IV SA/Wa 1020/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zmiany w ewidencji gruntów postanawia odrzucić skargę J. R. Art. 35 § 1 obowiązującej do dnia 31 stycznia 2003 r. ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.), stanowił, iż skargę wnosi się bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Taki sam termin obowiązuje od dnia 1 stycznia 2004 r. pod rządami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.". Zgodnie z art. 53 § 1 p. p. s. a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Sposób wniesienia skargi jest jednak odmienny, gdyż od dnia 1 stycznia 2004 r. nie wnosi się jej bezpośrednio do Sądu, lecz za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (por. art. 54 § 1 p. p. s. a.). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji przez skarżącą została ona jej doręczona wraz z prawidłowym pouczeniem o środku zaskarżenia w dniu 14 października 2002 r. (na z. p. o skarżąca błędnie napisała, że odebrała zaskarżoną decyzję w dniu 14 września 2002 r.). Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, biorąc pod uwagę powołany przepis art. 53 § 1 p. p. s. a., upłynął więc w dniu 13 listopada 2002 r. W tym terminie skarżąca nie wniosła skargi. Z adnotacji Biura Podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wynika, że skarżąca złożyła skargę bezpośrednio do Sądu w dniu 18 kwietnia 2007 r. W związku z tym, że art. 54 § 1 p. p. s. a. przewiduje pośredni tryb wnoszenia skargi, tzn. za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, data ta nie może zostać uznana za datę wniesienia skargi. Jest nią natomiast data nadania przez Sąd skargi do właściwego organu, co Sąd uczynił w dniu 9 maja 2007 r. W tej sytuacji za datę wniesienia skargi należy uznać dzień 9 maja 2007 r. Należy bowiem mieć na uwadze, że od dnia 1 stycznia 2006 r. nie obowiązuje już szczególny przepis art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zgodnie z którym termin do wniesienia skargi był także zachowany w wypadku złożenia skargi w wojewódzkim sądzie administracyjnym lub nadania w urzędzie pocztowym na adres sądu – w terminie określonym w art. 53 § 1 p. p. s. a. Na marginesie stwierdzić należy, że nawet gdyby Sąd niezwłocznie, tzn. w dniu 18 kwietnia 2007 r., w którym wpłynęła do niego skarga, przekazał ją do właściwego w sprawie organu, to i tak skarga wniesiona zostałaby już po terminie do jej wniesienia (upłynął w dniu 13 listopada 2002 r.). Uznać wobec tego należy, że skargę wniesiono po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 p. p. s. a. Według zaś art. 58 § 1 pkt 2 p. p. s. a. skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez Sąd. W związku z powyższym Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 58 § 3 p. p. s. a. Na marginesie Sąd zaznacza, że skarżąca może złożyć do Głównego Geodety Kraju wniosek o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w trybie art. 156 i następnych ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.).