IV SA/Wa 1027/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Rząsa, , po rozpoznaniu w dniu 2 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżący – A. N. wniosła skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] marca 2016 r. w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. W skardze tej zamieszczono również nie zawierający uzasadnienia wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W treści skargi podniesiono jedynie, że wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie na jej prawo własności. W przypadku wykonania decyzji działka straci dla skarżącej znaczenie gospodarcze. Wojewoda [...] nie wydał postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (brak jest takiego postanowienia w aktach sprawy). Ustalenie to potwierdza również notatka urzędowa z dnia 2 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm.), - dalej "p.p.s.a." , po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. tj. zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie natomiast do art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r., poz. 1774 ze zm., dalej "u.g.n."), w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. W niniejszej sprawie podstawą wydania zaskarżonej decyzji był art. 124 ust. 1 u.g.n., zaś strona wniosła na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W takiej sytuacji Wojewoda [...] był zobligowany, przytoczonym art. 9 u.g.n, wstrzymać z urzędu wykonanie zaskarżonej decyzji. Jednak postanowienia, o którym mowa w tym przepisie, nie zostało wydane. Należy zauważyć, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podlega rozpoznaniu, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., który wymaga wskazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie już samo wniesienie skargi do sądu administracyjnego uzasadniało wstrzymanie decyzji przez Wojewodę, o czym przesądza art. 9 u.g.n. Powód takiego uregulowania wydaje się być oczywisty - ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości przez organ poprzez udzielenie zezwoleń na zakładanie i przeprowadzanie systemów infrastruktury i wykonanie takiej decyzji powoduje szkody i trudne do odwrócenia skutki, bowiem różnego rodzaju ciągi elektryczne, gazowe itp. mogą zostać położone na nieruchomości, zaś los zgodności z prawem decyzji pozostaje niepewny, aż do czasu zakończenia sprawy przed sądami administracyjnymi. Tym samym w razie braku stosownego postanowienia Wojewody, wykonanie decyzji winien wstrzymać sąd administracyjny (por. postanowienie NSA z 8 października 2008 r., sygn. akt I OZ 770/08; postanowienie NSA z dnia 29 września 2010 r., sygn. akt I OZ 717/10; postanowienie NSA z 7 czerwca 2016 r., sygn. akt I OSK 1175/16, wszystkie CBOIS)..Sąd orzekający w niniejszym składzie w pełni aprobuje argumentację przytoczoną w powołanych postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na marginesie wskazać należy, że Sądowi znane jest również odmienne stanowisko sądów administracyjnych. Zgodnie z tym stanowiskiem, gdy po wniesieniu skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego organ zobowiązany do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z urzędu tego nie uczynił, strona może, po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, wnieść skargę na bezczynność tego organu do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z 2 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OZ 247/14, CBOIS). W ocenie Sądu, zasada zaufania do działań organów władzy publicznej (art. 2 Konstytucji oraz art. 8 k.p.a.) oraz zasada szybkości postępowania (art. 45 Konstytucji oraz art. 7 p.p.s.a.) przemawiają za pierwszym z zaprezentowanych wariantów interpretacyjnych. Reasumując, jeżeli organ nie wykonał obowiązku nałożonego art. 9 u.g.n., a wniosek strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skierowany do sądu, posiada nawet pewne mankamenty, np. lakonicznie uzasadnienie przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. niedopuszczalna jest odmowa wstrzymania wykonania decyzji. Błąd organu nie może bowiem pociągać za sobą ujemnych skutków dla skarżącej. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.