IV SA/Wa 1042/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia NSA - Otylia Wierzbicka po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi następców prawnych W. K. – A. K. i P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2000 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty melioracyjnej postanawia: - umorzyć postępowanie sądowe. Postanowieniem z dnia 5 lipca 2002 r. Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2000 r. w przedmiocie ustalenia opłaty melioracyjnej, z uwagi na śmierć skarżącego. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a) Zgodnie z art. 13 § 2 P.p.s.a. do rozpoznawania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona - w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Następnie w sprawie ustalono iż następcami prawnymi zmarłego skarżącego są jego córki A. K. i P. K. Wobec powyższego postępowanie sądowe, stosownie do art. 128 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 zwana dalej P.p.s.a.), zostało podjęte postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lipca 2009 r. Sąd pismami z dnia 18 maja 2009 r. wezwał następców prawnych skarżącego do złożenia oświadczenia na piśmie, w terminie 14 dni od daty otrzymania niniejszego wezwania, czy popierają skargę, czy też ją cofają, pod rygorem, iż brak odpowiedzi na powyższe wezwanie zostanie potraktowane przez Sąd jako cofnięcie skargi. Niniejsze wezwania zostały skutecznie doręczone następcom prawnym skarżącego – A. K. w dniu 22 maja 2009 r. i P. K. w dniu 10 czerwca 2009 r., a więc termin do jego wykonania upłynął odpowiednio w dniu 5 czerwca 2009 r. i w dniu 24 czerwca 2009 r. i A. K. oraz P. K. nie wykonały zarządzenia we wskazanym terminie. W tej sytuacji Sąd uznał, iż następcy prawny skarżącego A. K. i P. K. cofnęły skargę. Wskazane okoliczności faktyczne pozwalają także uznać, iż cofnięcie skargi przez następcę prawnego skarżącej jest dopuszczalne oraz skuteczne w świetle przepisu art. 60 ustawy P.p.s.a., co skutkuje umorzeniem postępowania. W tej sytuacji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.