art. 81 ust. 1 ustawy ooś, zgodnie z którym, jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany przez wnioskodawcę, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, za zgodą wnioskodawcy wskazuje w decyzji wariant dopuszczony do realizacji lub, w razie braku zgody wnioskodawcy, odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia. Przesłanką do zastosowania ww. przepisu prawa był ostatecznie brak zgody inwestora na zmianę wariantu realizacji przedsięwzięcia z preferowanego przez inwestora wariantu ... na wariant ..., które różnią się prowadzeniem obwodnicy R. (wariant ... uwzględnia jej przebieg według rozwiązania "...", zaś wariant 8 zgodnie z rozwiązaniem "..."). W opinii organu I instancji przebieg obwodnicy R. w wariancie ... będzie znacząco negatywnie oddziaływał na środowisko w zakresie utrzymania zdolności migracyjnej ... Korytarza migracyjnego zwierząt. Zgodnie z materiałem dowodowym sprawy, planowane przedsięwzięcie w końcowym odcinku, tj. pomiędzy R. a granicą województwa ..., przebiega przez ciągnący się równolegle do rzeki ... kompleks leśny, który stanowi fragment tego Korytarza. W wydanym rozstrzygnięciu RDOŚ w ... podkreślił, iż kluczową kwestią dotyczącą przemieszczania się zwierząt dużych i średnich na odcinku pomiędzy R. a rzeką ... jest fakt, że obiekt mostowy, po którym droga krajowa nr ... przekracza tę rzekę uniemożliwia ich migracje w obrębie jej doliny. W związku z powyższym, w celu pokonania powstałej bariery, zwierzęta muszą ominąć ten obiekt poza granicami doliny rzeki ..., tj. wędrując przyległymi lasami. Istniejące uwarunkowania, jak wskazał organ I instancji powodują, że integralność omawianego kompleksu leśnego pomiędzy R. a rzeką ... jest zakłócona przez przecinające go obecnie drogi, tj. drogę krajową nr ... oraz drogę wojewódzką ..., a także linię kolejową relacji P.R.C. Ponadto sąsiedztwo zabudowy miasta R. stanowi niemożliwą do pokonania dla zwierząt barierę. Wobec powyższego RDOŚ w ... podkreślił, iż zasadniczą kwestią jest takie wykorzystanie przestrzeni miejscowego lasu i wkomponowanie obwodnicy R., aby całkowicie nie przerwać możliwości przemieszczania się zwierząt, co mogłoby doprowadzić do przerwania głównego korytarza migracji. Mając powyższe na uwadze, organ I instancji stwierdził, iż zaplanowana w wariancie ... obwodnica R. (przebieg wg wariantu "..."), która odbiega pod kątem prostym od istniejącej drogi i wielkim łukiem odcina znaczną część ww. kompleksu leśnego, spowoduje: z jednej strony (w kierunku rzeki ...) zwężenie głównego korytarza migracyjnego, z drugiej zaś (w kierunku R.) powstanie obszarowej pułapki dla zwierząt. Przedstawione uwarunkowania skłoniły RDOŚ w ... do konkluzji, iż realizacja przedsięwzięcia według wariantu wnioskowanego przez inwestora będzie wiązała się ze znacząco negatywnym oddziaływaniem na wyżej opisany główny korytarz migracyjny. W toku postępowania odwoławczego do GDOŚ wpłynęło pismo inwestora z dnia ... stycznia 2017 r., w którym poinformował, iż w celu zmniejszenia presji oddziaływania wnioskowanej inwestycji na ww. krajowy szlak migracyjny przebiegający wzdłuż doliny ..., zaplanowano dostosowanie mostu na rzece ... do migracji zwierząt dużych, co zostało wcześniej zadeklarowane również w odwołaniu z dnia ... listopada 2016 r.. Odnosząc się do powyższego GDOŚ zwrócił uwagę, iż zgodnie z wyrażoną w art. 15 kpa zasadą dwuinstancyjności organ odwoławczy zobowiązany jest ponownie rozpatrzyć i rozstrzygnąć sprawę zakończoną decyzją organu I instancji w pełnym zakresie. Oznacza to, że sprawa administracyjna rozpoznana i rozstrzygnięta decyzją organu I instancji podlega, w wyniku wniesienia odwołania, ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organ II instancji. Wniesienie odwołania uruchamia administracyjny tok instancji i nakłada na organ odwoławczy obowiązek rozpatrzenia sprawy w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem organu I instancji. Na sprawę administracyjną w znaczeniu materialnym składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe. Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy ooś, postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego realizację przedsięwzięcia, a zatem to inwestor wyznacza zakres inwestycji, tj. zakres przedmiotowy sprawy. Niewątpliwym jest więc, że decyzja kończąca omawiane postępowanie odnosi się do stanu faktycznego określonego dla konkretnego przedsięwzięcia, którego zakres stanowi bardzo istotny materialnoprawny element decyzji, wyznaczając jej granice. Z przedłożonej przez inwestora na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego dokumentacji, w tym ujednoliconego raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko z listopada 2013 r. wynika, iż przebudowa ww. mostu na ... nie została objęta zakresem planowanej inwestycji. Organ I instancji uznał, iż niedrożność ww. obiektu w zakresie imigracji zwierząt stanowi kluczową kwestię wymuszającą przemieszczanie się ich zamiast w obrębie doliny ..., przyległymi lasami stanowiącymi fragment ... Korytarza migracyjnego zwierząt, na który to z kolei planowana inwestycja będzie znacząco negatywnie oddziaływać. Uwzględniając zatem stanowisko inwestora wyrażone w piśmie z dnia ... stycznia 2017 r. GDOŚ stwierdził, iż zaplanowana przebudowa mostu na ..., w tym dostosowanie go do migracji zwierząt, kształtuje odmienny stan faktyczny sprawy, który nie był badany na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego, a który to może mieć istotny wpływ na jej wynik. W opinii organu odwoławczego, w zaistniałym stanie fundamentalna stała się kwestia analizy oddziaływań związanych z zaplanowaną zmianą zakresu inwestycji, w tym przede wszystkim jej wpływu na ciągłość ... Korytarza migracyjnego zwierząt. Rozszerzenie zakresu przedsięwzięcia na obecnym etapie równoznaczne jest z modyfikacją wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, co może mieć wpływ na wynik sprawy i wymaga rozpatrzenia w pierwszej kolejności przez organ I instancji. Orzeczenie w tej sytuacji przez organ odwoławczy co do istoty sprawy stanowiłoby niedopuszczalne naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, określonej w art. 15 kpa. Jednocześnie GDOŚ wyjaśnił, iż mając na uwadze, że powodem skierowania sprawy do ponownego rozpatrzenia była wyżej opisana przesłanka, to bez wpływu na treść wydanego rozstrzygnięcia pozostają przedstawione w odwołaniu zarzuty, a ich zasadność winna stać się przedmiotem analizy organu I instancji w ramach ponownie przeprowadzanego postępowania w przedmiotowej sprawie. Dlatego też organ drugiej instancji orzekł jak wskazano na wstępie. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, K. M. zarzucił, że została ona wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa, w szczególności: - art. 107 § 3 kpa, poprzez niewskazanie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa, a w szczególności przepisów postępowania, które miały zostać naruszone przez organ I instancji przy wydawaniu decyzji, - art. 132 § 2 kpa, poprzez bezzasadne uchylenie decyzji organu I instancji przez organ II instancji w sytuacji, gdy decyzja Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska nie naruszała przepisów postępowania, a zgodnie z treścią art. 132 § 2 kpa tylko w przypadku naruszenia przepisów postępowania organ odwoławczy może uchylić decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania, - art. 81 ust. 1 ooś, przez uchylenie decyzji organu I instancji w sytuacji, gdy wspomniany przepis