IV SA/Wa 1020/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Jakub Linkowski, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2009 r. sprawy ze skargi V. S.A. z siedzibą w B. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy - oddala skargę - Postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, jako zarządca drogi krajowej nr [...], nie uzgodnił przedłożonego mu przez Wójta Gminy O. projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla zmiany zagospodarowania terenu polegającej na budowie budynku magazynowo-biurowego na działce ew. nr [...] w miejscowości N. W uzasadnieniu wskazano, że projekt decyzji przewiduje obsługę komunikacyjną działki ew. nr [...] poprzez projektowany, bezpośredni zjazd z drogi krajowej nr [...]. Podniesiono, iż przedmiotowa działka obecnie ma dostęp do drogi krajowej nr [...] poprzez działkę ew. nr [...] (drogę wewnętrzną). Organ zaznaczył jednocześnie, że nie wyraził zgody na przesunięcie zjazdu. Plan zagospodarowania przestrzennego województwa [...] przewiduje, że droga krajowa nr [...] będzie drogą ekspresową S-[...]. Jednym z wariantów przystosowania drogi krajowej nr [...] do parametrów drogi ekspresowej jest budowa drugiej jezdni od strony działki ew. nr [...]. W związku z tym, uwzględniając rezerwę terenu pod budowę drogi S-[...], odległość zabudowy powinna wynosić co najmniej 62 m od obecnej krawędzi drogi krajowej nr [...]. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniosła V. S. A. z siedzibą w B. Żalący się podniósł, iż rezerwa terenu pod budowę drogi ekspresowej S-[...] do odległości 62 m od obecnej krawędzi drogi krajowej nr [...] nie jest uzasadniona. W miejscowym planie zagospodarowana przestrzennego przewiduje się, że zabudowa może znajdować się w odległości 40 m od krawędzi drogi. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia [...] lutego 2009 r. W uzasadnieniu podniesiono, iż działka ew. nr [...] nie posiada bezpośredniego zjazdu z drogi krajowej nr [...], a dojazd do niej można zapewnić przez drogę wewnętrzną (działkę ew. nr [...]). Podstawą prawną uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego jest art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j.: Dz. U. z 2004 r. nr 204, poz. 2086 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o drogach publicznych". Stosownie do tego przepisu zmianę zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego, w szczególności polegającą na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, zarządca drogi uzgadnia w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego tą zmianą. Natomiast art. 43 ust. 1 Ip. 3 tab. lit a ustawy o drogach publicznych określa, w jakiej odległości od zewnętrznej krawędzi jezdni drogi krajowej powinny być usytuowane obiekty budowlane. Przesłany do uzgodnienia projekt decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji przewiduje lokalizację obiektów na działce ew. nr [...] w odległości 40 m od zewnętrznej krawędzi jezdni drogi krajowej nr [...], co nie w ocenie organu narusza art. 43 ust. 1 Ip. 3 tab. lit a ustawy o drogach publicznych. Organ podniósł, iż dojazd do przedmiotowej inwestycji w nadesłanym projekcie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy wskazany jest poprzez projektowany, nowy zjazd z drogi krajowej nr [...]. Narusza to § 9 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. nr 43, poz. 430), zwanego dalej "rozporządzeniem". Przepis ten dopuszcza bowiem stosowanie zjazdów na drodze klasy GP wyjątkowo, gdy brak innej możliwości dojazdu lub nie jest uzasadnione bądź możliwe wykonanie albo wykorzystanie istniejącej drogi klasy D lub L do obsługi przyległych nieruchomości, co w sprawie nie ma miejsca (dojazd do działki ew. nr [...] można zapewnić przez drogę wewnętrzną - działkę ew. nr [...]). Zdefiniowane w art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.), zwanej dalej "u. p. z. p.", pojęcie dostępu do drogi publicznej nie oznacza, że działka ew. nr [...] musi mieć bezpośredni dostęp do drogi krajowej nr [...]