IV SA/Wa 1027/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2012 r. sprawy ze skargi L. I. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Ministra Spraw Wewnętrznych na rzecz skarżącego L. I. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Minister Spraw Wewnętrznych postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 32 i art. 33 k.p.a., stwierdził niedopuszczalność wniesienia odwołania złożonego przez B. P. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...], którą unieważniono paszport serii [...] numer [...], ważny do dnia 19 maja 2014 r., wydany na nazwisko L. I. s. S. i K., ur. [...] grudnia 1985 r. w [...]. W uzasadnieniu postanowienia Minister Spraw Wewnętrznych wskazał, że w dniu 22 lutego 2012 r. do Wojewody [...] wpłynęło odwołanie od decyzji tegoż organu z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...], podpisane przez adwokata B. P. Jednocześnie z dołączonego do odwołania pełnomocnictwa wynikało upoważnienie udzielone adwokatowi B. P. do reprezentowania L. I. przed [...] Urzędem Wojewódzkim w [...]. Powołując się na art. 127 § 1 k.p.a. Minister Spraw Wewnętrznych wskazał, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Stosownie zaś do art. 32 k.p.a., strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Z powyższego wynika, że legitymację do wniesienia odwołania ma strona bądź reprezentujący ją pełnomocnik. Minister uznał, iż w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione ustawowe warunki do rozpoznania odwołania, z uwagi na to, że L. I. udzielił adwokatowi B. P. pełnomocnictwa do reprezentowania go w prowadzonym przez Wojewodę [...] postępowaniu o unieważnienie paszportu. O tak sporządzone pełnomocnictwo, adwokat B. P. nie był uprawniony do wniesienia odwołania. Pismem z dnia 7 marca 2012 r., organ odwoławczy wezwał L. I. do udzielenia w terminie 7 dni informacji, czy zakres udzielonego adwokatowi B. P. pełnomocnictwa obejmuje również reprezentację w prowadzonym przez Ministra Spraw Wewnętrznych postępowaniu odwoławczym. Pomimo odebrania w/w pisma w dniu 13 marca 2012 r., L. I. do dnia wydania przedmiotowego postanowienia nie udzielił informacji co do zakresu udzielonego pełnomocnictwa. Wobec powyższego Minister Spraw Wewnętrznych stwierdził na podstawie art. 134 k.p.a. niedopuszczalność odwołania, z uwagi na wniesienie tego środka zaskarżenia przez podmiot nie mający legitymacji do jego wniesienia. Z akt sprawy wynika, iż adwokat B. P. nie został umocowany do wniesienia odwołania w niniejszym postępowaniu odwoławczym. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] kwietnia 2012 r. wniósł L. I. reprezentowany przez pełnomocnika adwokata B. P. Skarżący zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 32 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na dokonaniu przez organ II instancji interpretacji treści pełnomocnictwa z dnia 25 stycznia 2012 r. w sposób sprzeczny z jego zakresem oraz pomijający intencje mocodawcy w kontekście jego interesu prawnego i faktycznego, a w konsekwencji błędne ustalenie, że pełnomocnictwo to nie upoważniało do wniesienia odwołania. W ocenie skarżącego, pełnomocnictwo do postępowania na określonym etapie sprawy zawiera również umocowanie do wniesienia odwołania. Skarżący zarzucił również naruszenie art. 8 k.p.a., art. 10 k.p.a., a z ostrożności procesowej art. 9 k.p.a. w zw. z art. 64 § 2 k.p.a. poprzez nieprawidłowe sformułowanie wezwania do uzupełnienia braków, polegające w szczególności na nie wezwaniu pełnomocnika strony do przedłożenia pełnomocnictwa o określonym zakresie oraz na wadliwym określeniu skutków nieudzielenia odpowiedzi na pismo, a także poprzez nieuwzględnienie przez organ odwoławczy pełnomocnictwa przedłożonego w odpowiedzi na wezwanie do określenia czy zakres pełnomocnictwa obejmuje również postępowanie odwoławcze. W konsekwencji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie kosztów postępowania. Minister Spraw Wewnętrznych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej uwzględnienie wskazując, że w dniu 23 marca 2012 r. do Kancelarii Ogólnej MSW wpłynęła odpowiedź B. P., zawierająca udzielone w dniu 7 marca 2012 r. pełnomocnictwo do występowania w imieniu L. I. przed organem odwoławczym. Pomimo dochowania przez pełnomocnika skarżącego terminu do dokonania czynności określonej w piśmie organu z dnia 7 marca 2012 r., organ wydał postanowienie stwierdzające niedopuszczalność wniesienia odwołania. Stało się tak dlatego, iż przedmiotowa korespondencja została przekazana do Departamentu Spraw Obywatelskich MSW - jednostce organizacyjnej MSW właściwej w tej sprawie dopiero w dniu 11 kwietnia 2012 r., tj. po upływie tygodnia od dnia wydania postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie, chociaż