stanowił samoistną podstawę dla wydania odmownej decyzji wobec braku zgody wnioskodawcy na wydanie decyzji w zakresie wariantu alternatywnego, - art. 73 ust. 1 oraz art. 74 ust. 1 ooś, poprzez uznanie, że doszło do modyfikacji wniosku przez wnioskodawcę polegającej na objęciu zakresem planowanej inwestycji przebudowy mostu na rzece ... w sytuacji, gdy wnioskodawca jedynie zasygnalizował taką ewentualność, jednak nie dokonał formalnej modyfikacji uprzednio złożonego wniosku, - art. 77 § 1 kpa oraz art. 80 kpa, poprzez uznanie, że w związku z zasygnalizowaniem przez wnioskodawcę przebudowy mostu na rzece ... organ I instancji wydał decyzję w oparciu odmienny stan faktyczny w sytuacji, gdy stan faktyczny w sprawie został ustalony przez organ I instancji w sposób prawidłowy w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie oraz zgodnie z zakresem wniosku złożonego przez wnioskodawcę. W związku z powyższym skarżący wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji i o zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz.1990 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej "ppsa"), sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przy czym w myśl art. 134 ppsa, rozstrzygając w granicach danej sprawy sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie została oparta na uzasadnionych podstawach. Podnieść w tym miejscu należy, że Sąd w całości podziela ustalenia organu i wyrażoną przez niego ocenę prawną stanu faktycznego zaistniałego w toku postępowania odwoławczego. Na wstępie zauważyć trzeba, że choć w skardze wyartykułowany został zarzut naruszenia m.in. art. 132 § 2 kpa, to jednak z jego uzasadnienia wynika, że skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 138 § 2 kpa. Dlatego też w dalszej części Sąd odnosi się to tego ostatniego przepisu. W przedmiotowej sprawie podstawową kwestią sporną pozostawało to, czy w związku z okolicznościami zaistniałymi w toku postępowania odwoławczego organ II instancji zasadnie zastosował art. 138 § 2 kpa, na podstawie którego uchylił decyzję organu I instancji z dnia ... października 2016 r. i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Art. 138 § 2 kpa stanowi, że organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z doktryną orzeczniczą charakter rozstrzygnięć organu odwoławczego w sposób bezpośredni zdeterminowany jest zasadą dwuinstancyjności, sformułowaną w art. 15 kpa. Realizując tę zasadę ustawodawca tak sformułował przepis art. 138 kpa, aby postępowanie przed organem odwoławczym było co do zasady postępowaniem merytorycznym. Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności, każda sprawa administracyjna rozpoznana i rozstrzygnięta decyzją organu I instancji podlega w wyniku wniesienia odwołania ponownemu rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez organ II instancji, a zatem jest dwukrotnie rozpoznana i rozstrzygnięta. W konsekwencji tego, zakres rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej decyzją odwoławczą jest wyznaczany zakresem rozstrzygnięcia sprawy decyzją organu I instancji. Jednocześnie istotne przy tym jest, iż organ odwoławczy zobowiązany jest do orzekania w sprawie według stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydania decyzji, a zatem winien on uwzględnić zmianę stanu faktycznego, która nastąpiła po wydaniu decyzji przez organ I instancji. Z powyższego ukształtowania zasad prowadzenia postępowania jednoznacznie wynika, iż orzeczenie drugoinstancyjne, uwzględniające zmiany okoliczności faktycznych sprawy, nie może obejmować kwestii, które nie były przedmiotem postępowania przed organem I instancji, a które mogą mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem prowadziłoby to