IV SA/Wa 1024/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. i M. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w sprawie ze skargi A. S. i M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r., którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] kwietnia 2008 r. udzielającą "B." S.A. pozwolenia wodnoprawnego na odwodnienie wykopów budowlanych dla potrzeb wykonania komór startowo-montażowych i odbiorczych, w ramach realizacji metodą mikrotunelingu projektowanej kanalizacji ogólnospławnej DN 600 mm, o długości 348,5 m, na działkach ew. nr [...] z obrębu [...], w [...], wykonanie 17 studni depresyjnych na potrzeby realizacji ww. odwodnienia wykopów budowlanych oraz rozbiórkę ww. urządzeń wodnych, poprzez zdemontowanie kolumn filtrowych Ø 400/450 mm z jednoczesnym zasypywaniem wnętrza otworów piaskiem z dodatkiem środka dezynfekcyjnego, skarżący – A. S. i M. S. wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania może jednak dotyczyć wyłącznie tych zaskarżonych do sądu aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295). Decyzja o uzyskaniu pozwolenia wodnoprawnego należy do kategorii orzeczeń nie nadających się do wykonania, a tym samym wstrzymanie wykonania tej decyzji jest bezprzedmiotowe. Nie wywołuje ona żadnych skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Nie jest to akt upoważniający do podjęcia i realizacji inwestycji. Inwestycja konkretyzuje się dopiero na etapie pozwolenia na budowę i dopiero wówczas może wystąpić po stronie osób trzecich możliwość doznania znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Decyzja o pozwoleniu na budowę jest wydawana w odrębnym postępowaniu administracyjnym, w ramach którego przysługują stronie stosowne środki zaskarżenia. Reasumując należy stwierdzić, że samo udzielenie pozwolenia wodnoprawnego nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.