IV SA/Wa 1024/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędziowie Sędzia WSA Anna Szymańska (spr.), Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi A. S. i M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego - oddala skargę - IV SA/Wa 1024/10 UZASADNIENIE Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008r. po rozpatrzeniu wniosku B. S.A. z siedzibą w W., Prezydent W. udzielił pozwolenia wodnoprawnego na odwodnienie wykopów budowlanych dla potrzeb wykonania komór startowo-montażowych i odbiorczych, w ramach realizacji metodą mikrotunelingu projektowanej kanalizacji ogólnospławnej DN 600 mm na działkach ew. nr [...], [...], z obrębu [...] w ul. [...] za pomocą 17 studni depresyjnych oraz instalacji igłofiltrowej umieszczonej wewnątrz odwadnianego wykopu. Pozwolenie to obejmuje także wykonanie 17 studni depresyjnych oraz ich rozbiórkę po spełnieniu swoich funkcji z jednoczesnym zasypaniem wnętrza otworów piaskiem. Udzielono je przy spełnieniu warunku m. in. prowadzenia robót w okresie jesienno-zimowym, uzyskania zgody Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody na wykonanie prac dopuszczonych decyzją, prowadzenia robót ręcznie w bezpośrednim sąsiedztwie drzew. Pozwolenia udzielono do dnia [...] grudnia 2010 r. W uzasadnieniu wskazano, że prace odwodnieniowe mają być prowadzone na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego W. w gminie W. zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy W. Nr [...] z dnia [...] września 2002r. Plan ten stanowi w § 8 ust. 8 pkt 5, że wszelka działalność realizacyjna w odległości mniejszej niż 15 m od pomników przyrody wymaga uzyskania zgody Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody. Wobec powyższego zobowiązano inwestora do uzyskania zgody tego organu na prowadzenie prac związanych z odwodnieniem wykopów budowlanych. Nie można uznać, że taką zgodę uzyskano wcześniej tj. w piśmie Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody z dnia [...] sierpnia 2007r. bowiem stanowisko to dotyczyło innej inwestycji, choć powiązanej tj. lokalizacji kanału ogólnospławnego. Nie rozważano natomiast w tym piśmie zagadnień związanych z odwodnieniem wykopów budowlanych. Organ dalej podnosi, że decyzją z dnia [...] z dnia [...] października 2006r. ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie kanalizacji ogólnospławnej. Zobowiązano w tej decyzji inwestora do uzyskania pozytywnej opinii Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody przy sporządzaniu projektu budowlanego. Zgoda ta powinna zostać dołączona do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę. Wskutek wniesionych odwołań Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości P., Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości P., I. B. i R. J., I. J., M. i A. S., Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2008r. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2008r. W uzasadnieniu wskazał, że B. S.A. z siedzibą w W. wystąpiła z wnioskiem o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na realizację prac obejmujących odwodnienie wykopów budowlanych, wykonanie 17 studni depresyjnych oraz likwidację tych studni po zakończeniu robót odwodnieniowych. Po dokonaniu czynności procesowych niezbędnych do zakończenia sprawy Prezydent W. poinformował o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i złożenia uwag oraz wniosków. Zgłosili się właściciele sąsiednich nieruchomości składając opinię [...] J. D. o potencjalnym wpływie planowanej inwestycji na drzewostan przy ul. [...]. Organ I instancji wydał decyzję, od której odwołanie wnieśli Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości P., Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości P., I. B. i R. J., I. J., M. i A. S. Zarzucili przede wszystkim, że nie określono wpływu odwodnienia na pomniki przyrody oraz nie uzyskano uzgodnienia Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody. W ocenie Wojewody [...] nadesłane wyjaśnienia co do wpływu odwodnienia na pomniki przyrody i tereny leśne są wyczerpujące. Obniżenie poziomu wód ma charakter tymczasowy, trwale nie wpłynie na pogorszenie stanu pobliskich pomników przyrody. Zawarto szereg wymogów na etapie wykonywania prac, które mają na celu zabezpieczenie tych wartości. Odnośnie natomiast uzyskania zgody Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody organ przyznał, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego W. w gminie W. wszelka działalność realizacyjna w odległości mniejszej niż 15m od pomników przyrody musi być uzgodniona z Wojewódzkim Konserwatorem Przyrody. Pozwolenie wodnoprawne zostało wydane z zastrzeżeniem uzyskania zgody Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody na wykonanie prac dopuszczonych niniejszym pozwoleniem. Uzyskanie wymaganego uzgodnienia jest obligatoryjne przed wydaniem pozwolenia na budowę. Skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzję wniosły: Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości P., Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości P. oraz M. i A. S. Skarga obydwu wspólnot została odrzucona. W skardze swojej M. i A. S. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i zarzucili brak dogłębnego wyjaśnienia sprawy oraz wydanie decyzji mimo niezłożenia przez wnioskodawcę wymaganych dokumentów. Po pierwsze - Inspektor Nadzoru Terenów Zieleni nie udzielił odpowiedzi na wszystkie pytania organu wydającego decyzję w I instancji. Po drugie - Wojewoda przyznał, że uzgodnienie uzyskane przez inwestora nie dotyczy robót objętych decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008r, mimo to utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Po trzecie pominięto opinię [...] J. D., z której wynika, że nawet najmniejsza zmiana poziomu wody może doprowadzić do unicestwienia drzew stanowiących pomniki przyrody. Organ bowiem nie odniósł się do argumentów podniesionych w tej opinii. Dalej inwestor nie przedstawił zgody Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody na odwodnienie, mimo, że był do tego zobowiązany. Na zakończenie skarżący polemizują z decyzją środowiskową na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie kanalizacji ogólnospławnej, powołaną w uzasadnieniu decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, zajmując stanowisko jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. B. S.A. z siedzibą w W. w piśmie z dnia 24 listopada 2010 r. wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wchodzi więc tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Innymi słowy, sąd administracyjny nie rozważa kwestii, czy decyzja organu administracji publicznej jest słuszna, lecz czy mieści się w granicach obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), cytowanej dalej jako p.p.s.a., wynika, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną. Oznacza to, że sąd dokonuje oceny zaskarżonego aktu mając na uwadze wszelkie aspekty sprawy, nie zaś jedynie argumentację podniesioną przez stronę skarżącą. Badając pod tym kątem zaskarżoną decyzję, Sąd doszedł do przekonania, że skarga winna być oddalona bowiem nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, jak również procesowego w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie kwestionowanego aktu. Zasady wydawania pozwoleń wodnoprawnych zawarte są w art. 122 i nast. Ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (tj. Dz. U. z 2005r, Nr 239, poz. 2019 ze zm.). Organ I instancji prawidło przyjął, że projektowana inwestycja wymaga uzyskania zezwolenia wodnoprawnego. Powołane przepisy prawa wodnego w pełni to stanowisko uzasadniają. Jednocześnie organ przeanalizował przepisy proceduralne zawarte w tym akcie i trafnie przywołał i zastosował te zapisy, które winny znaleźć zastosowanie. W tym zakresie nie można dopatrzyć się uchybień w działaniu organów. Analiza stanu faktycznego oraz aspektów technicznych inwestycji wskazuje, że pozwolenie nie naruszyło przepisów prawa wodnego. Istota jednak zagadnienia sprowadza się do oceny, czy w zaskarżonej decyzji zrealizowano wymóg wynikający z zapisu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 125 ustawy Prawo wodne pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać m. in. ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy. Przywoływany przez organy § 8 ust. 8 pkt 5 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego W. w gminie W., zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy W. Nr [...] z dnia [...] września 2002r. stanowi, że wszelka działalność realizacyjna w odległości mniejszej niż 15 m od pomników przyrody wymaga uzyskania zgody Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody. Z postanowień planu nie wynika, w jakiego rodzaju postępowaniach i na jakim etapie inwestycji zgoda ta powinna być uzyskana. Nie wynika z planu także to, aby zgoda ta miała być wydawana wielokrotnie, w zależności od tego jakie toczy się postępowanie. Pojęcie działalność realizacyjna sugerowałoby, że zgoda taka winna być wydana na etapie realizacji inwestycji, czyli jej wykonania, co następuje w oparciu o pozwolenie budowlane. Dalej przepisy regulujące wydawanie pozwoleń wodnoprawnych nie przewidują procedury uzgadniania (uzyskiwania zgody) projektu pozwolenia wodnoprawnego, jak ma to miejsce np. w wypadku wydawania decyzji lokalizacyjnej (art. 53 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). W konsekwencji w ocenie Sądu, trafne jest stanowisko przyjęte w zaskarżonej decyzji, że inwestor zobligowany będzie do uzyskania zgody Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody na etapie ubiegania się o pozwolenie na budowę. Takie postanowienie nie narusza ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a zatem nie doszło do naruszenia art. 125 ustawy Prawo wodne, co pośrednio sugerować mogłaby skarga. Wyraźnie w decyzji organu I instancji stwierdzono, że pozwolenia udziela się z zastrzeżeniem zachowania m. in. warunku uzyskania zgody Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody na wykonanie prac dopuszczonych decyzją. Taki zapis powoduje zgodność z postanowieniem zawartym w planie zagospodarowania przestrzennego. Skarga zarzuca, że nie zostały zgromadzone wszelkie dokumenty i opinie, których żądał organ I instancji, a inspektor Nadzoru Terenów Zielonych nie udzielił odpowiedzi na wszystkie pytania. W ocenie Sądu nie ma przeszkód, aby w trakcie postępowania organ odstąpił od pewnych wymogów, jeżeli nie wynikają one z przepisów, a jedynie stanowią wyraz pewnej koncepcji prowadzenia przez organ postępowania wyjaśniającego. Jeżeli uzyskane informacje organ uznał za wystarczające do wydania decyzji, a pozostałe nie były konieczne do wydania rozstrzygnięcia, nie ma przeszkód, aby zawęzić postępowanie. Taka sytuacja miała miejsce, bowiem zabezpieczono w sposób należyty wartości chronione prawnie. Odnośnie prywatnego dokumentu, jakim jest [...] J. D., prawdą jest, że organ II instancji nie ustosunkował się do niej w sposób odrębny, co stanowić mogłoby naruszenie przepisów proceduralnych skutkujące uchylenie zaskarżonej decyzji, o ile owo naruszenie mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. Otóż w pierwszym akapicie rozważań Wojewody zawarte są takie argumenty, które stanowią kontrargumenty do tej opinii. Tym samym uchybienie organu w konsekwencji nie miało znaczenia dla rozstrzygnięcia. Wszystkie zawarte w decyzji dodatkowe zastrzeżenia i wymagania (pkt II decyzji organu I instancji) mają na celu zminimalizowanie negatywnych skutków inwestycji dla przyrody. Czy w konsekwencji przedmiotowa inwestycja zostanie zrealizowana, zostanie przesądzone w stanowisku Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody zajętym przed wydaniem pozwolenia na budowę, stosownie do zapisu obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i działając na podstawie art. 151 p.p.s.a, orzekł jak na wstępie.