do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania. Taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie. Organ I instancji odmówił zgody na realizację omawianego przedsięwzięcia we wnioskowanym wariancie ..., co wynikało z faktu, iż inwestor nie wyraził ostatecznie zgody na rozbudowę omawianej drogi w wariancie ... . Oba warianty różnią się prowadzeniem obwodnicy R. (wariant ... uwzględnia jej przebieg według rozwiązania "...", zaś wariant ... zgodnie z rozwiązaniem "..."). W uzasadnieniu swojej decyzji organ ten uznał (mając na uwadze istniejące uwarunkowania infrastrukturalne, a w szczególności kluczowy fakt, iż most na rzece ... jest niedrożny dla migracji zwierząt dużych i średnich), że planowany przebieg obwodnicy R. według wariantu "...", będzie stanowił obszarową pułapkę dla zwierząt, a tym samym będzie znacząco negatywnie oddziaływać na środowisko w zakresie utrzymania zdolności migracyjnej ... korytarza migracyjnego zwierząt. Z uwagi na brak zgody inwestora na zmianę wariantu przewidzianego do realizacji, organ I instancji zastosował art. 81 ust. 1 ustawy ooś. W toku postępowania odwoławczego, pismem z dnia ... stycznia 2017 r., inwestor poinformował, iż w celu zmniejszenia presji oddziaływania wnioskowanej inwestycji na ww. krajowy szlak migracyjny przebiegający wzdłuż doliny ..., zaplanowano dostosowanie mostu na rzece ... do migracji zwierząt dużych. Deklarację taką inwestor zawarł także wcześniej w odwołaniu z dnia... listopada 2016 r. Słusznie zatem przyjął organ II instancji, że powyższe deklaracje inwestora ukształtowały na etapie postępowania odwoławczego odmienny zakres przedmiotowy sprawy, który wykroczył poza granice wyznaczone rozstrzygnięciem organu I instancji. Zwrócić uwagę bowiem należy, iż na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego (wobec faktu, że przebudowa mostu na ... nie była objęta wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach), organ I instancji analizował m.in. konsekwencje wynikające z niedrożności mostu na ... dla migracji zwierząt, w tym konieczność przemieszczania się zwierząt lasami przyległymi do doliny ..., stanowiącymi fragment ... Korytarza migracyjnego zwierząt. W związku zaś z rozszerzeniem na etapie postępowania odwoławczego zakresu przedsięwzięcia o przebudowę ww. obiektu w celu dostosowania go do migracji zwierząt, fundamentalna stała się kwestia analizy oddziaływań związanych z powyższą zmianą, w szczególności jej wpływu na ciągłość ww. korytarza migracyjnego, co nie było badane w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, a może mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Niedrożność ww. obiektu jest kluczowa w sprawie, bowiem stanowi barierę migracyjną dla zwierząt, wymuszającą przemieszczanie się ich poza obrębem doliny ... . W świetle powyższego bezsprzeczne jest, iż stan faktyczny sprawy ukształtowany na etapie postępowania odwoławczego jest odmienny od stanu, w odniesieniu do którego organ I instancji przeprowadził postępowanie, co tym samym czyni bezzasadne zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia art 77 § 1 kpa oraz 80 kpa. Co więcej, zastąpienie w omawianej sytuacji organu I instancji przez GDOŚ w rozstrzygnięciu istotnych dla sprawy kwestii, prowadziłoby do naruszenia prawa strony do dokonania ich oceny i rozpatrzenia sprawy w jej całokształcie przez organy dwóch instancji, a zatem stanowiłoby rażące naruszenie zasady dwuinstancyjności określonej w art. 15 kpa. Wskazując na powyższe stwierdzić należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy zaproponowana przez skarżącego interpretacja art. 138 § 2 kpa prowadziłaby do zawężenia jego normatywnej treści, gdyż podstawą uchylenia decyzji organu I instancji w przedmiotowej sprawie nie były zaniedbania