IV SA/Wa 1033/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 24 czerwca 2014 r. i uzupełnienia braków formalnych tego zażalenia w sprawie ze skargi O. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek O. R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. O. R. wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 24 czerwca 2014 r. i w zarządzeniach z dnia 1 grudnia 2014 r. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 złotych oraz uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie jednego odpisu zażalenia pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłka została po raz pierwszy awizowana w dniu 9 grudnia 2014 r., po raz drugi w dniu 17 grudnia 2014 r., a następnie zwrócona do nadawcy w dniu 24 grudnia 2014 r. (koperta k. 166 akt sądowych). W dniu 31 grudnia 2014 r. skarżąca zapoznała się z aktami sprawy (potwierdzenie z Czytelni Akt Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na obwolucie akt) oraz wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 24 czerwca 2014 r. i uzupełnienia braków formalnych tego zażalenia. Wskazała, że nie zdążyła odebrać przesyłki z Sądu z placówki pocztowej, która w dniu 24 grudnia 2014 r. była czynna do godziny 14. Do wniosku dołączyła odpis zażalenia oraz uiściła wpis sądowy od zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej zwanej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zgodnie z art. 87 p.p.s.a. brak winy w uchybieniu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie. O ile w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki złożenia wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz równoczesnego ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej, to nie można uznać, że zachodzi przesłanka braku winy w uchybieniu terminu. Jak wskazuje art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia; zawiadomienie to wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe; w przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiu dni, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy; doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, o którym mowa wyżej. Skarżąca wskazała, że zgłosiła się do placówki pocztowej w dniu 24 grudnia 2014 r. i nie mogła odebrać przesyłki, ponieważ placówka ta było czynna tylko do godziny 14.00. W ocenie Sądu nie zmienia to jednak faktu, że czternastodniowy terminy odbioru przesyłki upływał w dniu 23 grudnia 2014 r., a przesyłka została zwrócona do nadawcy w dniu 24 grudnia 2014 r. Tym samym skarżąca w dniu 24 grudnia 2014 r. nie mogła odebrać przesyłki niezależnie od godziny, o której została zamknięta placówka pocztowa. Zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. należało uznać, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego i uzupełnienia braków formalnych zażalenia została skutecznie doręczona w dniu 23 grudnia 2014 r., w dniu 24 grudnia 2014 r. rozpoczął bieg termin do wykonania czynności, a upłynął w dniu 30 grudnia 2014 r. Okoliczności wskazane przez skarżącą nie uprawdopodobniły braku jej winy, ponieważ zgłosiła się do placówki pocztowej już po upływie terminu do odbioru przesyłki. Nie przedstawiła też innych okoliczności, które uniemożliwiły jej dokonanie czynności w terminie. Przesyłka została prawidłowo awizowana, o czym świadczą stosowne adnotacje na zwróconej do nadawcy kopercie, a zatem skarżąca wiedziała, że w placówce pocztowej znajduje się adresowana do niej przesyłka i w jakim terminie może ją odebrać. Skarżąca nie uprawdopodobniła, że w zakreślonym wezwaniem terminie nie mogła dokonać czynności bez swojej winy. Podkreślić bowiem należy, że kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Co prawda skarżąca mogła odebrać przesyłkę w ostatnim dniu terminu, tj. 23 grudnia 2014 r., jednak zgłosiła się po jej odbiór następnego dnia, kiedy to przesyłka została zwrócona do nadawcy. Czynności dokonała dopiero 31 grudnia 2014 r., a zatem uchybiła terminowi do uiszczenia wpisu sądowego i uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Skarżąca nie wykazała, by dołożyła wszelkich starań w celu przezwyciężenia zaistniałej przeszkody do uiszczenia wpisu sądowego i uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Zatem wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżąca nie uprawdopodobniła zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a., że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.