IV SA/Wa 1030/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia K. B. na postanowienie Sądu z dnia 12 września 2016 r. odrzucającego skargę w sprawie ze skargi K. B. na działanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych postanawia: odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 12 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. B. na działanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Odpis tego postanowienia doręczono Skarżącemu – wraz z pouczeniem o przysługującym zażaleniu – w dniu 27 września 2016 r. W dniu 12 października 2016 r. Skarżący – reprezentowany przez J. R. (żonę Skarżącego od 1 października 2016 r.) wniósł zażalenie od tego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej jako Ppsa) zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Na podstawie art. 197 § 2 Ppsa do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Stosownie do art. 178 Ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skoro w niniejszej sprawie odpis postanowienia z dnia 12 września 2016 r. o odrzuceniu skargi doręczono Skarżącemu – wraz z pouczeniem o przysługującym zażaleniu – w dniu 27 września 2016 r., to ustawowy termin na jego zaskarżenie upłynął w dniu 3 października 2016 r. Natomiast zażalenie w niniejszej sprawie wniesiono w dniu 12 października 2016 r. (data prezentaty), a więc z uchybieniem tego terminu. W tym stanie rzeczy na podstawie art. art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 194 § 2 Ppsa należało orzec jak w sentencji.