dokonane przez niego w toku przeprowadzonego postępowania, lecz nowa, mająca istotny wpływ na wynik sprawy okoliczność, która pojawiła się z inicjatywy inwestora na etapie postępowania odwoławczego. Oczywistym jest zatem, iż w wydanym rozstrzygnięciu GDOŚ nie mógł zarzucić organowi I instancji braku przeanalizowania konsekwencji wynikających z rozszerzenia zakresu wnioskowanego przedsięwzięcia, a tym samym wskazać naruszenia adekwatnych przepisów prawa, czego niedokonanie wykazuje skarżący. Zgodzić się też należy ze stanowiskiem organu, że kwestia prawidłowości wydanego przez RDOŚ w ... rozstrzygnięcia pozostawała bez wpływu na wynik postępowania odwoławczego, bowiem przesłanką determinującą uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia była zmiana okoliczności faktycznych sprawy, które legły u podstawy odmowy zgody na realizację omawianego przedsięwzięcia. Konsekwentnie więc za bezzasadny należy uznać zarzut uchybienia przez GDOŚ wymogom zawartym w art. 107 § 3 kpa oraz 138 § 2 kpa, a także naruszenia art. 81 ust. 1 ustawy ooś. Sąd nie podzielił także twierdzeń skarżącego, iż organ błędnie uznał, że w sprawie doszło do modyfikacji wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, podczas gdy inwestor jedynie zasygnalizował taką ewentualność, lecz nie dokonał formalnej modyfikacji pierwotnego wniosku. Zwrócić uwagę należy, iż przepisy prawa proceduralnego oraz materialnego nie określają formy, w jakiej inwestor winien dokonać modyfikacji przedsięwzięcia, o które wnioskuje. Jednocześnie uwzględniając wymagania zawarte w art. 63 kpa, nie ma podstaw do przyjęcia, iż pismo Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia ... stycznia 2017 r. nie stanowi woli inwestora wyrażonej w sposób formalny, zgodny z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Z kolei za prawidłową interpretacją treści omawianego pisma inwestora i potraktowaniem go jako modyfikacji wniosku przemawia choćby fakt, iż inwestor nie wniósł skargi na decyzję GDOŚ z dnia ... lutego 2017 r., a zatem zaakceptował konsekwencje, które wynikają z poszerzenia zakresu przedsięwzięcia dopiero na etapie postępowania odwoławczego, tj. konieczności skierowania przedmiotowej sprawy do ponownego rozpatrzenia. Obowiązujące przepisy nie ograniczają prawa inwestora do modyfikacji pierwotnie złożonego wniosku dopóki decyzja, o którą się ubiega nie stała się ostateczna, a z uwagi na fakt, że postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach prowadzone jest na wniosek inwestora (art. 73 ust. 1 ustawy ooś), obowiązkiem organów procedujących w sprawie jest uwzględnienie takiego żądania i wydanie stosownego do okoliczności sprawy rozstrzygnięcia. Zatem argumenty podnoszone przez skarżącego, iż w trakcie postępowania pierwszoinstancyjnego inwestor nawet nie zasygnalizował chęci przebudowy mostu na rzece ...pozostawaly bez wpływu na wynik postępowania odwoławczego. Wbrew twierdzeniom skarżącego, zakres przedsięwzięcia obejmował ww. obiekt mostowy (bez jego przebudowy) już na etapie postępowania prowadzonego przez organ I instancji, o czym świadczą m.in. mapy ewidencyjne oraz przeprowadzone analizy akustyczne. A zatem zadeklarowane przez inwestora działania mające na celu dostosowanie tego obiektu do migracji dużych zwierząt, stanowią jedynie modyfikację wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a nie włączenie do niego odrębnego, niezależnego elementu. Omawiany obiekt stanowi więc integralną część planowanego przedsięwzięcia, która ma istotny wpływ na kompleksową ocenę jego oddziaływania na środowisko. Z uwagi na powyższe w ocenie Sądu zaskarżona decyzja odpowiada prawu, stąd skarga podlegała oddaleniu. Dlatego też, na podstawie art. 151 ppsa, należało orzec jak w sentencji.