nie wszystkie podniesione w niej zarzuty są zasadne. Stosownie do art. 32 k.p.a. strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Natomiast art. 33 § 1, 2, 3 k.p.a. m.in. stanowi, że pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych. Pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone do protokołu. Pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Z powyższych zapisów wynika, że procedura administracyjna nie wyróżnia zakresów pełnomocnictwa, jednocześnie pozwala to uznać, że przepisy te nie ograniczają w żaden sposób zakresu pełnomocnictwa. Pełnomocnik w postępowaniu administracyjnym może zostać umocowany do udziału w jednej lub kilku czynnościach lub też do zastępowania strony w toku całego postępowania w zakresie wszelkich czynności związanych z daną sprawą administracyjną. Udział pełnomocnika w postępowaniu administracyjnym może wynikać także z pełnomocnictwa ogólnego, upoważniającego do prowadzenia wszelkich spraw zainteresowanego. Organ administracji publicznej obowiązany jest badać z urzędu prawidłowość i zakres pełnomocnictwa. Od chwili doręczenia organowi pełnomocnictwa pełnomocnik powinien być zawiadamiany przez organ o wszystkich czynnościach podejmowanych w toku postępowania administracyjnego w sprawie. W przedmiotowej sprawie, pełnomocnictwo z dnia 25 stycznia 2012 r. udzielone przez L. I. adwokatowi B. P. zostało doręczone organowi na etapie postępowania odwoławczego razem z odwołaniem od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012 r. Z treści tego pełnomocnictwa wynika, że adwokat B. P. został upoważniony do reprezentowania mocodawcy w postępowaniu administracyjnym przed [...] Urzędem Wojewódzkim w [...], a zatem przed organem I instancji. Pełnomocnictwo to nie obejmowało umocowania do działania na etapie postępowania odwoławczego, w tym do złożenia odwołania. W przypadku podjęcia czynności w postępowaniu przez pełnomocnika bez doręczenia organowi pełnomocnictwa do działania w postępowaniu odwoławczym, na organie spoczywa obowiązek wezwania strony do usunięcia braku formalnego czynności z pouczeniem o skutkach niewykonania wymaganej czynności. Wezwanie strony a nie pełnomocnika wynika z tego, że skoro odwołanie wnosi pełnomocnik uprawniony do działania jedynie przed organem l instancji, jego mocodawca winien wiedzieć o konieczności ustanowienia wymaganego przez organ pełnomocnictwa, względnie winien mieć możliwość potwierdzenia czynności (odwołania) (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygnaturze akt I SA/Po 257/97 LEX nr 58121). W przedmiotowej sprawie Minister Spraw Wewnętrznych obowiązek ten wykonał wysyłając do strony pismo z dnia 7 marca 2012 r., które zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 marca 2012 r. W dniu 20 marca 2012 r. (data stempla pocztowego), a więc w terminie wskazanym przez organ, pełnomocnik skarżącego adwokat B. P. skierował do organu odwoławczego pismo wraz z pełnomocnictwem z dnia 7 marca 2012 r. upoważniającym go do reprezentowania L. I. w postępowaniu przed Ministrem Spraw Wewnętrznych wywołanym wniesieniem odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012 r. w sprawie unieważnienia paszportu. Pismo to wraz z pełnomocnictwem wpłynęło do Kancelarii Głównej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w dniu 23 marca 2012 r. Zaskarżone postanowienie zostało wydane przez organ odwoławczy w dniu [...] kwietnia 2012 r., w sytuacji kiedy faktycznie nie było podstaw do jego wydania. Brak formalny związany z wniesieniem odwołania w postaci rozszerzenia zakresu pełnomocnictwa został uzupełniony przez stronę w zakreślony przez organ terminie. Okoliczność, że organ wydając zaskarżone postanowienie nie posiadał wiedzy, że brak formalny do usunięcia którego strona została wezwana został uzupełniony, gdyż pismo strony z pełnomocnictwem wpłynęło do Departamentu Spraw Obywatelskich MSW dopiero w dniu 11 kwietnia 2012 r., nie może obciążać skarżącego negatywnymi skutkami prawnymi. Ponieważ w sprawie nie wystąpiła niedopuszczalność odwołania z przyczyn wskazanych przez organ w zaskarżonym postanowieniu, gdyż prawidłowe pełnomocnictwo upoważniające adwokata B. P. do reprezentowania skarżącego w postępowaniu odwoławczym wpłynęło do organu przed wydaniem zaskarżonego postanowienia. Opóźnienie w podłożeniu tego pełnomocnictwa do akt sprawy administracyjnej, które nastąpiło dopiero w dniu 11 kwietnia 2012 r., wynika z przyczyn leżących po stronie organu. Skarżący nie może ponosić negatywnych skutków tego opóźnienia, z czym zgodził się również organ w odpowiedzi na skargę. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2012 r., poz. 270). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.