. Organ wskazał jednocześnie, iż działka ew. nr [...] nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowana przestrzennego. V. S. A. z siedzibą w B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe postanowienie z dnia [...] kwietnia 2009 r. W uzasadnieniu skargi wskazano, że zastrzeżenie, aby obiekty budowlane lokalizować w odległości 62 m od krawędzi drogi krajowej nr [...] jest bezprawne. Skarżący domaga się uzgodnienia możliwości lokalizowania obiektów w odległości 40 m od powyższej krawędzi nie kwestionując możliwości obsługi komunikacyjnej działki ew. nr [...] poprzez drogę wewnętrzną (działkę ew. nr [...]). W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kryterium tej kontroli określa art. 1 § 2 wyż. wym. ustawy i jest nim zgodność z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Rozpoznając niniejszą sprawę w świetle powyższego kryterium skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Podstawą prawną działania organu był art. 53 ust. 4 pkt 9 u. p. z. p. oraz art. 106 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.). Stosownie do art. 60 ust. 1 u. p. z. p. decyzję o warunkach zabudowy wydaje wójt po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 u. p. z. p. W stosunku do obszarów przyległych do pasa drogowego decyzję wydaje się po uzgodnieniu z właściwym zarządcą drogi (art. 53 ust. 4 pkt 9 u. p. z. p.). Materialnoprawną podstawą działania Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad jest art. 35 ust. 3 ustawy o drogach publicznych stanowiący, że zmianę zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego, w szczególności polegającą na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, zarządca drogi uzgadnia w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego tą zmianą. Przesłany do uzgodnienia projekt decyzji o warunkach zabudowy przewiduje dostęp do drogi publicznej projektowanym zjazdem. Prawidłowe jest w ocenie Sądu stanowisko organu, że w obliczu istniejącego dostępu z działki ew. nr [...] do drogi krajowej nr [...] poprzez drogę wewnętrzną (działkę ew. nr [...]) oraz treści § 9 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia nie ma możliwości zaprojektowania nowego zjazdu z działki ew. nr [...] na drogę krajową nr [...]. Przepis ten dopuszcza bowiem stosowanie zjazdów na drodze klasy GP wyjątkowo, gdy brak innej możliwości dojazdu. Jest to zresztą okoliczność, której skarżący nie kwestionuje. Zarzut skargi koncentruje się na nieprawidłowym zdaniem skarżącego ustaleniu odległości planowanej na działce ew. nr [...] zabudowy od krawędzi drogi krajowej nr [...]. Skarżący postuluje uzgodnienie w tym zakresie nieprzekraczalnej linii zabudowy określonej w projekcie decyzji o warunkach zabudowy, wynoszącej 40 m od krawędzi drogi krajowej nr [...] zaznaczając, iż ustalona przez organ w postanowieniu z dnia [...] lutego 2009 r. odległość 62 m jest nieprawidłowa w zestawieniu z wymogami określonymi w ustawie o drogach publicznych. W związku z tym zarzutem podnieść należy, że rzeczywiście ustalona przez organ w postanowieniu z dnia [...] lutego 2009 r. odległość planowanych obiektów budowlanych (62 m) od obecnej krawędzi drogi krajowej nr [...] jest nieprawidłowa wobec brzmienia art. 43 ust. 1 Ip. 3 tab. lit a ustawy o drogach publicznych. Przepis ten stanowi, że minimalna odległość obiektów budowlanych od krawędzi drogi krajowej w terenie zabudowy wynosi 10 m, a poza nim - 25 m. Ustalona więc odległość na 40 m jest zgodna z powyższym przepisem. Niemniej jednak błąd ten został naprawiony przez organ w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2009 r. Z uzasadnienia tego wynika bowiem, iż ustalona na 40 m w projekcie decyzji o warunkach zabudowy odległość planowanych obiektów budowlanych od krawędzi drogi krajowej nr [...] nie narusza art. 43 ust. 1 Ip. 3 tab. lit a ustawy o drogach publicznych. Sąd uznał tym samym, że ustalona w postępowaniu uzgodnieniowym odległość planowanej zabudowy od krawędzi drogi krajowej nr [...] wynosi 40 m, a nie 62 m. Wobec powyższego Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).