IV SA/Wa 1041/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia NSA - Otylia Wierzbicka po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi następcy prawnego I. R. – S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: - umorzyć postępowanie sądowe. Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2002 r. Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi I. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2001 r. w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, z uwagi na śmierć skarżącej. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U . Nr 153 poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.). Zgodnie z art. 13 § 2 P.p.s.a. do rozpoznawania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona - w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Następnie w sprawie ustalono iż jedynym następcą prawnym zmarłej skarżącej jest jej syn S. M. zamieszkały w A. Wobec powyższego postępowanie sądowe, stosownie do art. 128 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 zwana dalej P.p.s.a.), zostało podjęte postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lipca 2009 r. Sąd pismem z dnia 2 kwietnia 2009 r. wezwał następcę prawnego skarżącej do złożenia oświadczenia na piśmie, w terminie 2 miesięcy od daty otrzymania niniejszego wezwania, czy popiera skargę, czy też ją cofa, pod rygorem, iż brak odpowiedzi na powyższe wezwanie zostanie potraktowane przez Sąd jako cofnięcie skargi, pouczając jednocześnie o treści art. 299 ppsa. Niniejsze wezwanie zostało skutecznie doręczone następcy prawnemu skarżącej w dniu 14 kwietnia 2009 r., a Sygn. akt IV SA/Wa 1041/09 więc termin do jego wykonania upłynął w dniu 15 czerwca 2009 r. i S. M. nie wykonał zarządzenia we wskazanym terminie. W tej sytuacji Sąd uznał, iż następca prawny skarżącej S. M. cofnął skargę. Wskazane okoliczności faktyczne pozwalają także uznać, iż cofnięcie skargi przez następcę prawnego skarżącej jest dopuszczalne oraz skuteczne w świetle przepisu art. 60 ustawy P.p.s.a., co skutkuje umorzeniem postępowania. W tej sytuacji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.