IV SA/Wa 1034/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2010 r. sprawy ze skargi R. C. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - oddala skargę - Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] Wojewoda [...] stwierdził, że odwołanie R. C. od decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...] czerwca 2009 r. orzekającej o wymeldowaniu wymienionego z pobytu stałego z lokalu przy ul. [...] w O. zostało złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu postanowienia podniesiono, że w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, z uwagi na nieustalenie miejsca pobytu R. C., ustanowiono dla niego kuratora. Wyznaczony kurator po zapoznaniu się z aktami sprawy nie wniósł uwag do zebranego materiału dowodowego, nie złożył również odwołania od decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. W dniu [...] kwietnia 2010 r. odwołanie od tej decyzji wniósł R. C. wskazując, że o rozstrzygnięciu dowiedział się dnia [...] marca 2010 r. W ocenie organu ostatnim dniem na złożenie odwołania od decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...] czerwca 2009 r. był dzień [...] czerwca 2009 r., natomiast odwołanie złożone dnia [...] kwietnia 2010 r. uznane za spóźnione. Wojewoda zaznaczył także, że w przypadku, gdy strona nie brała udziału bez własnej winy w postępowaniu administracyjnym może wystąpić o wznowienie tego postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł R. C. zarzucając wydanie go z naruszeniem art. 7, 8, 107 § 3 Kpa, poprzez brak odniesienia się do twierdzeń skarżącego, niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz bezpodstawne wyznaczenie kuratora dla skarżącego. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że decyzja o wymeldowaniu została oparta jedynie na zeznaniach jego żony, z którą pozostaje w konflikcie. Na podstawie jej nieprawdziwych zeznań ustalono dla skarżącego kuratora, jako dla nieznanego z miejsca pobytu. Ponadto skarżący wskazał, że organ nie skorzystał z wszystkich możliwości ustalenia jego adresu, choćby poprzez zwrócenie się do Sądu Okręgowego, w którym toczyła się sprawa rozwodowa, o podanie tego adresu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu. W piśmie procesowym z dnia 28 lipca 2010 r. skarżący w całości podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w skardze. Wskazał dodatkowo, że organ w odpowiedzi na skargę powinien wnosić o uchylenie zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ skarżący nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym. Zachodziła więc przesłanka wznowieniowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim na wstępie należy wyjaśnić, iż przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest wyłącznie postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. stwierdzające, że odwołanie R. C. od decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...] czerwca 2009 r. orzekającej o wymeldowaniu wymienionego z pobytu stałego z lokalu przy ul. [...] w O. zostało złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Oznacza to, że nie mogą odnieść skutku zarzuty skarżącego dotyczące decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...] czerwca 2009 r. w przedmiocie wymeldowania. Postanowienie Wojewody [...] dotyczy jedynie kwestii procesowych, a nie merytorycznych. W ocenie Sądu Wojewoda [...] prawidło ocenił, że odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...] czerwca 2009 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu. Wskazać należy, że art. 34 § 1 Kpa stanowi, iż organ administracji publicznej wystąpi do sądu z wnioskiem o wyznaczenie przedstawiciela dla osoby nieobecnej lub niezdolnej do czynności prawnych, o ile przedstawiciel nie został już wyznaczony. Wyznaczenie takiego kuratora dla danej osoby przez sąd powszechny wiąże organ. W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy w O. postanowieniem dnia [...] kwietnia 2009 r., sygn. akt [...] wyznaczył dla nieznanego z miejsca pobytu R. C. przedstawiciela w osobie E. B. dla toczącego się postępowania administracyjnego o wymeldowanie z pobytu stałego. Następnie decyzja Prezydenta Miasta O. z dnia [...] czerwca 2009 r. została doręczona kuratorowi dnia [...] czerwca 2009 r. Doręczenie to zawierało prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia środka odwoławczego i skutkowało rozpoczęciem biegu 14 dniowego terminu do wniesienia odwołania. W tym terminie odwołanie nie zostało jednakże wniesione. Na marginesie nadto wskazać należy, że decyzja została doręczona również drugiej stronie postępowania administracyjnego J. C. dnia [...] czerwca 2009 r. Wobec tego otwarty termin na wniesienie odwołania upłynął w dniu [...] czerwca 2009 r. Odwołanie zostało wniesione dopiero przez R. C. pismem z dnia [...] marca 2010 r. , a więc z uchybieniem wskazanego terminu. Okoliczność, iż skarżący dowiedział się o wydaniu decyzji dopiero dnia [...] marca 2010 r. nie miało wpływu na bieg terminu do wniesienia odwołania. Może mieć jedynie wpływ na złożenie wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego z przyczyny, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. O możliwości wznowienia postępowania z tej przyczyny skarżący został poinformowany w zaskarżonym postanowieniu. Odnosząc się z kolei do zarzutu skarżącego przedstawionego w piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2010 r. dotyczącego zastosowania w sprawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazać należy, iż nie może zostać on uwzględniony. Jak już bowiem podkreślono na wstępie przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest jedynie postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. W postępowaniu tym nie doszło do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego ze wskazanej podstawy. Okoliczność tę Sąd obowiązany byłby rozważyć, o ile oceniałby prawidłowość podjętej decyzji o wymeldowaniu. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przez organ orzekający art. 7, 77, 107 § 3, ani też innych przepisów Kpa. Wojewoda trafnie rozstrzygnął w sprawie i prawidłowo uzasadnił wydane postanowienie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.