IV SA/Wa 1039/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi C. F. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wniosku C. F. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji C. F. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] marca 2013 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu swojego wniosku skarżący podniósł, że niewstrzymanie wykonania odmownej decyzji spowoduje, że pobyt skarżącego w Polsce uznany będzie za nielegalny i w konsekwencji skarżący podlegać będzie zapisom prawa zobowiązującym go do opuszczenia Polski do kraju pochodzenia czyli do [...]. Skarżący wskazał, że w [...] nie mieszka od 11 lat, nie posiada tam bliskiej rodziny, która również opuściła kraj pochodzenia. Ponadto koszty lotu są bardzo wysokie, a co więcej w [...] nie ma przedstawicielstwa polskiego, a więc szkoda wywołana przez powrót do kraju pochodzenia, a następnie ponowny wjazd do Polski - w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji przez Sąd - jeszcze bardziej zwiększyłaby koszty i czas podróży (do [...] po wizę). Z tych względów skarżący uznał wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji za w pełni uzasadniony. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej w skrócie: "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W myśl art. 61 ust 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2011 r., Nr 264, poz. 1573), skuteczne złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony zobowiązuje do traktowania pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej za legalny do czasu wydania decyzji ostatecznej w sprawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Rozważając możliwość zastosowania ochrony należało zbadać czy skarżący złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony co najmniej na 45 dni przed upływem okresu pobytu oznaczonego w posiadanej wizie lub terminie ważności poprzedniego zezwolenia na zamieszkanie, albowiem, zgodnie z art. 61 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach tylko w wypadku, gdy termin do złożenia wniosku został zachowany i wniosek nie zawiera braków formalnych lub braki formalne zostały uzupełnione w terminie, pobyt cudzoziemcach na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się za legalny do czasu wydania decyzji ostatecznej w sprawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Dopiero bowiem wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w takich okolicznościach może skutkować przyznaniem cudzoziemcowi ochrony tymczasowej na czas postępowania sądowego poprzez uznanie pobytu cudzoziemcach w Polsce za legalny do czasu dokonania przez sąd kontroli prawidłowości decyzji objętej skargą. W innym przypadku nie można mówić o tzw. legalności pobytu cudzoziemca. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że w dniu 6 czerwca 2011 r. Wojewoda [...] udzielił skarżącemu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zezwolenie zostało wydane na okres roku, tj. do 5 czerwca 2012 r. Skarżący w dniu 16 kwietnia 2012 r. wystąpił z kolejnym wnioskiem o wydanie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP. C. F. złożył zatem wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony co najmniej na 45 dni przed upływem terminu ważności poprzedniego zezwolenia na zamieszkanie, a więc może korzystać z ochrony jaką daje art. 61 ust 3 ustawy o cudzoziemcach w postaci uznania pobytu skarżącego za legalny do czasu wydania decyzji w jego sprawie. Nadanie przebywaniu skarżącego w Polsce takiego charakteru daje z kolei podstawę, by wykonanie zaskarżonej decyzji łączyć z zaistnieniem przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wstrzymanie wykonania decyzji odmownej w tym przypadku, polega na wstrzymaniu skutków prawnych, które decyzja ta wywołuje. Dokonując w tej sprawie oceny możliwości wystąpienia niekorzystnych dla strony skutków, wobec wydania decyzji odmawiającej udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należało rozważyć, czy wobec zakończenia postępowania administracyjnego na skutek wydania decyzji, sytuacja prawna strony zmieniła się w stosunku do sytuacji prawnej strony w trakcie postępowania. W rozpoznawanej sprawie skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazał żadnych takich okoliczności, które pozwalały przyjąć, że wykonanie zaskarżonego aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Skarżący wskazał, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje, że skarżący będzie musiał opuścić Polskę i wrócić do [...], gdzie nie ma żadnej jego bliskiej rodziny. Wygeneruje to wysokie koszty i znaczne utrudnienie w przypadku zamiaru powrotu do Polski. Odnosząc się do tych argumentów należy stwierdzić, że bezpośrednim skutkiem odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP nie jest wydalenie cudzoziemca z terytorium RP. Wskazywane przez skarżącego okoliczności nie są wywoływane i nie pozostają zatem w związku z zaskarżoną decyzją. Nadto zauważyć należy, że przyjazd skarżącego do Polski nosił w sobie ryzyko, że pobyt w niej może się okazać krótkotrwały, a co na tym idzie konieczne się stanie opuszczenie jej terytorium. Zdaniem Sądu nie zachodzą przesłanki uzasadniające uwzględnienie wniosku C. F. i wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2013 r. Z tych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P. p. s. a. orzekł jak w sentencji postanowienia.