IV SA/Wa 102/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. R. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. R. R. wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący odwołał się do orzecznictwa sądów administracyjnych i podniósł, że wyjazd cudzoziemca z Polski przed rozpoznanie sprawy przez sąd pozbawia go nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, ale także sprawia, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona cudzoziemcowi ochron sądowa może okazać się iluzoryczna. Skarżący dodał, że wstrzymanie wykonania decyzji w zakresie wydalenia jest konieczne dla realizacji prawa do rzetelnego procesu. Rada do Spraw Uchodźców w odpowiedzi na skargę podniosła, że nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do treści § 3 powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Instytucja wstrzymania wykonania ma jednak charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w przypadku zaistnienia przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 61 § 3 tej ustawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Wskazać należy, iż trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Za takie właśnie skutki uznaje się wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej cudzoziemca wobec odmowy nadania statusu uchodźcy oraz odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej, zanim Sąd zbada legalność przedmiotowej decyzji. W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, że przedmiotowy wniosek R. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Przymusowe opuszczenie przez cudzoziemca terytorium Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd, pozbawi go możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, a tym samym skorzystania w pełnym zakresie z prawa do sądu. W ocenie Sądu brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji groziłby niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.